Ἡμέρες τοῦ Ἀκαπούλκο

Ἡμέρες τοῦ ἈκαπούλκοΌπως θα έχουν διαπιστώσει οι αναγνώστες μου, είμαι άνθρωπος με περιπετειώδη ιδιο­συγκρασία και με έντονη ροπή προς την πολυτελή δίαιτα. Συνεπώς έχω αποθησαυρίσει πολλές ταξι­διωτικές και γαστριμαργικές εμπειρίες. Σε μια επο­χή, λοιπόν, που εδώ στην Ελλάδα «δέναμε τα σκυ­λιά με τα λουκάνικα», προκειμένου να καλλιεργήσω τα ισπανικά μου στη μεξικανική τους εκδοχή, βρέ­θηκα στο Ακαπούλκο.

Μόλις, χάρη στον κινηματογράφο, είχε αποκτή­σει την τρομερή διασημότητα που διατηρεί μέχρι σήμερα.  Η Κοστερά Αλεμάν, η παραλιακή λεωφό­ρος ήταν γεμάτη από τουριστικά και ιδιωτικά αυτο­κίνητα. Σμήνη τουριστών περπατούσαν θορυβωδώς στην προκυμαία, απολαμβάνοντας τα «ταμάλες», κέικ από καλαμπόκι, και τα «όχι ντι βενάδος» έναν περίεργο σπόρο που μοιάζει με μάτι βοδιού και θε­ωρείται πανίσχυρο φυλακτό. Κατά την άποψη ενός γέροντα πωλητή ήταν το πιο αποτελεσματικό θερα­πευτικό για τις αιμορροΐδες! Συνέχεια





Ποιός κυβερνᾶ;

Ποιός κυβερνᾶ;Ὁ τίτλος ἀφορᾶ ἐμμέσως στὴν χῶρα μας καὶ ἀμέσως σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Ἄν ἐξαιρέσῃ κάποιος τὴν Σικελία καὶ κάποιες περιοχὲς τῆς Νοτίου Ἰταλίας, ὅπου τὸν νόμο κάνει ἡ Μαφία ὑπὸ διάφορες μορφές, τὸν λοιπὸ πλανήτη κυβερνᾶ μιὰ ἄλλου εἴδους Μαφία, ποὺ δὲν ἔχει κάποια ὁμοιότητα μὲ τὸν «Νοννὸ» τοῦ Κόπολλα. Εἶναι, πάντως, ἐξέλιξίς της. Ἂς κάνουμε ἕνα «φλὰς μπὰκ», ὅπως λέμε στὰ σύγχρονα Ἑλληνικὰ – δηλαδὴ Ἑλληνικὰ τῆς πλάκας. Καὶ μ’ αὐτὸ ἐννοῶ Ἑλληνικὰ ὑπό τὴν πλάκα νεκροταφείου προφανῶς. Συνέχεια





Οἱ ξένοι στόν τόπο μας ἤ ξένοι στόν τόπο μας;

Οἱ ξένοι στόν τόπο μας ἤ ξένοι στόν τόπο μας;Στην Ελλάδα δεν υπήρξε ποτέ ρατσισμός. Υπήρχε -και προ Ψαθά- σουσουδισμός. Κάποιοι «ανερχόμενοι» το «έπαιζαν» αριστοκράτες και μάλιστα ευρωπαίοι αριστοκράτες, και περιφρονούσαν όχι μόνο την ελληνικότητα, αλλά και πάσα άλλη φυλετικότητα. 

Δεν είναι άλλωστε τυχαίο ότι προ ετών σε κάποιους «ανεβασμένους» κύκλους «νεοπροοδευτικών» είχαν γίνει συρμός σαν ονειδιστικοί όροι τα «Κατίνα» και «κατινισμός». Ωσάν το λαϊκό όνομα Κατίνα να είχε κάτι μιασματικό! Συνέχεια





Ζητεῖται ἦθος; (ἀναδημοσίευσις)

Ζητεῖται ἦθος;Συχνά ἀκούγεται τό αἴτημα: «Ζητεῖται ἦθος».
Ὡσάν νά μήν ἔχουμε ἦθος.

Καί, ὅμως, σέ μεγάλο ποσοστό ἔχουμε καί παραέχουμε ἦθος.
Ὄχι ὅμως μέ τήν τρέχουσα ἀλλά μέ τήν ὁμηρική ἔννοια.
Συνέχεια





Πολιτικὴ ἀπαιδευσία

Πολλοὶ ποὺ ἐκτιμοῦν τὴν σκέψη καὶ τὸν λόγο μου μὲ ἐρωτοῦν γιατί δὲν βγῆκα στὴν τηλεόραση (τὸ σωστὸ εἶναι τηλοψία) ἢ στὸ ραδιόφωνο σὲ ὅλη αὐτὴ τὴν πολύμηνη διάρκεια τῶν ἐκλογικῶν Σατουρναλίων.
Εἶναι ἁπλό: Διότι δὲν μὲ βγάζουν.
Καὶ τὸ γιατί εἶναι πάλι ἁπλό: εἶμαι ἀπὸ τὴν νεότητά μου ἕνας ἀπαγορευμένος συγγραφέας.
Καὶ τὸ γιατί εἶναι πάλι ἁπλό: πάντοτε, ὅταν γράφω ἢ ὁμιλῶ, προσφέρω λόγο πολιτικῆς παιδείας καὶ ὄχι ἀπαιδευσίας. Συνέχεια





Ἡ βλακεία ὡς… ἐπένδυσις!

Ἡ βλακεία ὡς... ἐπένδυσις!Ἄν ἦταν δυνατὸν κάποιοι παχύμισθοι λαοσωτῆρες νὰ λύσουν τὰ προβλήματα τῶν ἰσχνομίσθων!

Τὸ μόνο ποὺ τοὺς ἀπομένει νὰ εἰσηγηθοῦν εἶναι τό «Κεῖον νόμιμον».
Δηλαδὴ νὰ καταστῇ ὑποχρεωτικὸ αὐτὸ ποὺ ἔγινε ἔθιμο στὴν Κέα τὸν ἀρχαῖο καιρό: ἄνδρες καὶ γυναῖκες ὅταν ἔφθαναν στὴν ἡλικία τῶν ἑβδομήντα ἐτῶν ἔπιναν μὲ τὴν θέλησή τους τὸ κώνειον καὶ πήγαιναν στὸ καλό…
Συνέχεια