Νὰ σᾶς πῶ τὴν ἀλήθεια μου; Δὲν μὲ ἐνδιαφέρει ὁ θάνατός του. Οὔτε καὶ ἡ ζωή του. Αὐτὸ ποὺ ἀντιλαμβάνομαι εἶναι τὸ τεχνητό. Κάθε τί τεχνητό μὲ ἐνοχλεῖ.
Ὁ Λάντεν ἦταν χρόνια τσιράκι τῶν ἀμερικανῶν. (Κατὰ τὸ «τὸ ἕνα χέρι νίβει τὸ ἄλλο…») Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριὰ ὅλο καὶ περισσότερες φωνὲς τὰ τελευταῖα χρόνια πάσχιζαν νὰ μᾶς πείσουν γιὰ τὴν …ἀνυπαρξία του.
Τώρα τελευταῖα μᾶλλον δὲν ἐξυπηρετοῦσε ὁ Λάντεν τὰ παιχνίδια ποὺ παίζονται κι ἔπρεπε νὰ «φύγῃ» ἀπὸ τὴν μέσι. Τὸ μαγείρεψαν, τὸ σέρβιραν καὶ ἦλθε ἡ ὥρα νὰ πλύνουν τὰ πιάτα. Τὸ σύνηθες πλύσιμο περιλαμβάνει κάτι δεκάδες νεκρούς. Κλείνει λοιπὸν ἡ ὑπόθεσις.
Ἀπὸ τὴν ἄλλην μεριά, σκέφτομαι κάτι πολὺ «ὕποπτο»… Λέτε νὰ θέλουν νὰ φύγουν ἐπισήμως καὶ διὰ παντὸς ἀπὸ τὴν Μέση Ἀνατολή τὰ ἀμερικανάκια; Λέτε νὰ «ἔκλεισε» αὐτὸς ὁ κύκλος καὶ νὰ Συνέχεια →