Ἡ πανούκλα κι ὁ ἰατρός.

Ήταν κάποτε ένας γιατρός. Μια μέρα φεύγοντας από την πόλη που έμενε για να πάει σε μια άλλη γειτονική όπου είχε δουλειά, συνάντησε την πανούκλα που έμπαινε. Σταμάτησε και την ρώτησε: «Πάλι εδώ; Τι ήρθες να κάνεις;»

Και η πανούκλα απάντησε: «Είναι η σειρά μου».

«Πόσους θα πάρεις αυτή τη φορά;» ρώτησε ο γιατρός.

«Λίγους, γύρω στους χίλιους», απάντησε η πανούκλα.

Μετά από μια εβδομάδα ο γιατρός (έχοντας ενημερωθεί εν τω μεταξύ για την κατάσταση στην πόλη του) επέστρεψε, και στην είσοδο της πόλης αντάμωσε την πανούκλα που έφευγε

Συνέχεια →

Εἶναι δύσκολο νά εὕρῃς αὐτό πού θέλεις;

Λοιπόν, ἐὰν εἶναι δύσκολο, τότε ναί, κακῶς ἀναζητοῦμε. Διότι κάθε ἐπιλογή μας θέλει ὧρες κι ὧρες ἀναλύσεως, ἐρεύνης, προβληματισμῶν, ἀγωνίας, φόβου, ἀνασφαλείας… 
Ἄρα ἡ ζωὴ  εἶναι μία κόλασις καὶ πολὺ καλὰ θὰ κάνουμε νὰ τὴν παρατήσουμε ἥσυχη…. Νὰ μὴ τὴν κουράζουμε καὶ νὰ μὴ μᾶς κουράζῃ…

Ἐάν ὅμως δέν εἶναι ἔτσι;
Συνέχεια →

Τελικῶς θά κάνουν ἀπεργία οἱ ἐκπαιδευτικοί;

Τὶ νὰ σᾶς πῶ… Ἔχω μπερδευθῇ.
Ἀπὸ τὴν μία μεριὰ ἀποφασίζουν οἱ πλειοψηφίες τους νὰ προχωρήσουν σὲ ἀπεργίες κι ἀπὸ τὴν ἄλλην πλευρὰ τὰ προεδρεῖα τους ἀποφασίζουν μὴ ἀπεργία.
Πολὺ γέλιο….!!! Μὰ πάρα πολύ!!!! Ἔως δακρύων!

Βέβαια, τὸ νὰ κάνῃς ἀπεργία μέσα στὶς ἐξετάσεις τῶν παιδιῶν, ἐκμεταλλευόμενος τὴν ἀγωνία καὶ τὴν κόπωσί τους, εἶναι κάπως …ἀνέντιμο!!! Ἀλλὰ ἄς πάσῃ στὰ κομμάτια…
Αὐτὴν τὴν στιγμὴ προέχει τὸ νὰ βροῦν τὸ δίκαιόν τους (;;;) οἱ ἐκπαιδευτικοί. Τί σημασία ἔχουν τά παιδιά τοῦ κοσμάκη καί τά ὄνειρά τους;

Συνέχεια →

Τὸ ῥαγισμένο δοχεῖο.

Μια γριά κινέζα κουβαλούσε νερό με δύο μεγάλα δοχεία, κρεμασμένα από τους ώμους της. Το ένα δοχείο ήταν άψογο και μετέφερε πάντα όλη την ποσότητα νερού που έπαιρνε. Το άλλο είχε μια ρωγμή και στο τέλος της μακριάς διαδρομής από το ρυάκι στο σπίτι έφθανε μισοάδειο. Έτσι για δύο ολόκληρα χρόνια η γριά κουβαλούσε καθημερινά μόνο ενάμισι δοχείο νερό στο σπίτι της.

Φυσικά το τέλειο δοχείο ένοιωθε υπερήφανο που εκπλήρωνε απόλυτα και τέλεια το σκοπό για τον οποίο είχε κατασκευαστεί. Το ραγισμένο δοχείο ήταν δυστυχισμένο που μόλις και μετά βίας μετέφερε τα μισά από αυτά που έπρεπε και ένοιωθε ντροπή για την ατέλεια του. Ύστερα από δύο χρόνια δεν άντεχε πια την κατάσταση αυτή και αποφάσισε να μιλήσει στη γριά.

Συνέχεια →

Ὅ,τι σπείρῃς, θερίζεις!

Αν σπείρεις εντιμότητα, θα θερίσεις εμπιστοσύνη. 
Αν σπείρεις καλοσύνη, θα θερίσεις φίλους.
Αν σπείρεις ταπεινοφροσύνη, θα θερίσεις μεγαλείο.
Αν σπείρεις επιμονή, θα θερίσεις νίκη.
Αν σπείρεις στοχασμό, θα θερίσεις αρμονία.
Αν σπείρεις σκληρή δουλειά, θα θερίσεις επιτυχία.

Ἡ Ἑλλάς τοῦ σήμερα;

Τὸ παρακάτω ταινιάκι εὑρῆκα στὴν σελίδα τοῦ Δημήτρη Κολλάτου.

[youtube http://www.youtube.com/watch?v=y-XcTbvpZNQ]

Ναί, ἀνεστατώθην. Δὲν μοῦ ἄρεσε ἡ εἰκόνα. Καὶ εἶναι, δυστυχῶς, κατὰ ἕνα μεγάλο μέρος της ἀληθής.

Ὅμως εἶναι ἔτσι στό Ὅλον; Ἤ μήπως ἡ ἐξαθλίωσις, ἡ πείνα καί ἡ ἀπελπισία εἶναι γνώρισμα κάποιων, ἀλλά ὄχι ὅλων;

Δύσκολα περνᾶμε ὅλοι. Ζοριζόμαστε ἄσχημα. Ἀλλά τί θά κάνουμε; Θά σηκώσουμε τά χέρια ψηλά καί θά Συνέχεια →