Ἀφοῦ θέλει νά φύγη, γιατί δέν τόν ἀφήνουν;
Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει ξεκάθαρα αλλεπάλληλες φορές ότι η κυβέρνησή του δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνη της και ζητάει πότε ξένους κηδεμόνες και πότε συγκυβέρνηση, δεν έχει πολλούς δρόμους: ή το αίτημά του γίνεται δεκτό και περνάμε στην επόμενη φάση ήπαραιτείται και πάει σε εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τη νέα του κυβέρνηση.
Όταν ένας πρωθυπουργός μπαίνει σε συζήτηση για κυβέρνηση συνεργασίας, όταν ο βασικός πολιτικός του αντίπαλος του θέτει ως όρους την αλλαγή πολιτικής και την παραίτησή του για να τον διαδεχθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής, ή αποδέχεται την πρόταση και πάμε στο παρασύνθημα ή σηκώνει το γάντι της πρόκλησης και πάει σε εκλογές. Συνέχεια


Ο συγγραφέας του άρθρου δεν είναι φιλόλογος, ευτυχώς δηλαδή γιατί ως επί το πλείστον οι φιλόλογοι δεν σκέπτονται αλλά αναμασούν έτοιμη μασημένη τροφή. Όπως και να έχει, και σ΄ αυτό όπως και σε όλα τα άρθρα του συγκεκριμένου ιστολογίου, εκφράζουμε σκέψεις, θέτουμε ερωτήματα και τολμούμε απαντήσεις οι οποίες όμως πρέπει να διυλίζονται από τους αναγνώστες.
Χρονογράφημα τῆς Ἀλίκης Ἀλεξίου