Ὁ κόσμος μου εἶναι δικό μου δημιούργημα.

Ὁ κόσμος μου εἶναι μικρὸς καὶ μέγας μαζύ…
Μὰ εἶναι κι ἀπολύτως δομημένος ἀπὸ τὶς δικές μου …ἐπιλογές. Ἄν κι ἀγούγεται βαρύ, ἰδίως γιὰ κάποιους, εὐτυχῶς ἤ δυστυχῶς, τὸ πόσο εὐτυχισμένος καὶ γεμάτος, ὡς ἄνθρωπος εἶμαι, ἐξαρτᾶται ἀπολύτως μόνον ἀπὸ ἐμέναν. Συνέχεια →

Οἱ φόβοι καὶ οἱ ἐπιθυμίες μας ζοῦν στὸ ἴδιο …σακκοῦλι!

Πίσω ἀπὸ κάθε φόβο ὑπάρχει μιὰ ἐπιθυμία καὶ πίσω ἀπὸ κάθε ἐπιθυμία ὑπάρχει πάντα ἕνας δρόμος.

Ἡ μεγάλη μας ἐπιθυμία εὑρίσκεται στὸ ἴδιο σακκοῦλι μὲ τὸν μεγάλο μας φόβο.
Συνέχεια →

Εἶναι μίας στιγμῆς ματιὰ ἡ ἀπόφασις…

Ἡ ἀπόφασις γιὰ τὰ πάντα…
Ἡ ἀπόφασις ἐκείνη ποὺ θὰ μετατρέψη τὶς σκέψεις μας καὶ τὴν διαβίωσίν μας σὲ κάτι ζωντανό…

Ὅσο κι ἐὰν ζυγίζουμε ἤ μετρᾶμε ἤ ἐρευνοῦμε κάτι, ἡ κρίσιμος στιγμή, ποὺ θὰ καθορίση τὴν πορεία μας, εἶναι ἀποτέλεσμα μίας …στιγμῆς καὶ μόνον…
Ἑνὸς βλέμματος… Ἑνὸς θροΐσματος… Μίας ἀκτῖδος… Συνέχεια →

Οἱ ὡραιότερες ἡμέρες μας…

Οἱ ὡραιότερες καὶ πιὸ γλυκὲς ἡμέρες δὲν εἶναι μόνον αὐτές, στὶς ὁποῖες συμβαίνει κάτι ὑπέροχο ἤ συγκλονιστικό, ἄλλα καὶ ἐκεῖνες ποὺ μᾶς χαρίζουν μικρές, ἀπλὲς χαρές, ποὺ ἀκολουθοῦν ἁπαλὰ ἡ μία τὴν ἄλλη.

Εἶναι αὐτὲς οἱ ἡμέρες ποὺ μποροῦμε νὰ κυττάξουμε ἐμπρὸς καὶ νὰ ὀνειρευθοῦμε…
Ποὺ μποροῦμε νὰ βάλουμε σὲ αὐτὲς μιὰ μικρὴ δόσι τρέλλας καὶ μαγείας.
Συνέχεια →

Delete!!!

Καὶ φθάνει ἡ στιγμὴ ποὺ πρέπει νὰ κάνουμε τὸ ἐπόμενον βῆμα… Τὸ ὁποιοδήποτε ἐπόμενον βῆμα…
Πῶς θά τό κάνουμε; Θά κουβαλᾶμε ἐνοχές, φοβίες καί πικρίες ἀπό τό παρελθόν μας;
Ἤ μήπως θά ἀδειάσουμε τά …φορτώματα γιά νά πορευτοῦμε ἐλεύθεροι;

Ἡ καλλιτέρα στάσις, ὅταν εἴμαστε πράγματι ἀποφασισμένοι νὰ προχωρήσουμε στὸ ἐπόμενο βήμα μας, εἶναι τὸ Delete. Ἡ διαγραφή.
Ἐὰν δὲν μποροῦμε νὰ διαγράψουμε πραγματικὰ ὅλα αὐτὰ ποὺ μᾶς ἐλύπησαν, τότε δὲν μποροῦμε νὰ ἀπελευθερωθοῦμε ἀπὸ τὰ πάθη μας καὶ τὶς φοβίες μας… Συνέχεια →

Τὸ πᾶθος.

Τὸ πάθος ἔχει γιὰ Μοῦσα του τὴν αὐθεντικότητα…
Εἶναι μιὰ ἀρχέγονος καὶ παλλομένη ἐνέργεια, ποὺ ποτίζει ὁλόκληρο τὴν ζωή.
Μία ὑπερφυσικὴ παρουσία ποὺ ἐκδηλώνεται μὲ κάθε κτύπο τῆς καρδιᾶς. Συνέχεια →