Κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας.
Ἀπεφάσισα νὰ σᾶς ἐνοχλήσω διότι, ὡς πολίτις νοιώθω ὅτι βάλλομαι ἀπὸ κάθε πλευρά. Πρωτίστως ὅμως νοιώθω ὅτι βάλλεται ἡ ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ λογική μου.
Κατάγομαι ἀπὸ Ἕλληνες πρόσφυγες τοῦ Πόντου. Γνωρίζω, ὅσο λίγοι δυστυχῶς, τὸ τί σημαίνει νὰ βάλεται ἡ ἀνθρώπινος ἀξιοπρέπεια καὶ ἡ ἐλευθερία. Γνωρίζω καὶ κατανοῶ ὅσο λίγοι ἴσως στὴν Πατρίδα μου, κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, τὸν κατατρεγμό. Γνωρίζω κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας τὸν διωγμό, τὴν πτώχεια, τὴν πείνα. Γνωρίζω τί σημαίνει ἀπώλεια γονέως σὲ μάχη. Ὁ πατέραςμου εἶναι ὀρφανὸς κύριε Πρόεδρε τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας, ἀπὸ τὰ ὀκτώ του χρόνια. Γιατί ὁ δικός του πατέρας ἐπότισε μὲ τὸ αἷμα του τὰ ἅγια χώματα τῆς Μακεδονίας μας.
