Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Λόγος

Τὸ πάρτυ ἀρχίζει…

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κλείσ’ τὰ ὅλα καὶ κατέβα στὴν πόλη,
σ’ ἔνα βράδυ μαζευτήκαμε ὅλοι, τὸ πάρτυ ἀρχίζει.
Οἱ εἰδήσεις σου φτιάχνουν κεφάλι,
κλείσ’ τὰ ὅλα καὶ γύρνα ἀπ’ τὴν ἄλλη, τὸ πάρτυ ἀρχίζει. Συνέχεια →

Τὰ ἄφωνα βότσαλα.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὰ ἄφωνα βότσαλα

Πετράδια σκορπισμένα
στ’ ἀκρογιάλι καὶ στὸν βυθὸ τῆς θάλασσας,
ἀκίνητα στο πέρασμα τοῦ χρόνου,
σὰν μάρτυρας τοῦ σήμερα. Συνέχεια →

Μῶντ.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Νὰ ποὺ ἔσταξε λαμπρὸ ἕνα δάκρυ ἀπ’ τὴν πασιφλόρα πλάι στὴν πύλη
ἐρχετ’ ἡ περιστερά μου, ἡ ἀγάπη μου ¨
Ἒρχετ’ ἡ ζωή μου, τὸ γραφτὸ μου
τὸ κόκκινο ῥόδο φωνάζει, «εἶναι κοντά, εἶναι κοντά» Συνέχεια →

Κ Υ Π Ρ Ο Σ

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Κραυγές, καπνιὰ καὶ θρῆνος…
λαβωμένη γέρνει ἡ ἐλευθερία,
εἰς τὸ χῶμα τῆς Κύπριδος τ’ ἀλαφρύ·
γύρω της, παντοῦ,
τὸ αἷμα ξερασμένον,
ἀπὸ μωρὰ καὶ γέρους καὶ μάνες καὶ νιούς…
Ἔθαψα εἰς τὸ χῶμα μου βλαστάρια καὶ ἀνθοὺς
καὶ τὰ ποτάμια μου κόκκινα,
τὸ χῶμα μου ἔγινε μαῦρον καὶ βαρύ,
σκίζει τὸν ἥλιον
ἀπ’ τὴν ψυχήν του ἡ κραυγή.

Συνέχεια →