Ἤ μήπως ὅλο αὐτό εἶναι κενό γράμμα;
Ἡ ἀλήθεια εἶναι πὼς γιὰ νὰ μπορέσουμε νὰ κατανοήσουμε τὸ τί πράγματι εἴμαστε διατεθειμένοι, πρὸ κειμένου νὰ ἀνακτήσουμε τὴν Ἐλευθερία μας, ἀπαιτῶνται σοβαρὲς ἐσωτερικὲς διεργασίες καὶ κυρίως ἰσχυρὰ δεσμευτικὲς ἀποφάσεις. Ἐὰν ἀκροβολιζόμεθα ἀνάμεσα ἀνάμεσα στὸ «λίγο ἀπὸ ὅλα» καὶ στὸ «δὲν βαριέσαι» εἶναι βέβαιον πὼς σιγὰ σιγὰ τὸ ὁποιοδήποτε θέλω μας θὰ μετουσιωθῆ σὲ ὠχαδελφισμό. Συνέχεια
Κι ἐὰν τολμήσουμε, τότε ναί, πολὺ πιθανόν, θὰ βρεθοῦν κι ἄλλοι συνοδοιπόροι.
Δὲν μποροῦμε νὰ περιμένουμε ὅμως ἀπὸ τοὺς ἄλλους νὰ μᾶς δείξουν τὸν δρόμο.
Τὸν δρόμο πρέπει μόνοι μας νὰ τὸν χαράξουμε καὶ νὰ τὸν πορευθοῦμε. Συνέχεια
Μία εἰκόνα ποὺ σὲ κάποιων τὰ μάτια μοιάζει μὲ διαμαρτυρία…
Στὰ δικά μου τὰ μάτια ὅμως μοιάζει μὲ ἀνάγκη…
Αὐτό, ποὺ ἐμεῖς ἀποκαλοῦμε πολιτισμό, δὲν εἶναι πολιτισμός… Εἶναι καταστροφή. Εἶναι τὸ τέρας ποὺ κατασπαράζει κάθε εἴδους ζωῆς καὶ τὸ ἀπολαμβάνει… Συνέχεια
Σήμερα εἶναι ἡ Λαμπρή…
Μὰ εἶναι καὶ Πρωτομαγιά…
Εἶναι καὶ Πρωτομηνιά…
Διότι ὁ ῥαγιαδισμὸς εἶναι πάθησις… Καὶ ὅταν ὑπάρχουν παθήσεις ἢ ὁ ὀργανισμὸς ὁδηγεῖται στὸν θάνατο ἢ ἀποφασίζει νὰ ἀντιδράσῃ, μὲ ὄλες του τὶς δυνάμεις καὶ μὲ ὅσα μέσα διαθέτει, γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ.
Κι ἐπεὶ δὴ ἐμεῖς παρά-ὑποταχθήκαμε, ἤ θὰ τελειώσουμε ἢ θὰ πολεμήσουμε.
Μὰ ἤδη ξεκινήσαμε νὰ πολεμοῦμε…
φωτογραφία ληφθείσα ἀπὸ τὸν Ἰωσὴφ Παπαδόπουλο, στὸ συλλαλητήριον τῆς 20ης Ἰανουαρίου 2019
Κι ἂς μὴν τὸ καταλάβαμε… Μᾶς συμβαίνει ἤδη…
Αὐτὸ ξεκίνησε… Συνεπῶς κι ὁ ῥαγιαδισμὸς τελειώνει… Συνέχεια
