
Ἂν εἶναι νὰ σωθῇ ἡ Πατρίδα μου…
Πουλάω τὴν γυναῖκα μου!
Πουλάω τὸ παιδί μου!
Πουλάω τὸν πατέρα μου!
Πουλάω τὴν ἀδελφή μου! Συνέχεια

Ἂν εἶναι νὰ σωθῇ ἡ Πατρίδα μου…
Πουλάω τὴν γυναῖκα μου!
Πουλάω τὸ παιδί μου!
Πουλάω τὸν πατέρα μου!
Πουλάω τὴν ἀδελφή μου! Συνέχεια

τὸ σκέφτομαι πολὺ σοβαρὰ νὰ τοῦ γράψῳ ἕνα τραγούδι ….
τόσα χρόνια γράφω κι ὁ κόσμος δὲν μὲ ξέρει… Συνέχεια
Ἡ Ἑλλάδα εἶναι ἡ μόνη χώρα ποὺ δέχεται μετανάστες καὶ δεν τοὺς ἀποῤῥοφᾶ ἀνάλογα μὲ τις ἀνάγκες της ἥ τὶς δυνατότητές της, ἀλλὰ ἀνάλογα μὲ τὴν καύλα τοῦ–τῆς ἑκάστοτε ὑπουργίσκου της.
Ἐκτός… κι ἂν θέλουμε νὰ γίνουμε μιὰ χώρα μέ …«πλούσιο» πληθυσμὸ γιὰ νὰ ἀντιμετωπίσουμε στὸ μέλλον τυχὸν ἀπειλές… Συνέχεια
ὅταν βλέπεις μέσα στὴν γερμανικὴ βουλὴ μερικὲς δεκάδες τσογλάνια νὰ γελοῦν εἰς βάρος τῆς Πατρίδος μας, νὰ μᾶς καθυβρίζουν χιτλεράκια ποὺ μέχρι ἐχθὲς πλένονταν μὲ σαπούνια ἀνθρωπίνου λίπους, νὰ μᾶς κουνοῦν τὸ δάκτυλο ἕνας σακάτης παλιόπουστας ἀπατεῶνας, μιὰ ἀγ@μητη ἀνατολικογερμανίδα ψ@λοῦ καὶ μερικὲς φυλλάδες παπαγαλάκια τοῦ παγκοσμίου οἰκονομικοῦ συστήματος, ἀναρωτιέμαι ἂν ἔχῃ μείνει τίποτα ἄλλο νὰ χάσουμε ἐκτὸς ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσί μας καὶ τὴν ὑπερηφάνια μας… Συνέχεια
Αὐτὸ ποὺ θὰ ζήσουμε τὸ ἐπόμενο διάστημα εἶναι γνωστὸ ἀπὸ καιρό.
Κάποιοι… μίλησαν γιὰ τὸ τὶ μέλλει γενέσθαι…
Ὑπάρχουν ὅμως καὶ παρὰ πολλοὶ ποὺ δὲν μίλησαν ποτὲ καὶ γιὰ τίποτα! (…)
Ὅπως κάτι ἀξιοθρήνητα παραπληγικὰ νοητικὰ ἀνθρωπάκια, ποὺ ἀκόμη μασοῦν τὴν καραμέλα τῶν πολιτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ κώλου!
Αὐτῶν, ποὺ κατήντησαν τὴν Χώρα σκουπίδι στοὺς πολυτελεῖς κάδους ἀπο Συνέχεια
Παλαιά…. δὲν ἤμουν οἰκονομικὰ ἄσκημα…
Εἶχα δουλειά… αὐτοκίνητο… τὰ ‘φερνα βόλτα…
Δόξα τῷ θεῷ…
Κάποια στιγμὴ ἤθελα κι ἕνα δικό μου σπίτι…
… «ὄχι γιὰ ἐμένα… γιὰ τὴν φουκαριάρα τὴν μάννα μου, ποὺ λέει καὶ τὸ «ῥητό…» Συνέχεια