Στὸ κάλεσμά σου…

Στὸ κάλεσμά σου πάντοτε μαλάκων’ ἡ ψυχή μου
τὶ ἦταν ἀγάπης κάλεσμα στὰ χείλια σου ἡ φωνή,
καὶ λύνονταν τὰ σπλάγχνα σου στ’ ἀλόγιαστο φιλί μου Συνέχεια

Ἐσὺ καὶ οἱ Ἄλλοι…

Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.

Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν


– – – – τότε μόνο ἐννόησα
– – – – – – – – – – – ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου

– – – – – – – – – – – διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ Συνέχεια

Ἐλευθερία

Εἶχε περάσει τοῦ φωτὸς ἡ χάρις

 

κι ἐγὼ μονάχος,

 

κυκλωμένος ἀπὸ λευκὸν καθόλου τῆς χαρᾶς,

 

ἀπέναντι ἐστεκόμουν ἀπὸ τῆς νυκτὸς τὸν ἐρχομόν…

 

Ἤθελα τὴν ζωήν μου νὰ στολίσω, Συνέχεια

Ὁ ἀντικαταστάτης

Μ’ ἐγέννησεν μὲ λαχτάραν μήτρα πλανεμένη,

 

ἐπιλεγμένη σὲ αὐτὴν τὴν φυλακὴν νὰ μὲ φέρῃ.

 

Ἐμεγάλωσα τρέχοντας καὶ ματώνοντας τὰ γυμνά μου πόδια,

 

ἐπάνω σὲ γῆς σκλαβωμένη.

 

Ἐνωρὶς ἀνδρώθηκα, Συνέχεια

Καλάβρυτα τοῦ 1943

Πᾶν τὰ Καλάβρυτα
Τὸ Ἀρκάδι – τὸ Κούγκι νὰ ῾βροῦν.
Θεία ἡ φυγὴ
σκλάβα μου γῆ!
Τί, τὰ Καλάβρυτα – τ᾿ Ἀρκάδια
δὲ ζοῦν στ᾿ ἀνήλια τὰ λαγκάδια ….
Συνέχεια

Ὄνειρα…

Τὰ ὄνειρα λένε εἶναι μοναχὰ στὸ μυαλό μας…

Τὰ ὄνειρα λένε τὰ κάνουμε γιὰ νὰ νοιώθουμε καλλίτερα…

Τὰ ὄνειρα λένε δύσκολα πραγματοποιοῦνται…

Τὰ ὄνειρα λένε ὀμορφαίνουν τὴν ζωή μας… Συνέχεια