Θές ἀρχηγό; Ἔ, τότε …φτιᾶξε!!!

…καὶ σταμάτα νὰ τρέχῃς πίσω ἀπὸ «ἐθνοσωτῆρες» καὶ «ἐθνοπατέρες».
Σταμάτα νὰ εἶσαι χειροκροτητὴς κι ὁπαδός…
Σταμάτα νὰ παρακαλᾷς νὰ σὲ σώσουν…
Γίνε σωτῆρας σου καὶ ἀρχηγός σου καὶ πρότυπό σου, γιὰ νὰ μπορῇς νὰ διακρίνῃς, ὅταν ἀπαιτεῖται, τὸν ἱκανότερο κατὰ περίπτωσιν, γιὰ νὰ ἐπιλύσῃ κάθε δυσκολία.
Δὲν μποροῦμε νὰ τὰ ξέρουμε ὅλα. Μποροῦμε ὅμως νὰ ἀποκτήσουμε ἱκανότητες διακρίσεως τοῦ ὀρθοῦ ἀπὸ τὸ λάθος. Συνέχεια

Ὥρα νὰ ξανά-ἀγαπήσουμε τὸν (Βασίλω)-μίκυ

Ἐπίθεσις, λέει, στὰ τοῦ οἴκου του. Λέει…


Καὶ μοῦ θυμίζει μίαν ἄλλην, παλαιωτέρα, ἀνάλογον περίπτωσιν, στὴν Θεσσαλονίκη… Τότε ποὺ ὁ μπουτάριος προσεπάθησε (λέει) νὰ ἀπαγορεύσῃ μίαν ὁμιλία του… Συνέχεια

Ὥρα νὰ «βουτήξουμε» στὴν δίνη τῆς γαλανόλευκης λαοθάλασσας!!!

Ἡ Κυριακὴ δεν εἶναι τὸ τέλος. Ἡ Κυριακὴ εἶναι ὁ δρόμος. Καὶ ὁ δρόμος ἔχει ἀπὸ ἐμᾶς ἀπαιτήσεις.

Ἀφήνουμε τὰ πολλὰ καὶ τὰ χονδρὰ συμπράγκαλα τῆς ὑπερφιάλου ἀτομικότητός μας σπίτι, τὰ κλειδώνουμε καλὰ στὴν ντουλάπα, φορᾶμε τὸ κοστούμι τῆς λαϊκότητος καὶ τὰ παλαιὰ φθαρμένα τσαρούχια τοῦ ἔθνους καὶ βουτᾶμε σὰν μωρὰ παιδιὰ μέσα στὴν δίνη τῆς γαλανόλευκης λαοθάλασσας. Συνέχεια

Διεκδικοῦμε πλέον καὶ δὲν διαπραγματευόμεθα!!!

Λοιπόν…:
Ἐπειδὴ ἔχω ἀκούση τὰ ἐξ ἁμάξης… (εὐτυχῶς ἀπὸ ἐλαχίστους, διότι οἱ περισσότεροι γνωρίζετε πὼς ξέρω πάντα τὸ τὶ λέω), τὶς τελευταῖες ἡμέρες, καθὼς καὶ γιὰ τὰ ὅσα ἀποκαλύπτω σχετικὰ μὲ τὰ παιχνίδια ποὺ παίζονται στὶς πλάτες αὐτοῦ τοῦ «στημένου» κι ἀπολύτως ἐλεγχομένου συλλαλητηρίου, ἀπὸ τὸ «σύστημα» καραμανλῆ-καμμένου, καθὼς φυσικὰ καὶ τὸ τὶ ἀκριβῶς προσπαθοῦν νὰ προωθήσουν διὰ μέσου αὐτοῦ….
(Οὐδέποτε εἶπα νὰ μὴν πᾶμε στὸ συλλαλητήριο!!!! Ἴσα ἴσα…!!!)
…ἀκοῦστε καὶ τὴν δήλωση τοῦ ἀλητηρίου, χέστου, προδότου καὶ ὅ,τι ἄλλο βοθρολυματικὸ ὑπάρχει (εἰδικὰ μετὰ τὸ 4:50)… Συνέχεια

Ξέρουμε γιατί κατεβαίνουμε στό συλλαλητήριο;

Ἤ ὄχι;

Ξέρουμε πώς ἐκεῖ πηγαίνουμε γιά νά βροντοφωνάξουμε πώς ἡ Μακεδονία εἶναι μία καί μόνον Ἑλληνική;
Ἤ ὄχι;

Συνέχεια

Θὰ πάω ῥέ…

..κι ἔχω τοὺς λόγους μου!!!

Δὲν πιστεύω ὅτι ἕνα συλλαλητήριο θὰ ἐπηρεάση ἐνδο-νατοϊκὲς ἀποφάσεις, ποὺ ἤδη ἔχουν παρθῆ πρὸ πολλοῦ…
Ἀλλὰ θὰ πάω γιὰ τοὺς δικούς μου λόγους.

  1.  Θὰ πάω γιὰ νὰ φωνάξω, ἐπὶ τέλους, ὅτι δὲν εἶμαι τόσο ἠλίθιος ὥστε νὰ μὴν καταλαβαίνω ὅτι μὲ ἔχουν σύρη σὲ μίαν ἀπάτη. Ὀσες «ἀντί-ἐθνικιστικές» κλαπαρχιδιὲς κι ἄν μοῦ ἔχουν πῆ, ἐγὼ τοὺς θεωρῶ, διαχρονικὰ (καὶ ἀνεξάρτητα ἀπὸ τὸ ἑκάστοτε «κόμμα στὴν ἐξουσία») ὡς Ἀλῆτες, Ῥεμάλια καὶ Συνωμότες. Γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι συμφώνησαν ἐξ ἀρχῆς ὅτι ὁ ὑποτιθέμενος «μεσολαβητής» Συνέχεια