Εἶπες• «Θὰ πάγω σ’ ἄλλη γῆ, θὰ πάγω σ’ ἄλλη θάλασσα.
Μιὰ πόλις ἄλλη θὰ βρεθῆ καλλίτερη ἀπὸ αὐτή.
Κάθε προσπάθειά μου μιὰ καταδίκη εἶναι γραφτή•
κι εἶν’ ἡ καρδιά μου — σὰν νεκρός — θαμμένη.
Ὁ νοῦς μου ὡς πότε μές στόν μαρασμόν αὐτόν θὰ μένῃ. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Λόγος
Ὁμηρικὸς ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα
Ὁμηρικὸς ὕμνος εἰς Ἀπόλλωνα
φοῖβε, σὲ μὲν καὶ κύκνος ὑπὸ πτερύγων λίγ’ ἀείδει,
ὄχθῃ ἐπιθρώσκων ποταμὸν πάρα δινήεντα,
Πηνειόν: σὲ δ’ ἀοιδὸς ἔχων φόρμιγγα λίγειαν Συνέχεια
Ἑλλὰς Ἑλλήνων Κοπριτῶν.
Κηφῆνες, μιζαδόροι, ψεῦτες,
ξεκωλῆθρες, χαβαλέδες,
νταλαβεριτζῆδες, κλέφτες,
νταβατζῆδες καὶ λακέδες. Συνέχεια
Ὕμνος στὸν Ἔρωτα…
Τῆς Κυθέρειας ὁ ἄνδρας
πλάι στὴς Λήμνου τὰ καμίνια
βέλη Ἐρώτων ἔχει κάνει,
ἀφοῦ σίδηρο ἐπῆρε.
Τὶς αἰχμές ἔβαφε ἠ Κύπρις,
γλυκὸ μέλι ἀφοῦ πῆρε, Συνέχεια
«Σχέδιο γιὰ μίαν εἰσαγωγὴ στὸ χῶρο τοῦ Αίγαίου»
Ἀπὸ τοὺς πολύποδες τῶν κρητικῶν ἀγγείων ἢ
τὰ πτερόψαρα τῶν πρόσφατων τοιχογραφιῶν τῆς Σαντορίνης,
ἀπὸ τὸ θαλασσινὸ ἀνάμεσα σὲ δυὸ κολῶνες ἄνοιγμα κάποιου ναοῦ
ἢ τὸ γεωμετρικὸ καθήλωμα ἑνὸς αὐλητῆ σὲ μάρμαρο παριανό,
ξεσηκώνεται, σὰν ἀέρας ἐλαφρότατου γραιγολεβάντε,κάποια αἴσθηση «ἅγια»,
ὅπως θὰ λέγαμε πρωθύστερα… Συνέχεια
Ἀριστοτέλης Βαλαωρίτης – Ὁ βράχος καὶ τὸ κῦμα
«Μέριασε βράχε νὰ διαβῶ!» τὸ κύμα ἀνδρειωμένο
λέγει στὴν πέτρα τοῦ γυαλοῦ θολό, μελανιασμένο.
Μέριασε, μὲς στὰ στήθη μου, ποὖσαν νεκρὰ καὶ κρύα,
μαῦρος βοριὰς ἐφώλιασε καὶ μαύρη τρικυμία.
Ἀφροὺς δὲν ἔχω γι᾿ ἄρματα, κούφια βοὴ γι᾿ ἀντάρα,
ἔχω ποτάμι αἵματα, μὲ θέριεψε ἡ κατάρα
τοῦ κόσμου, ποὺ βαρέθηκε, τοῦ κόσμου, πού ῾πε τώρα,
βράχε, θὰ πέσης, ἔφτασεν ἡ φοβερή σου ἡ ὥρα! Συνέχεια