Ἀνακάλυψε τὸν προδότη!!!

Ποιόν προδότη;
Χμμμ…
Ὑπάρχει ἄρα γέ προδότης; Καί τί θά μποροῦσε νά προδώσῃ;
Ἐμέναν; Ἐσέναν; Τήν Πατρίδα;
Ποιός θά μποροῦσε νά εἶναι σήμερα ἕνας προδότης;
Καί γιατί θά προδώση;

Ἀπορίες…
Ἐρωτήματα ποὺ μὲ ἀπασχολοῦν ἐδῶ καὶ χρόνια  καὶ ποὺ ἀφοροῦν κυρίως στὴν δική μου θέσιν ἔναντι τῆς σημερινῆς μας πραγματικότητος.
Ὑπάρχουν πολλὰ ζητήματα γιὰ τὰ ὁποῖα θὰ μποροῦσα τώρα πιὰ νὰ θεωρήσω κάποιον προδότη, ἀλλὰ δὲν τολμῶ νὰ τὸ κάνω, διότι ὑπάρχουν ἤδη τόσες πολλὲς ὀπτικές, γιὰ τὸ τὶ σημαίνει Πατρίδα, ποὺ τελικῶς θὰ ἐμπλακῶ σὲ μίαν ἄνευ τέλους ἀναζήτησιν.
Κι ὅμως… Κάπου ἐδῶ γύρω, μέσα μου, μέσα σου, μέσα του ἐμφωλεύει ἕνας προδότης…
Ἕνας προδότης ἰκανὸς κι ἄξιος νὰ τινάξῃ τὰ πάντα, ἀκόμη καὶ τὰ λιγοστὰ ποὺ ἀπέμειναν… στὸν ἀέρα!!! Συνέχεια

Νόησις ἤ συναίσθημα;

Πολλὲς φορὲς στὴν ζωή μου ἔχω πέσει θῦμα τῶν συναισθημάτων μου.
Αὐτὸ τὸ ἀντιλαμβάνομαι φυσικὰ …κατόπιν ἑορτῆς. Ὅταν δῆλα δή, μετὰ ἀπὸ κάποιο χρόνο, ἐπανατοποθετῶντας τὰ γεγονότα στὴν σειρά, πασχίζοντας νὰ διατηρήσω ἔξω ἀπὸ τὸ βλέμμα τῆς παρατηρήσεως τὸ ὅποιο μου συναίσθημα, ἀξιολογῶ ἐκ νέου τὰ ὅποια μου συμπεράσματα καὶ τὶς ἀποφάσεις μου, ἀλλὰ ὑπὸ τὸ πρίσμα πλέον τῆς λογικῆς.
Αὐτὸ φυσικὰ εἶναι πάντα ἀρκετὰ δύσκολο, ἰδίως ἐὰν τὰ ὅποια γεγονότα σχετίζονται μὲ πρόσωπα ποὺ μὲ δένουν κάποιες σχέσεις μαζύ τους. Συνέχεια

Στὸν παλαιὸ κινηματογράφο…

Καουμπόηδες καὶ ἰνδιάνοι, Ῥωμαῖοι καὶ βάρβαροι, ἀλλὰ καὶ δάκρυ ἀπὸ ἑλληνικὰ μελό, γέμιζαν τὴν ὀθόνη τοῦ Κινηματογράφου ΑΣΤΥ στὴν Πλατεῖα Ὄλγας. Τὸ φιλοθεάμον κοινό, περίμενε καρτερικὰ νὰ ἀνοίξει ἡ πόρτα γιὰ τὴν νέα παραστάση..
…Κοντὰ στὴν διασταύρωση τῆς ὁδοῦ Κολοκοτρώνη μὲ τὴν ὀδὸ Μαιζῶνος!!!

Συνέχεια

Τὸ μῖσος. (β)

Ἔγραφα πρὸ μερικῶν ἡμερῶν τὶς θλιβερὲς διαπιστώσεις μου γιὰ τὸ μῖσος, ποὺ συναντοῦμε καθημερινῶς, μέσα ἀπὸ κάθε μας συναναστροφή.
Μῖσος ποὺ προέρχεται, κατὰ τὶς δικές μου ἐκτιμήσεις, ἀπὸ λάθος …ἐκτιμήσεις.
Περιορισμένες δῆλα δὴ πληροφορίες, ποὺ μᾶς μετατρέπουν σὲ θαυμάσια ὄργανα ἤ ἐργαλεῖα μίας γενικοτέρας παραστάσεως…

Τὸ μῖσος.

Παραστάσεως ἔγραψα;
Ὤ… Ναί!!!
Παραστάσεως…
Διότι ἐὰν καταφέρουμε νὰ «βγοῦμε» ἀπὸ τοὺς «ῥόλους» μας θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἁπλῶς συμπεριφερόμαστε ἔτσι ἤ ἀλλοιῶς ἤ παρ΄ ἀλλοιῶς, μὰ πάντα κατὰ πῶς ἄλλοι μᾶς ὁρίζουν…
Ἤ ὀρθότερα, κατὰ πῶς μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει…
Διότι μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύσει… Δυστυχῶς…
Κι αὐτὸ δὲν ἐξυπηρετεῖ κάποιον ἄλλον παρὰ μόνον αὐτοὺς ποὺ ἀσκοῦν ἔλεγχο στὶς κοινωνίες μας…
Συνέχεια

Ἀναθεωρῶντας.

Πῶς μπορῶ νά ἀποτινάξω ὅλα αὐτά πού μέ βαραίνουν;
Πῶς μπορῶ νά δομήσω νέες συνθῆκες γιά πιό μεγάλη ἐλευθερία στήν σκέψιν καί στήν διαβίωσίν μου;
Πῶς μπορῶ νά κερδίσω ὅλα αὐτά πού μοῦ στεροῦν; Συνέχεια

Κι ἐσὺ θεωρεῖς πὼς οἱ Ἕλληνες εἶναι ἀνάξιοι ἐλευθερίας…

Συχνὰ πυκνὰ ἀκούω διαβάζω φράσεις σὰν κι αὐτές:

«Ἕλληνες ξυπνᾶτε!!!»
«Ξυπνᾶτε πρόβατα!!!»
«Καναπεδάκηδες ἀφῆστε τοὺς καναπέδες σας!!!»
«Ἡ ἐπανάστασις τοῦ καναπέ!!!»
«Μά δέν βλέπεις πού ΚΑΝΕΙΣ δέν σηκώνεται;»
«Οἱ ἐπαναστάτες τοῦ πληκτρολογίου…»

Κι ἄλλα πολλά, παρομοίας λογικῆς καὶ …ἐκτιμήσεως.
Καὶ ΕΚΝΕΥΡΙΖΟΜΑΙ!!!! Συνέχεια