Πίσω ἀπὸ κάθε φόβο ὑπάρχει μιὰ ἐπιθυμία καὶ πίσω ἀπὸ κάθε ἐπιθυμία ὑπάρχει πάντα ἕνας δρόμος.
Ἡ μεγάλη μας ἐπιθυμία εὑρίσκεται στὸ ἴδιο σακκοῦλι μὲ τὸν μεγάλο μας φόβο.
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: αὐτοβελτίωσις
Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…
Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…
Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια
Οἱ ὡραιότερες ἡμέρες μας…
Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνον αὐτές, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.
Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κυττάξουμε ἐμπρὸς καὶ νὰ ὀνειρευθοῦμε…
Ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σὲ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόσι τρέλλας καὶ μαγείας. Συνέχεια
Delete!!!
Καὶ φθάνει ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐπόμενον βῆμα… Τὸ ὁποιοδήποτε ἐπόμενον βῆμα…
Πῶς θά τό κάνουμε; Θά κουβαλᾶμε ἐνοχές, φοβίες καί πικρίες ἀπό τό παρελθόν μας;
Ἤ μήπως θά ἀδειάσουμε τά …φορτώματα γιά νά πορευτοῦμε ἐλεύθεροι;
Ἡ καλλιτέρα στάσις, ὅταν εἴμαστε πράγματι ἀποφασισμένοι νὰ προχωρήσουμε στὸ ἐπόμενο βήμα μας, εἶναι τὸ Delete. Ἡ διαγραφή.
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ διαγράψουμε πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐλύπησαν, τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ τὶς φοβίες μας… Συνέχεια
Τὸ πᾶθος.
Τὸ πάθος ἔχει γιὰ Μοῦσα του τὴν αὐθεντικότητα…
Εἶναι μιὰ ἀρχέγονος καὶ παλλομένη ἐνέργεια, ποὺ ποτίζει ὁλόκληρο τὴν ζωή.
Μία ὑπερφυσικὴ παρουσία ποὺ ἐκδηλώνεται μὲ κάθε κτύπο τῆς καρδιᾶς. Συνέχεια
Τὸ δάκρυ τοῦ καλλιτέχνου
Κλεισμένος εδώ και μήνες μέσα σε ένα δωμάτιο με μουσικά όργανα, βιβλία, ταινίες και πινέλα ψάχνει ο καλλιτέχνης να βρει άλλο ένα απάτητο μονοπάτι της ψυχής του, ψάχνει μία νότα που θα τον ησυχάσει, ένα στιχάκι που θα απαλύνει τον πόνο των καιρών.
Ταξιδεύει μέσα από τα βιβλία σε κόσμους τρελλών ποιητών, σε κόσμους δολοφονημένων φιλοσόφων, ταξιδεύει μέσα σε νότες μιας αρχαίας άρπας, ταξιδεύει μέσα σε ήχους μιας ηλεκτρικής κιθάρας, μα η φωτιά σιγοκαίει τα σωθικά του.
Τα νέα από τον πέρα κόσμο τρυπώνουν σαν το σαράκι στον κόσμο του μέσα από το γυαλί και του πληγώνουν την καρδιά.
Τον πνίγει το αίμα που κυλά πάνω στην γη, αίμα από παιδάκια, αίμα από μάνες, αίμα από αθώους εξαπατιμένους στρατιώτες, αίμα από ανθρώπους που ξεχάσαν την ψυχή τους σε κάποια πουλημένη ελπίδα, αίμα από ανθρώπους που πούλησαν την ψυχή τους στην ηδονή της σάρκας.
Τον πνίγει το αίμα που κυλά πάνω στην γη, αίμα από παιδάκια, αίμα από μάνες, αίμα από αθώους εξαπατιμένους στρατιώτες, αίμα από ανθρώπους που ξεχάσαν την ψυχή τους σε κάποια πουλημένη ελπίδα, αίμα από ανθρώπους που πούλησαν την ψυχή τους στην ηδονή της σάρκας.