Στὸ κάλεσμά σου…

Στὸ κάλεσμά σου πάντοτε μαλάκων’ ἡ ψυχή μου
τὶ ἦταν ἀγάπης κάλεσμα στὰ χείλια σου ἡ φωνή,
καὶ λύνονταν τὰ σπλάγχνα σου στ’ ἀλόγιαστο φιλί μου Συνέχεια →

Ἐσὺ καὶ οἱ Ἄλλοι…

Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.

Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν


– – – – τότε μόνο ἐννόησα
– – – – – – – – – – – ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου

– – – – – – – – – – – διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ Συνέχεια →

Ἐλευθερία

Εἶχε περάσει τοῦ φωτὸς ἡ χάρις

 

κι ἐγὼ μονάχος,

 

κυκλωμένος ἀπὸ λευκὸν καθόλου τῆς χαρᾶς,

 

ἀπέναντι ἐστεκόμουν ἀπὸ τῆς νυκτὸς τὸν ἐρχομόν…

 

Ἤθελα τὴν ζωήν μου νὰ στολίσω, Συνέχεια →

Ὁ ἀντικαταστάτης

Μ’ ἐγέννησεν μὲ λαχτάραν μήτρα πλανεμένη,

 

ἐπιλεγμένη σὲ αὐτὴν τὴν φυλακὴν νὰ μὲ φέρῃ.

 

Ἐμεγάλωσα τρέχοντας καὶ ματώνοντας τὰ γυμνά μου πόδια,

 

ἐπάνω σὲ γῆς σκλαβωμένη.

 

Ἐνωρὶς ἀνδρώθηκα, Συνέχεια →

Καλάβρυτα τοῦ 1943

Πᾶν τὰ Καλάβρυτα
Τὸ Ἀρκάδι – τὸ Κούγκι νὰ ῾βροῦν.
Θεία ἡ φυγὴ
σκλάβα μου γῆ!
Τί, τὰ Καλάβρυτα – τ᾿ Ἀρκάδια
δὲ ζοῦν στ᾿ ἀνήλια τὰ λαγκάδια ….
Συνέχεια →

Ὄνειρα…

Τὰ ὄνειρα λένε εἶναι μοναχὰ στὸ μυαλό μας…

Τὰ ὄνειρα λένε τὰ κάνουμε γιὰ νὰ νοιώθουμε καλλίτερα…

Τὰ ὄνειρα λένε δύσκολα πραγματοποιοῦνται…

Τὰ ὄνειρα λένε ὀμορφαίνουν τὴν ζωή μας… Συνέχεια →