Ἡ μεγαλυτέρα μας παγίς, ὡς ἄτομα, εἶναι ποὺ ἐλπίζουμε καὶ πιστεύουμε καί, τελικῶς, ἀναμένουμε νὰ δοῦμε ἄμεσα ἀποτελέσματα τῶν πράξεών μας καὶ τῶν ἀγώνων μας. Αὐτὸ ποὺ ἀδυνατοῦμε ὅμως νὰ κατανοήσουμε, ὅλοι μας, εἶναι μία ἄλλη πραγματικότης, ποὺ διαρκῶς ἐπανέρχεται ἐμπρός μας, γιὰ νὰ μᾶς ὑπενθυμήσῃ πὼς ἐμεῖς, ἀπὸ τῆς γεννήσεώς μας ἔως τοῦ θανάτου μας, ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε μικροὶ κρίκοι μίας ἀενάου ἁλυσίδος. Στὴν πραγματικότητα ἤμασταν, εἴμαστε καὶ θὰ παραμείνουμε ἁπλῶς μέρος μίας μεγάλης «στρατιᾶς» πολεμιστῶν, ποὺ αἰῶνες τώρα ἀντιμάχονται τὸ ἄδικο καὶ τὴν δουλεία. Συνέχεια →