Ὅταν μποροῦμε νὰ δοῦμε τὸν ἑαυτό μας μέσα στὰ πράγματα ποὺ ἀπεχθανόμαστε ἤ φοβόμαστε, ἀλλὰ καὶ σ αὐτά που ἀγαπάμε, τότε ἀντιλαμβανόμαστε μιὰ μεγάλη πνευματικὴ ἀλήθεια… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Καὶ μετὰ μιλᾶμε γιὰ ἐλευθερία…
Μιλᾶμε γιὰ ἀπελευθέρωσιν ἀπὸ τὸν κάθε δυνάστη, τὴν στιγμὴ ποὺ τὸν πρῶτο δυνάστη, τὸν σημαντικότερον, ἀρνούμεθα νὰ τὸν δοῦμε…
Μιλᾶμε γιὰ ἐχθρό, τὴν στιγμὴ ποὺ τὸν πρῶτο ἐχθρό, τὸν ἀπειλητικότερον, εἴμαστε ἀνίκανοι νὰ τὸν ἀναγνωρίσουμε…
Μιλᾶμε γιὰ τὸν ἡγέτη ποὺ θὰ ἔπρεπε νὰ ἔχουμε, τὴν στιγμὴ ποὺ ἔχουμε ἀρνηθεῖ τὸ δικαίωμα στὴν ὕπαρξίν του… Συνέχεια
Νά βγοῦμε ἀπό τήν γυάλα;
Γιατί ὄχι;
Καί τί κάνουμε μέσα της;
Τί κερδίσαμε τόσους χρόνους μέ τό νά παραμένουμε μέσα σέ αὐτήν;
Μήπως αὐξήσαμε τά ὅρια τῆς ἀτομικῆς ἀσφαλείας μας ἤ μήπως καταντήσαμε περισσότερο δοῦλοι;
Μήπως ἐπιτύχαμε νά παραμείνουμε ἐλεύθεροι; Ἤ μήπως ἐπιτρέπουμε τήν μία ἔκπτωσιν πίσω ἀπό τήν ἄλλην;
Μήπως γίναμε πιό εὐτυχισμένοι ἤ μήπως αὐξήσαμε τίς καταθλίψεις μας; Συνέχεια
Ἡ ἀπομυθοποίησις.
Τὸ πρῶτο πρᾶγμα ποὺ ἔμαθα, ὅταν ἄρχισα νὰ ἀσχολοῦμαι σοβαρὰ μὲ τὸν κόσμο μας, σὲ ὅλα του τὰ ἐπίπεδα, ἦταν πὼς ἡ πραγματικὴ ἀνάγκη τῆς Ἀνθρωπότητος εἶναι ἡ ἀπομυθοποίησις. Ἀπὸ ἐκεῖ ὀφείλουμε ὅλοι μας νὰ ξεκινήσουμε γιὰ νὰ διεκδικήσουμε μέρος τοῦ δικαιώματος τοῦ ἐλευθέρως διαβιεῖν.
Μέρος ὅμως… Διότι ὁλόκληρο τὸ δικαίωμα περιλαμβάνει κι ἀπαιτεῖ πολλὰ πολλὰ στάδια, τὰ ὁποῖα συνήθως ἀδυνατοῦμε νὰ περάσουμε… Συνέχεια
Μία ἀπόφασις εἶναι νὰ ἀνθίσῃ ὁ κόσμος μας.
Μία εἰκόνα ποὺ σὲ κάποιων τὰ μάτια μοιάζει μὲ διαμερτυρία…
Στὰ δικά μου τὰ μάτια ὅμως μοιάζει μὲ ἀνάγκη…
Αὐτό, ποὺ ἐμεῖς ἀποκαλοῦμε πολιτισμό, δὲν εἶναι πολιτισμός… Εἶναι καταστροφή. Εἶναι τὸ τέρας ποὺ κατασπαράζει κάθε εἴδους ζωῆς καὶ τὸ ἀπολαμβάνει… Συνέχεια
Τί εἶναι μία χαμένη εὐκαιρία;
Τὶ εἶναι μιά χαμένη εὐκαιρία;
Μιὰ λέξη ποὺ δὲν προφέρθηκε ποτέ…
Ἕνα χέρι ποὺ δὲν ἀπλώθηκε…
Μία χειρονομία ποὺ πῆγε νὰ γίνει ἀλλὰ τελικὰ δὲν ὁλοκληρώθηκε…
Τόσες στιγμὲς ποὺ ἀπὸ φόβο ἢ δειλία δὲν μεταστρέφουμε τὴν Μοίρα μας… Συνέχεια