Ἔβλεπα ἐχθὲς τὸ βράδυ τὴν ταινία «μία μοντέρνα στακτοπούτα» καὶ μὲ ἔπιασαν οἱ νοσταλγίες μου…
Ἐνεθυμήθην τὰ παιδικά μου χρόνια, τότε ποὺ αὐτὰ ποὺ βλέπαμε στὶς ἀσπρόμαυρες ταινίες ἐκαθρέπτιζαν τὴν καθημερινότητά μας.
Ἐνεθυμήθην ποὺ κι ἐμεῖς, ὡς παιδιά, ἀλλὰ καὶ οἱ γονεῖς μας, οἱ φίλοι τους, τὰ παιδιά τους ἦσαν σὰν νὰ βγῆκαν ἀπὸ σκηνὲς τοῦ Ἑλληνικοῦ κινηματογράφου… Τόση ἀθωότης… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Κι ὅταν τό πλοῖο κινδυνεύῃ νά βουλιάξῃ τί κάνεις;
Πετᾶς τό ἕρμα στήν θάλασσα;
Καί ποιό εἶναι τό ἕρμα;
Τά περιττά;
Τί καί ποιός χαρακτηρίζει τά περιττά ὡς περιττά; Ἔ;
Ἡ κοινὴ λογική…
Αὐτὴ ἡ καϋμένη ποὺ ἀπωλέσαμε ἐδῶ καὶ χρόνια, διότι ὁ ἐγκέφαλός μας ἔχει γίνει σοῦπα μὲ λειωμένα λαχανικά… κι ὄχι μόνον…
Αὐτὸ μᾶς φταίει…
Οὔτε οἱ ἐχθροί, οὔτε οἱ φίλοι…
Τὶς κερκόπορτες ΠΑΝΤΑ μόνοι μας τὶς ἀνοίγαμε… Δὲν χρειαζόμεθα βοηθούς… Συνέχεια
Γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἡ ἀλλαγὴ ἀπαιτεῖται ἀλλαγὴ σκέψεως καὶ στάσεως ζωῆς.
Ἡ ἀλλαγὴ γιὰ νὰ συμβῇ, σὲ ὁποιονδήποτε τομέα τῆς ζωῆς μας, προαπαιτεῖται ἡ ἀπόφασις.
Ἡ ἀπόφασις πάλι, γιὰ νὰ ληφθῇ, προαπαιτεῖ ἀναθεώρησιν πολλῶν θέσεων.
Ἡ ἀναθεώρησις τῶν θέσεων προαπαιτεῖ ἀναγνώρισιν τῆς ἀνάγκης. Συνέχεια
Μὰ ἡ ἀξία μου, ὡς ἀνθρώπου, πάντα ὑπάρχει.
Νομίζω ὅτι οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι βασανίζονται ἀπὸ μιὰ διπλῆ προσδοκία: νὰ εἶναι πάντα σημαντικοὶ στὴν μνήμη κάποιου καὶ ἐκεῖνοι ποὺ τοὺς ἐπλήγωσαν νὰ ἐπανορθώσουν. Συνήθως συμβαίνει τὸ ἀκριβῶς ἀντίθετο, οἱ ἄλλοι τοὺς ξεχνοῦν καὶ τίποτα δὲν ἐπανορθώνεται …..
Μέχρι τὴν μαγικὴ στιγμή… Συνέχεια
Τὸ ῥίσκο.
Πότε ἀναλαμβάνουμε τό ῥίσκο τῶν ἐπιπτώσεων πού θά κληθοῦμε νά πληρώσουμε, ἐάν οἱ ἐπιλογές μας δέν ἀποδειχθοῦν οἱ καλλίτερες δυνατές;
Σπανίως τὸ ἀναλαμβάνουμε… Ἔως …καθόλου, σὲ κάποιες περιπτώσεις…
Κι ὅμως…
Τίποτα στὸν πλανήτη δὲν θὰ εἶχε συμβεῖ ἐὰν κάποιοι ἄνθρωποι, ἐλάχιστοι, δὲν εἶχαν τολμήσει, στὸ κομμάτι ποὺ τοὺς ἀναλογεῖ, νὰ ἀναλάβουν κάποιο ῥίσκο. Συνέχεια
Χαμένοι στίς …μεταφράσεις;
Ὅταν ὁ Ἥλιος, ποὺ μᾶς φωτίζῃ, ἐρμηνεύεται ἀπὸ ἄλλους ὡς κάτι κινούμενον κι ἀπὸ ἄλλους ὡς κάτι ἀκίνητον, αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἀδυναμία μας νὰ ἀντικρύσουμε ΟΛΟΙ μας τὴν ἰδίαν πραγματικότητα. Ὁ Ἥλιος εἶναι ἕνας, εἶναι ἐκεῖ, κινεῖται, ἐμεῖς κινούμεθα γύρω του καὶ αὐτὰ παραμένουν ἀδιαπραγμάτευτα.
Κάθε ἐρμηνεία, ποὺ τὸν ἀφορᾶ, εἶναι ἁπλῶς μερικὴ ἤ λάθος ἀντίληψις τῆς πραγματικότητος. Συνέχεια