Λάμπουν τὰ βλέμματα σιγὰ σιγά…

Νὰ λάμπῃ τὸ βλέμμα μας…
Αὐτὴ εἶναι ἡ ἔνδειξις τῆς δικῆς μας φωτιᾶς… Συνέχεια

Ὅταν θέτω ἕναν στόχο…

Ἀξίζει τὸν κόπο νὰ θυσιάσῃς τὰ πάντα, πρὸ κειμένου νὰ τὸ κάνῃς πραγματικότητα…
Ἀρκεῖ φυσικά, σὲ κάθε μας στιγμή, νὰ μποροῦμε νὰ παρατηροῦμε τὸν ἑαυτόν μας γιὰ νὰ ἐκτιμοῦμε τὸ ἐὰν πράγματι παραμένουμε στὸν δρόμο μας, ποὺ θὰ μᾶς ὁδηγήση στὴν πραγματοποίησιν τοῦ ὀνείρου μας, ἤ ἐὰν κάπου, σὲ κάποιο σημεῖον τῆς διαδρομῆς, «κολλήσαμε» στὸ …μέσον. Συνέχεια

Διαλέγοντας τοὺς Ἀναγκαίους καὶ σημαντικοὺς συντρόφους…

Τὸ δυσκολότερον καὶ σημαντικότερον στάδιον αὐτῶν ποὺ ἔχουμε νὰ διανύσουμε εἶναι ἡ ἐπιλογὴ τῶν συντρόφων.
Κι αὐτὸ διότι ἡ πορεία πρὸς τὴν Ἄνοδον καὶ τὴν Ἐλευθερία συνιστᾶ Ἀνάγκη ἐξευρέσεως σπουδαίων καὶ σημαντικῶν συντρόφων, ποὺ θὰ συνιστοῦν κι αὐτοί, μὲ τὴν σειρά τους, κρίκους τῆς ἰδίας ἁλυσίδος. Συνέχεια

Ὑπάρχει ἐλπίς;

Ὑπὸ τὸ πρίσμα τῶν ὅσων γνωρίζαμε, ὄχι.
Καὶ δὲν ὑπάρχει ἐλπίς, διότι δὲν ὑπάρχει λόγος νὰ ὑπάρξῃ.
Ἡ πιθανότης νὰ διασωθῇ κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε ὡς δεδομένα ἐξέλειψε…
Λάθος ἦταν ἡ πορεία μας… Τὰ λάθη δὲν διορθώνονται μὲ λάθη…
Συνέχεια