Ἄρχισαν τὰ ὄργανα!
Κάτι πιτσιρικάδες (ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν θέλουν νὰ πληρώσουν οὖτε κἄν τὰ στοιχειώδη καὶ ὑποχρεωτικά γιὰ τὴν ὕπαρξί μας) ἐσφράγισαν τὰ ἀκυρωτικά μηχανήματα εἰσιτηρίων. Ἔλα ὅμως ποὺ κάποιοι πολίτες ἀκόμη σκέπτονται…
[dailymotion id=xhppwz]
Κατὰ κάποιους «ὁμογενεῖς» μας ὄχι. Τὴν μία ἀφιερώματα, τὴν ἄλλην τιμές, τὴν τρίτη ἡμερίδες… Μήπως ξεχάσατε ἀπὸ ποῦ προέρχεστε ἢ μόλις τὸ θυμηθήκατε; 
Συνέχεια
Ἕνα σχέδιο προστασίας τοῦ ἐθνικοῦ μας χώρου…
Ἕνας τρόπος διασφαλίσεως ἐθνικοῦ ἐδάφους…
Μία καταστρατήγησις αὐτοῦ… Συνέχεια
Πωλεῖται ἡ χώρα Ἑλλάς μᾶλλον… Ὅσο ὅσο…
Καταλάβαμε….
Τό νέο ναρκωτικό τῆς νέας τάξεως πραγμάτων.
Το πολιτικό σύστημα καταρρέει όχι γιατί απέτυχε, όχι γιατί οι κοινωνίες το έχουν στριμώξει στη γωνία και δεν αντέχει άλλο τα λαϊκά χτυπήματα , αλλά για να παρασύρει μαζί του τα Έθνη – κράτη ώστε με πρωτοφανή βιαιότητα να αναδυθεί η αρχέγονη απαίσια μορφή του ,χωρίς τα “φτιασίδια” του παρελθόντος.
Ο καπιταλισμός σαν σύστημα δεν ήταν τελικά παρά μια μουτσούνα αυτού του μισάνθρωπου ολιγαρχικού συστήματος, το οποίο απλώθηκε σαν την λέπρα της οποίας το τελευταίο στάδιο βιώνουμε όλοι σήμερα.
Καταρρέει λοιπόν το σύστημα και μαζί με αυτό θα καταρρεύσουμε και εμείς σαν λαός, σαν οικογένειες, σαν πρόσωπα.
Συνέχεια
Φῦγε τώρα…
Ανοικτή προ-ειδο-ποίηση του Δημήτρη Ιατρόπουλου, ως συμμετοχή στην Παγκόσμια Ημέρα της Ποίησης
Αυτά τα σύννεφα είναι δικά μας, και τα ποτάμια αυτής της χώρας και τα δέντρα. Και όλα τα κορίτσια και τα αγόρια και τα πουλιά.
Τί νὰ σχολιάσω τώρα ἐγώ; Ὁ Νετάκιας κι ὁ Στάθης τὰ λένε ὅλα!
Μόνον οἱ βρυκόλακες (ζόμπυ) ἔχουν αὐτὴν τὴν ἱκανότητα: νὰ βαδίζουν ἀκόμη κι ὅταν εἶναι νεκροί… Νεκρός πνευματικά… Νεκρός πολιτισμικά… Νεκρός πολιτικά… Νεκρός κοινωνικά… Νεκρός συνειδησιακά… Νεκρός ἠθικά….
Κι ὅμως.. Ἔτσι ἀκριβῶς εἶναι…. Νεκρός…. Θὰ πέσῃ μόνος του ἢ θὰ τὸν παρασύρῃ τὸ παλιρροϊκό κύμα τῆς Ἰαπωνίας; Εἴπαμε, τὸ τσουνάμι ξεκίνησε… Σαρώνει καὶ ξεπλένει…. Καὶ μετὰ ἕνας καθαρός πλανήτης….
