Μῆνες τώρα ἁπλῶς παρακολουθοῦμε τὴν μία τους ὑπογραφή, πίσω ἀπὸ τὴν ἄλλην, νὰ ὁδηγοῦν τὴν χώρα στὴν ἀπόλυτο ἐξαθλίωσι.
Μῆνες τώρα μετρᾶμε διαρκῶς νέες πληγές, νέες δεσμεύσεις, νέες κατάντιες…
Κι ὅλα αὐτά γιατί;
Γιά νά μᾶς πάρουν τόν χρυσό ἤ τούς ὑδρογονάνθρακες ἤ τόν Ἥλιο;
Σιγά… Αὐτὰ τὰ ἔπαιρναν οὔτως ἤ ἄλλως καὶ μὲ λιγότερη φασαρία.
Ἐὰν ἀνατρέξουμε στὴν ἔως πρὸ μερικῶν δεκαετιῶν διαβίωσίν μας, θὰ διαπιστώσουμε πὼς ἔτσι ἔζησαν καὶ οἱ γονεῖς μας Συνέχεια
Ἄλλο μαθαίνω τὴν ἱστορία μου κι ἄλλο διαβιῶ μέσα στὸ μίσος.
Ἄλλο μαθαίνω τὸν τρόπο γιὰ νὰ ξαναγίνω Ἕλλην κι ἄλλο πέφτω στὴν παγίδα τοῦ καταδιωκομένου.
Ἄλλο μαθαίνω νὰ ἀναζητῶ καὶ νὰ κατακτῶ τὴν ἐλευθερία κι ἄλλο γίνομαι σκλάβος, σὲ νέου εἴδους σκλαβιά.
Γιατί ξεκίνησα ἔτσι σήμερα
Πρὸ ἀρκετῶν ἐτῶν ἔπεσε στὰ χέρια μου ἕνα τεῦχος τοῦ ΔΑΥΛΟΥ.
Ἐνθουσιάστηκα.
Ἀπὸ τότε, καὶ γιὰ ἀρκετὰ χρόνια, ἔγινα «φανατικὴ» ἀναγνώστριά του.
Τὸ σταμάτησα ὅταν συνειδητοποίησα πὼς ἀν τί νὰ μοῦ δίδῃ πληροφορίες μὲ γέμιζε μῖσος καὶ θυμό. Ἤ ὅταν διεπίστωσα Συνέχεια
Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν κρίσι, πρέπει νὰ προβάλουμε ἀξίες καὶ ὄχι νὰ καταφύγουμε στὴν μιζέρια.
Ἂς σταματήσουμε λοιπὸν νὰ κλαῖμε τὴν μοῖρα μας καὶ ἂς ἀντιπροβάλουμε ἀξίες…
Καὶ μία πρότασίς μου… στὰ χίλια μύρια καταντήματα, σ’ ἕνα σύντομο γύρω σ’ ὅλα τὰ κανάλια.. τί τὸ ἤθελα ἀλήθεια ;…. Ἀντάμωσα τόση κακομοιριά, λὲς καὶ δὲν τὸ ἐγνώριζα.. Συνέχεια
Νομίζω πὼς σὲ αὐτὴν τὴν χώρα κάποιοι ἔχουν μπερδέψῃ τὴν βούρτσα μὲ τὴν π@@@@α.
Καὶ τὸ ἐννοῶ.
Ὁ λόγος σήμερα γιὰ τὸν Κώστα Χαρδαβέλλα καὶ τὸ ἐν ἐξ ἄλλῳ κείμενον του, μὲ τὸ ὁποῖον οὔτε λίγο οὔτε πολύ, λυπᾶται γιὰ τὴν «συνεργασία» ΑΝ.ΕΛ. καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, μὲ στόχο τὴν παραπομπὴ τῶν Παπαδημ(ί)ου-GAPάτου στὴν δικαιοσύνη.
Ἄν τὶ νὰ λυπᾶται γιὰ τὴν ἀπουσία τῆς συμμετοχῆς τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, τοῦ ΚΚΕ καὶ τῶν λοιπῶν βο(υ)λευτῶν στὴν συγκεκριμένη κίνησι, βρῆκε νὰ λυπηθῇ, (λέμε τώρα…!!!) γιὰ τὴν συνεργασία τῶν παραπάνω. (Πολὺ λυπήθηκε… Τοῦ κόπηκε μάλιστα ἡ ὄρεξις κι ἔχει νὰ φάῃ ἀπὸ πρὸ χθές… Δέν τόν εἴδατε πού κλαίει κι ὀδύρεται;)
Μόνον ποὺ δὲν εἶναι οἱ νόμιμοι κάτοικοι!
Δὲν θὰ εἶναι κἄν Ἕλληνες οἱ νέοι κάτοικοι…
Παρακολουθῶ μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον τὴν ἐπικαιρότητα ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὸ κέντρο, καὶ ἰδίως στὸν Ἅγιο Παντελεήμονα. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κυριολεκτικῶς διαβιοῦν μέσα σὲ γκέτο πλέον, διότι ὅλοι τοὺς εἶχαν περιθωριοποιήσῃ, χαρακτηρίζοντάς τους ἀκόμη κι ὥς χρυσαυγίτες.
Βία, βία, βία…
Συνέχεια
Γιατί;
Ὄχι, δὲν θέλω νὰ τυραννήσω κάποιους.
Τὸ μόνον ποὺ θέλω εἶναι νὰ μάθω!!! Μόνον νὰ μάθω!
Οἱ παπποῦδες μας κάποτε, πολὺ κάποτε, ἔγραφαν μὲ κεφαλαῖα.
Γιατί ἔγραφαν ἔτσι; Πῶς κατάφερναν καί διάβαζαν τά σημεῖα στίξεως, τά πνεύματα καί τούς τόνους; Γιατί ἐμεῖς ὅταν βλέπουμε κάτι σάν αὐτό:
