Γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε τὴν κρίσι, πρέπει νὰ προβάλουμε ἀξίες καὶ ὄχι νὰ καταφύγουμε στὴν μιζέρια.
Ἂς σταματήσουμε λοιπὸν νὰ κλαῖμε τὴν μοῖρα μας καὶ ἂς ἀντιπροβάλουμε ἀξίες…
Καὶ μία πρότασίς μου… στὰ χίλια μύρια καταντήματα, σ’ ἕνα σύντομο γύρω σ’ ὅλα τὰ κανάλια.. τί τὸ ἤθελα ἀλήθεια ;…. Ἀντάμωσα τόση κακομοιριά, λὲς καὶ δὲν τὸ ἐγνώριζα.. Συνέχεια
Νομίζω πὼς σὲ αὐτὴν τὴν χώρα κάποιοι ἔχουν μπερδέψῃ τὴν βούρτσα μὲ τὴν π@@@@α.
Καὶ τὸ ἐννοῶ.
Ὁ λόγος σήμερα γιὰ τὸν Κώστα Χαρδαβέλλα καὶ τὸ ἐν ἐξ ἄλλῳ κείμενον του, μὲ τὸ ὁποῖον οὔτε λίγο οὔτε πολύ, λυπᾶται γιὰ τὴν «συνεργασία» ΑΝ.ΕΛ. καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, μὲ στόχο τὴν παραπομπὴ τῶν Παπαδημ(ί)ου-GAPάτου στὴν δικαιοσύνη.
Ἄν τὶ νὰ λυπᾶται γιὰ τὴν ἀπουσία τῆς συμμετοχῆς τοῦ τΣΥΡΙΖΑ, τοῦ ΚΚΕ καὶ τῶν λοιπῶν βο(υ)λευτῶν στὴν συγκεκριμένη κίνησι, βρῆκε νὰ λυπηθῇ, (λέμε τώρα…!!!) γιὰ τὴν συνεργασία τῶν παραπάνω. (Πολὺ λυπήθηκε… Τοῦ κόπηκε μάλιστα ἡ ὄρεξις κι ἔχει νὰ φάῃ ἀπὸ πρὸ χθές… Δέν τόν εἴδατε πού κλαίει κι ὀδύρεται;)
Μόνον ποὺ δὲν εἶναι οἱ νόμιμοι κάτοικοι!
Δὲν θὰ εἶναι κἄν Ἕλληνες οἱ νέοι κάτοικοι…
Παρακολουθῶ μὲ πολὺ ἐνδιαφέρον τὴν ἐπικαιρότητα ἀναφορικῶς μὲ τὰ ὅσα συμβαίνουν στὸ κέντρο, καὶ ἰδίως στὸν Ἅγιο Παντελεήμονα. Αὐτοὶ οἱ ἄνθρωποι κυριολεκτικῶς διαβιοῦν μέσα σὲ γκέτο πλέον, διότι ὅλοι τοὺς εἶχαν περιθωριοποιήσῃ, χαρακτηρίζοντάς τους ἀκόμη κι ὥς χρυσαυγίτες.
Βία, βία, βία…
Συνέχεια
Γιατί;
Ὄχι, δὲν θέλω νὰ τυραννήσω κάποιους.
Τὸ μόνον ποὺ θέλω εἶναι νὰ μάθω!!! Μόνον νὰ μάθω!
Οἱ παπποῦδες μας κάποτε, πολὺ κάποτε, ἔγραφαν μὲ κεφαλαῖα.
Γιατί ἔγραφαν ἔτσι; Πῶς κατάφερναν καί διάβαζαν τά σημεῖα στίξεως, τά πνεύματα καί τούς τόνους; Γιατί ἐμεῖς ὅταν βλέπουμε κάτι σάν αὐτό:
«Διότι φαΐ δὲν ἔχει…
Χόρευε ἀρκούδα ὄμορφα… Χόρευε ὅπως σοῦ βαρῶ τὸ ντέφι…
Χόρευε διότι ἐὰν δὲν χορεύῃς θὰ μείνῃς νηστική….
Πονάει ἡ πείνα ἀρκούδα… Πονάει….»
Συνέχεια
Τί κι ἐάν ὁ Γέρος μας στίς καρδιές μας παραμένῃ πάντα ἡ πιό ἀγαπημένη μορφή;
Τί κι ἐάν ὁ Κολοκοτρώνης ἦταν ἀπό τά ἐλάχιστα πρόσωπα τῆς ἱστορίας πού κατάφεραν νά τήν ἀλλάξουν;
Τί κι ἐάν ἀπελευθέρωσε τήν μισή Ἑλλάδα;
Γιὰ κάποιους παραμένει, ἀκόμη καὶ δύο αἰῶνες ἀργότερα, ἔνα ἀπὸ τὰ πλέον μισητὰ πρόσωπα ποὺ πέρασαν ἀπὸ τὸν τόπο. Ἀκόμη καὶ νεκρὸ θέλουν νὰ τὸν βλάψουν.
Ἄς μὴν μᾶς ξαφνιάζῃ λοιπὸν ἡ στάσις, ἀκόμη καὶ τῆς ἐπισήμου πολιτείας, τὶς περισσότερες φορές, κατὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Κολοκοτρώνη. Εἶναι λογικό. Ἄλλως τέ, μέσα στοὺς μηχανισμοὺς αὐτῆς τῆς πολιτείας ἔχουν παρεισφρήσῃ ἀκριβῶς Συνέχεια
