Πάντα ὑπάρχει διέξοδος…
Ἁπλῶς ἐμεῖς, ὅταν εἴμαστε πιεσμένοι, ἀδυνατοῦμε νὰ τὴν δοῦμε…
Καὶ τότε χρειάζονται ..δραστικὰ μέτρα!!!
Παίρνουμε βαθειὲς ἀνάσες…
Σηκωνόμαστε, ντυνόμαστε μὲ ὄμορφα ῥοῦχα καὶ βγαίνουμε ἔξω ἀπὸ τὸ σπίτι μας.
Πηγαίνουμε σὲ μία πλατεία, σὲ ἕνα πάρκο, ἤ ἁπλῶς περπατᾶμε ἔτσι, μέσα στοὺς δρόμους. Συνέχεια
Οἱ Ἄνθρωποι ποὺ καταφέρνουν νὰ ἐπιτύχουν στὴν ζωή τους, καὶ νὰ γίνουν εὐτυχισμένοι, στὸ μοναδικὸ σημεῖον ποὺ διαφέρουν ἀπὸ τοὺς γύρω τους, εἶναι στὸ πῶς …σηκώνονται.
Δὲν περιμένουν ἀπὸ ἄλλους νὰ τοὺς τραβήξουν.
Οὔτε περιμένουν ἀπὸ ἄλλους νὰ γίνουν τὰ …μπαστουνάκια τους.
Παλεύουν νὰ ξανὰ σταθοῦν στὰ πόδια τους καὶ νὰ ξανὰ κερδίσουν τὴν ζωή τους, μὲ ὅποιο κόστος. Συνέχεια
Ὅταν ἤμασταν μωρὰ τὸ φαγητό, ἀλλὰ καὶ ἡ συναισθηματική μας τροφή, προήρχετο ἀπὸ τοὺς γονεῖς μας καὶ ἔτσι ὁλόκληρος ἡ ἐπιβίωσίς μας ἐξηρτᾶτο ἀπὸ τὴν διατήρησι ἐκείνης τῆς ἀγάπης γιὰ ἐμᾶς.
Γιὰ νὰ ἐξασφαλίσουμε τὴν ἀγάπη τους πιστεύαμε ὅτι ἔπρεπε νὰ τοὺς εὐχαριστοῦμε.
Πολὺ νωρὶς καταλάβαμε ὅτι ἀνταποκρίνονταν στὸ χαμόγελό μας. Συνέχεια
Εἶναι ἔξω… Ἔξω ἀπὸ τὰ τετριμμένα καὶ τὰ συνήθη.
Εἶναι στὴν δράσιν, στὴν συμμετοχή, στὴν αἴσθησιν.
Εἶναι μακρυὰ ἀπὸ τὰ συνήθη καὶ τὰ ἀποδεκτά. Συνέχεια
Ἂν κάποιος δὲν μπορῇ νὰ πάρῃ μιὰν ἀπόφασι, αὐτὸ συμβαίνει γιατὶ δὲν ἔχει ξεκαθαρίσει τὶ εἶναι σημαντικό
Δηλαδὴ τὸ τὶ ἔχει πραγματικὰ ἀξία γιὰ ἐκεῖνον σὲ αὐτὴ τὴν περίπτωσι. Συνέχεια
Ἀδειάζοντας μίαν ντουλάπα ἀπὸ ὅλα ἐκεῖνα τὰ ῥοῦχα ποὺ δὲν χρησιμοποιοῦμε, ἀνοίγει χῶρος γιὰ νὰ εὕρουν τόπο τὰ νέα.
Ἀδειάζοντας τὸ σπίτι μας ἀπὸ τὰ περιττά, ἀνοίγουμε χῶρο γιὰ νὰ μποῦν νέα, πιὸ χρήσιμα κι ἀναγκαῖα ἀντικείμενα…
Ἀδειάζοντας τὴν ζωή μας ἀπὸ …περιττὲς σχέσεις, ἀνοίγουμε τὸν δρόμο γιὰ νὰ δημιουργηθοῦν νέες, ἐνδιαφέρουσες, σημαντικὲς κι ὁπωσδήποτε πιὸ κοντινὲς στὶς αὐριανές μας ἀνάγκες.
Ἡ ζωή μας ὅλη εἶναι μία διαρκὴς προσπάθεια ἀνανεώσεως τῶν πάντων.
Ὅσο περισσότερο μένουμε προσκολλημένοι στὸ χθές, τόσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο.
Κι ὅσο μικρότερα βήματα κάνουμε πρὸς τὸ αὔριο, τόσο δυσκολότερα ἀντέχουμε τὶς ἀλλαγές. Συνέχεια
