Εἶναι μεγάλη ἡ ἄτιμη…
Ἀτελείωτη…
Θυμᾶμαι τοὺς δασκάλους μου…
Θυμᾶμαι τοὺς καθηγητές μου…
Θυμᾶμαι κι ἐμᾶς…
Τί στό καλό κάναμε λᾶθος καί βλέπουμε σήμερα αὐτήν τήν εἰκόνα;
Ἀρχεῖα κατηγορίας: καταγγελίες
Ἄς σταματήσῃ ἐπὶ τέλους ἡ Ὕβρις τοῦ πλαστικοῦ!
Ἡ χρήσις τοῦ πλαστικοῦ στὴν ζωή μας εἶναι κάτι ποὺ θεωροῦμε πολὺ φυσικό.
Ὅμως οὐδεὶς ἐξ ἡμῶν ἔχει ἀναρωτηθῇ γιὰ τὸ τί ζημίες καὶ καταστροφὲς προκαλεῖ στὸ παριβάλλον.
Τὰ πιάνουμε, τὰ βάζουμε στὸ στόμα μας, στὸ σπίτι μας, στὸν κῆπο μας… Οὐσιαστικῶς τὰ τρῶμε κανονικότατα… Τὰ δίδουμε στὰ παιδιά μας, ἐπιβαρύνοντας τὴν ὑγεία τους κάθε στιγμή. Τὰ πετᾶμε ἄσκεπτα, μὴ ἀναλογιζόμενοι πὼς οὐδέποτε θὰ ἀποῤῥοφηθοῦν ἐκ τοῦ περιβάλλοντος.
Καὶ μόνον αὐτὴ ἡ εἰκόνα, Συνέχεια
Ἔξαλλες μαινάδες στὸ ΤΕΙ (β’).
Καὶ γιὰ νὰ κάνουμε καὶ ἕνα σοβαρότερον, μὴ πολιτικῶς ὀρθὸν σχόλιον (ὄχι θὰ γλυτώνατε), ἂς ἐπισημάνουμε τὰ ἐξῆς. Πρῶτον, ἡ ἰδέα ὅτι μαθητὴς καὶ δάσκαλος εἶναι τὸ ἴδιο, ὅλοι φιλαράκια (κατάργησις ἱεραρχίας, κατάργησις ἀξιολογήσεως-βαθμολογήσεως, κατάργησις πειθαρχίας, ἑνικὸς ἀριθμὸς τῆς ἰσότητος), ἔχει ἰδεολογικὸν καὶ πολιτικὸν πρόσημον, καὶ ἱστορία. Δεύτερον, τὸ ὅτι τὰ ἔξαλλα αὐτὰ ὄντα στὸ βίντεο εἶναι ἀποκλειστικῶς κορίτσια, ἀσφαλῶς δὲν εἶναι τυχαῖον. Καὶ δὲν εἶναι «σεξιστικὴ» ἡ παρατήρησις (ἤ, ἐὰν εἶναι, δικαίως εἶναι). Πρόκειται γιὰ ἄλλη μία ἀπὸ τὶς ἐκφυλιστικὲς συνέπειες τοῦ διεστραμμένου φεμινισμοῦ, ὁ ὁποῖος, ἀντὶ νὰ ἐλευθερώσῃ τὴν γυναῖκα, τὴν ὑπεδούλωσε, καὶ ἀντὶ νὰ τὴν ἐξυψώσῃ, τὴν ὑπεβίβασε (ἀπὸ Συνέχεια
Ἔξαλλες μαινάδες στὸ ΤΕΙ. (α)
Ἔξαλλες μαινάδες στὸ ΤΕΙ (κεφάλαιον α’).
Κάτι πῆγε νὰ πιάσῃ ὁ Θεοδωρόπουλος γράφοντας περὶ «βιαίου ἐρωτικοῦ πόθου», ἀλλὰ κι αὐτὸς ἔμεινε στὴν ἐπιφάνεια. Στὴν πραγματικότητα, ἡ μαζοχιστικὴ καρτερία καὶ ὑποταγὴ μὲ τὴν ὁποίαν ὁ καθηγητὴς τοῦ ΤΕΙ Πατρῶν ὑπομένει τὸν βασανισμὸν καὶ ἐξευτελισμόν του ἀπὸ τὰ ἔξαλλα νυμφίδια ὑποδηλώνει φετιχισμὸ domination & submission α-λα Λολίτα τοῦ Ναμπούκοβ, Μαῦρα Φεγγάρια τοῦ Ἔρωτα τοῦ Μπρυκνέρ κ.λπ. (ἀλλὰ στὸ πιὸ φτηνιάρικο-σκυλάδικο, φεῦ, ὄχι τόσο σοφιστικὲ ὅσο στὰ ἀναφερθέντα). Συνέχεια
Τό… «Βδέλυγμα τῆς Ἐρημώσεως» τοῦ Γένους;
Θα σας πω μια ιστορία…
Οταν τελείωσε η Μάχη των Θερμοπυλών και οι Σπαρτιάτες και οι άλλοι Ελληνες κείτονταν νεκροί στο πεδίο της μάχης, ο Εφιάλτης αποφάσισε πλέον με τον χρυσό που τον είχε φορτώσει ο Ξέρξης να πάει στα ξένα…
Σκέφτηκε ότι πλέον δεν τον σήκωνε ο τόπος εδώ..
Εφυγε λοιπόν στο εξωτερικό, όπου γυρνούσε πλέον δεξιά κι αριστερά κάνοντας σεμινάρια και διαλέξεις, για το πόσο εύκολα από την μια μέρα στην άλλη, μπορείς να τα οικονομήσεις πολύ χοντρά κι από βοσκός να γίνεις δισεκατομμυριούχος….
Ο Ξέρξης τον είχε φορτώσει με τόσο χρυσάφι που Συνέχεια
Κεραμιδίσια ὄνειρα
Το μεγάλο όνειρο κάθε εργαζόμενου σε όλες τις κοινωνίες του κόσμου, είναι το δικό του σπίτι. Ένα κεραμίδι πάνω απ’ το κεφάλι του που θα είναι ολόδικό του. Να στεγάσει την οικογένεια του, τα όνειρά του, τη ζωή του. Ένα κεραμίδι που έξι χρόνια πριν μετατράπηκε στον πολιορκητικό κριό της καθημερινότητάς όλων μας.
Μία από τις κύριες αιτίες της παγκόσμιας οικονομικής -και δημοκρατικής- κρίσης, χτίστηκε πάνω στο μύθο του κεραμιδιού. Είτε αυτό λέγεται “american dream” είτε μικροαστικό πρότυπο, οι μεσιτικές κομπίνες διέλυσαν τις ζωές εκατομμυρίων, διεμβολίζοντας τις ίδιες τους τις ελευθερίες.
Από τις ΗΠΑ ως την Κύπρο κι από την Ιρλανδία μέχρι την Ελλάδα, τα σπίτια των νυκοκυραίων με τα ανεκπλήρωτα “ονειροδάνειά” τους, μετατράπηκαν σε εφιάλτες. Συνέχεια