Ποιός θά πάρη τόν μουτζούρη;

 Του Σταύρου Χριστακόπουλου

 Ἀφοῦ θέλει νά φύγη, γιατί δέν τόν ἀφήνουν;

Όταν ένας πρωθυπουργός δηλώνει ξεκάθαρα αλλεπάλληλες φορές ότι η κυβέρνησή του δεν μπορεί να κυβερνήσει μόνη της και ζητάει πότε ξένους κηδεμόνες και πότε συγκυβέρνηση, δεν έχει πολλούς δρόμους: ή το αίτημά του γίνεται δεκτό και περνάμε στην επόμενη φάση ήπαραιτείται και πάει σε εκλογές για να αποφασίσει ο λαός τη νέα του κυβέρνηση.

Όταν ένας πρωθυπουργός μπαίνει σε συζήτηση για κυβέρνηση συνεργασίας, όταν ο βασικός πολιτικός του αντίπαλος του θέτει ως όρους την αλλαγή πολιτικής και την παραίτησή του για να τον διαδεχθεί πρόσωπο κοινής αποδοχής, ή αποδέχεται την πρόταση και πάμε στο παρασύνθημα ή σηκώνει το γάντι της πρόκλησης και πάει σε εκλογές. Συνέχεια

«Παίζεται» καί ἡ ἐθνική κυριαρχία

Του Μιχάλη Ιγνατίου, [email protected]

Οδηγούν, λοιπόν, την Ελλάδα σε νέο Μνημόνιο, μιας και το πρώτο δεν έφερε αποτελέσματα, επειδή -όπως ισχυρίζονται οι δανειστές της- δεν το εφάρμοσαν ο πρωθυπουργός και οι αρμόδιοι υπουργοί. Είναι μία πολύ βαριά κατηγορία εναντίον του κ. Παπανδρέου και της αφρόκρεμας των υπουργών του, η οποία υπό άλλες συνθήκες θα μπορούσε να ήταν και «παράσημο». Βέβαια, στην περίπτωση αυτή δεν μπορούμε να ομιλούμε για άρνηση εκ μέρους του κ. Παπανδρέου εφαρμογής της συμφωνίας που υπέγραψε με το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο και την Ευρωπαϊκή Ενωση… Μας έχει συνηθίσει να αποδέχεται όσα απαιτούν οι ξένοι και ένα παράδειγμα για εμάς είναι η περίπτωση του φιλοτουρκικού και ρατσιστικού σχεδίου Ανάν. Συνέχεια

Νά γελάσουμε λιγάκι;

Νά κάνουμε ἕνα διάλειμμα νά γελάσουμε λιγάκι; Μᾶς χρειάζεται. Ἔρχονται δύσκολες μέρες…Διαβᾶστε τήν ἀνοικτή ἐπιστολή πού ἕστειλε ὁ Γιάννης Κυριακόπουλος, (κατά κόσμον ΚΥΡ), στόν πρωθυπουργό:  Συνέχεια

Περί λεπτομερείας

Ο συγγραφέας του άρθρου δεν είναι φιλόλογος, ευτυχώς δηλαδή γιατί ως επί το πλείστον οι φιλόλογοι δεν σκέπτονται αλλά αναμασούν έτοιμη μασημένη τροφή. Όπως και να έχει, και σ΄ αυτό όπως και σε όλα τα άρθρα του συγκεκριμένου ιστολογίου, εκφράζουμε σκέψεις, θέτουμε ερωτήματα και τολμούμε απαντήσεις οι οποίες όμως πρέπει να διυλίζονται από τους αναγνώστες.

Πριν από μερικές ημέρες λοιπόν έγινε Συνέχεια

Ἡ πτώχευσις τοῦ πτωχοῦ

Χρονογράφημα τῆς Ἀλίκης Ἀλεξίου

Δρᾶμα σέ τέσσερις πράξεις

Ναι! Μπορεί να συμβεί κι αυτό. Όσο κι αν φαίνεται τραγελαφικό.

Ο φτωχός πτωχεύει. Κι όχι μόνο μια φορά! Συνεχόμενες…

Για να ακριβολογούμε, κηρύσσει πτώχευση. Και το μυστικό, η εξήγηση του περίεργου βρίσκεται στο κηρύσσει. Διακηρύσσει, βροντοφωνάζει: ΄΄Είμαι φτωχός. Φτωχός ήμουν πάντα. Πρόκειται για παρεξήγηση΄΄.

Έτσι μπόρεσε η Ελλάδα να πτωχεύσει τέσσερις φορές και μάλιστα για πρώτη το 1827!

Πριν γεννηθεί! Πριν γίνει κράτος!

Πράξη πρώτη. Συνέχεια

Ὁ πρωθυπουργός προεξοφλεῖ τήν χρεωκοπία μας

Τό ὅτι μᾶς κοροϊδεύουν τά δύο τελευταῖα χρόνια, ὅσον ἀφορᾶ τήν οἰκονομική κατάστασι τῆς χώρας καί τά μέτρα πού λαμβάνουν προκειμένου νά ἐγκρίνη ἡ τρόικα τήν στήριξι μέσω τῶν δανείων, εἶναι ἡλίου φαεινότερον. Οὔτε ὁ ἴδιος ὁ πρωθυπουργός δέν πιστεύει (καί ποιός τό πιστεύει;) ὅτι θά βγοῦμε ἀπό τήν κρίσι μέσω τοῦ καινούργιου μνημονίου καί τῶν νέων βαρβάρων μέτρων πού ἐξαθλιώνουν ἀκόμη περισσότερο τήν Ἐλληνική κοινωνία. Σέ δόσεις “τά παίρνουν” γιά νά μήν τούς πάρουμε  ἐμεῖς μέ τίς πέτρες, ἐκτός ἀπό τά γιαούρτια. Ὁ πρόλογος, γιά τήν παρακάτω εἴδησι τήν ὁποία εἶδα στό dailynews. Τό New York Times ἀναφέρει ὅτι ὁ Ἕλλην πρωθυπουργός ἔκανε μιά σειρά ἀπό μυστικές (κατά τήν προσφιλῆ του συνήθεια, βλέπε Στρός Κάν) συναντήσεις μέ κάποιους ὥστε νά καταρτήση σχέδιο ἀναδιαρθρώσεως τοῦ Ἑλληνικοῦ χρέους. Οἱ ἄνθρωποι πού ἐπεξεργάζονται τό ὅλο σχέδιο εἶναι ὁ Ἄγγλος Stuart Holland καί ὁ Ἕλλην Ἰωάννης Βαρουφάκης. Δεῖτε λεπτομέρειες: Συνέχεια