Γαληνεμένη μὰ παγωμένη ἀπὸ τὸν καιρὸ φύσις καὶ μιὰ θερμὴ φωτιὰ μοιάζει μὲ
ἥρεμο σῶμα, ποὺ κρυώνει ἀπὸ τὴν φύση μὰ ὑπάρχει μιὰ ζεστὴ καρδιά…. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: καλημέρα
Εὐκαιρία γιὰ σκέψεις…
Ἀπὸ τὴν ἐχθεσινή μου «βόλτα» στὴν Παραλία τοῦ Σιδαρίου, στὴν Βόρεια Κέρκυρα.
Συνέχεια
Μέσα ἀπὸ τοὺς λίθους…
Πέτρες…
Ἄλλες «ἀγριεύουν» καὶ ἄλλες χαϊδεύουν τὸ βλέμμα…
Λίθοι ἀπὸ τὸ Ἱερὸ τῆς Λαφρίας Ἀρτέμιδος καὶ τὸν Ναὸ τῆς Παναχαΐδος Ἀθηνᾶς, ἔως τοὺς λίθους τῶν Ἐνετῶν…
Ὁ Ἔρως συναρπάζει καὶ σμίγει τοὺς ἀνθρώπους…
«Ζυγώνει τὴν ψυχὴ καὶ θέλει νὰ σοφιλιάσῃ, […]ὁ Ἔρωτας συναρπάζει καὶ σμίγει μὲ βία τοὺς ἀνθρώπους, ὀχτροὺς καὶ φίλους, καλοὺς καὶ κακούς, εἶναι μιὰ πνοὴ ἀνώτερή τους, ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὴν ἐπιθυμία κι ἀπὸ τὰ ἔργα τους. Συνέχεια
Ὁ «Παράδεισος»
Ἐσεῖς θυμᾶσθε;
Eὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τὰ λουλούδια.
Τὸ γιασεμὶ στὴν βεράντα συνεχῶς μοῦ θυμίζει: «Εἶναι πλαστὸ τὸ κατρακύλησμα. Ὅλα ὅσα βουΐζουν στὶς ἀντένες ψέμμα. Εἴδησις μόνον μία. Ὑπάρχουμε κάπου ἀλλοῦ… Ἐκεῖ ποὺ ἀνήκ Συνέχεια

