Ναί, νὰ τὸ ἐλευθερώσουμε.
Νὰ τὸ βγάλουμε ἀπὸ ντουλάπες, ἀπὸ ἀραχνιασμένα ὑπόγεια…
Νὰ πετάξουμε κάθε τὶ ποὺ τὸ κρύβει ἤ τὸ πνίγει…
Νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουμε δικαίωμα στὴν ζωή…
Νὰ τὸ …«ταΐσουμε» γιὰ νὰ ξαναζωντανεύσῃ…
Νὰ τοῦ δόσουμε χῶρο καὶ χρόνο γιὰ νὰ ἐκδηλωθῇ… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: «εἰς τὰ ἐνδότερα»
Ἡ μετάδοσις τῆς πληροφορίας. (ἐπανάληψις)
Ἔχουμε ἀναρωτηθεῖ γενικῶς γιά τό τί ἀντίκτυπο ἔχουν οἱ συμπεριφορές μας;
Μᾶς ἔχει ἀπασχολήσει τό πόσους ἀνθρώπους ἐπηρεάζουμε ὅταν εἴμαστε νευρικοί, θυμωμένοι ἤ χαρούμενοι;
Ἔχουμε συνειδητοποιήσει πώς τελικῶς τόν κόσμο μας τόν δομοῦμε καί τόν ἀποδομοῦμε κατά τά …κέφια μας; Συνέχεια
Τὰ …ἄστρα εἶναι πολὺ κοντά μας!!!
Ὅ,τι πιὸ δύσκολο μπορῇ νὰ κάνῃ κάποιος σήμερα, ὑπὸ τὶς παροῦσες, δυσμενεῖς συνθῆκες, εἶναι νὰ ὀνειρευθῇ, νὰ προγραμματίσῃ τὴν ζωή του καὶ νὰ πιστεύσῃ στὴν ὕπαρξιν τῶν ἐναλλακτικῶν ὁδῶν.
Ἀπὸ τὴν μία ἡ ὑπερπληροφόρησις, σὲ συδνυασμὸ μὲ τὴν προπαγάνδα καὶ τὴν ἐξάπλωσιν τοῦ τρόμου, ἀλλὰ κι ἀπὸ τὴν ἄλλην ἡ κοινωνικὴ κατάθλιψις, τὸν ὁδηγεῖ στὸ νὰ θεωρῇ μᾶλλον ἀπίθανη κάθε προσπάθεια διαφυγῆς, ἀπὸ τὴν παγίδα ποὺ μᾶς ἔστησαν. Συνέχεια
Ὥρα μας γιὰ ἀλλαγὲς σὲ βάθος…
Ἐκπαιδευθήκαμε μὲ τέτοιον τρόπο, ὥστὲ διαρκῶς νὰ παραμένουμε ἐντεταγμένοι σὲ κάποιαν ὁμάδα ἢ σὲ κάποιαν μορφὴ κοινωνίας, μὰ μὲ κριτήρια τέτοια, ποὺ οὐδόλως ἀναγνωρίζουν τὶς ἀτομικὲς ἀνάγκες καὶ τὰ ἴδια χαρακτηριστικὰ τοῦ ἀτόμου. Ὁ καθωσπρεπεισμός, ὡς στάσις ζωῆς, σαφῶς καὶ ἀλλοιώνει μεγάλο μέρος τῆς πραγματικότητός μας, μὰ καὶ οἱ «ἐπαναστατικὲς τάσεις» εὔκολα δηλητηριάζονται τόσο, ὥστὲ νὰ ἀπομακρύνουν τὸ ἄτομον ἀπὸ τὰ Ἀναγκαία.
Ἡ Ἀριστεία, ὡς στάσις ζωῆς καὶ ὡς κοινωνικὴ Ἀνάγκη πρὸ πολλοῦ κατηργήθη καὶ τὰ κριτήριά μας διέπονται ἀπὸ ἄγνοια, φόβους καὶ ἀσάφειες. Συνέχεια
Πόσο ἀθῷοι εἶναι οἱ «ἀθῷοι»; (ἐπανάληψις)
Εἶμαι ἀθώα… Δὲν ἔκλεψα… Δὲν ἐξηπάτησα… Δὲν πούλησα τὴν Πατρίδα μου…. Δὲν ἔλαβα προμήθειες άπὸ συμφωνίες μὲ τράπεζες…. Δὲν ὑπέγραψα μνημόνια… Δὲν κατεπάτησα ἀνθρώπινα δικαιώματα… Δέν….
Δὲν ἔχω κάνῃ κάτι στραβό, κάτι ἀνήθικο, κάτι μεμπτό…
Κι ὅμως… Δὲν αἰσθάνομαι τόσο καλὰ σήμερα…
Θυμᾶμαι… Τί θυμᾶμαι…
Συνέχεια
Ξεφωλιάζοντας τὸν …Ἄνθρωπο ἀπὸ μέσα μας!!!
Στὶς ἡμέρες μας, ποὺ ὅλοι μας, ἄλλος περισσότερο κι ἄλλος λιγότερο, κυττᾶμε ἀποκλειστικῶς τὸ πῶς θὰ διασώσουμε κάτι ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε κεκτημένα μας, ἀδυνατοῦμε νὰ διακρίνουμε τὴν διαρκῶς αὐξανομένη Ἀνάγκη ποὺ μᾶς κτυπᾶ τὴν πόρτα.
Καὶ ἡ Ἀνάγκη αὐτὴ λέγεται εἰλικρινὴς κι ἄδολος ἀνθρωπισμός. Ὄχι φυσικὰ ἐκεῖνος ὁ ἔμμισθος ἀνθρωπιζμὸς τῶν Μ.Κ.Ο. καὶ τῶν διαπλεκομένων, ἀλλὰ ὁ μόνος χρήσιμος καὶ ἀπαραίτητος κι ἀναγκαῖος, γιὰ νὰ δομηθῇ, ἐκ τῶν ὑγειῶν της κυττάρων, μία κοινωνία ποὺ ἀποδεδειγμένως πλέον ἀργοπεθαίνει…. Συνέχεια