Ἔχουμε μάθει νὰ ἀντιμετωπίζουμε τὶς ζωές μας καὶ τὸ μέλλον μας μὲ …ἀναβλητικότητα.
Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ξεκίνησε ἡ οἰκονομικὴ κρίσις εἶναι γεγονὸς πὼς ξεκινήσαμε κι ἐμεῖς νὰ ἀποδομοῦμε σιγὰ σιγὰ πολλὰ ἀπὸ αὐτὰ ποὺ θεωρούσαμε ὡς δεδομένα.
Μερικὰ ἀπὸ αὐτὰ εἶναι ἡ στάσις ζωῆς, ἡ σχέσις μας μὲ τοὺς γύρω μας, ἡ ἀλήθεια τῶν ἀναγκῶν μας… Κι ἀκόμη στὴν ἀρχὴ εἴμαστε… Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Παιδεύομαι κι ἐκπαιδεύομαι
Ἡ ζωὴ εἶναι περιπέτεια
Κάθε φορὰ ποὺ ἐπιλέγουμε τὴν ἀσφάλεια, τὴν σιγουριά, τὸ βόλεμα κάτι, πολὺ μεγάλο, ἔρχεται γιὰ νὰ μᾶς βγάλῃ ἀπὸ τὴν ἡρεμία μας καὶ νὰ μᾶς ὑποχρεώσῃ νὰ ἐπαξετάσουμε τὶς δομὲς τῆς ζωῆς μας.
Ὅταν ἀρνούμεθα νὰ ἐπεξεργασθοῦμε τὸ γεγονός, νὰ τὸ ἀναλύσουμε καὶ νὰ μάθουμε ἀπὸ αὐτό, τότε ἡ ἐπομένη φορά, ποὺ κάποιο …«τυχαῖον» περιστατικὸ θὰ μᾶς ξεβολεύση, θὰ εἶναι ἀκόμη πιὸ ἄγριες κα Συνέχεια
Σεβόμενοι τὸν …ἑαυτόν μας!!!
Τόσο δύσκολο ἀλήθεια…
Μὰ καὶ τόσο ἀναγκαῖον…
Μὲ κάθε εὐκαιρία. Συνέχεια
Ἀνασαίνω…
Ἀνασαίνω βαθειά…
Νὰ φθάσῃ ὁ ἀέρας σὲ κάθε μου κύτταρο…
Νὰ αἰσθανθῷ τὴν δύναιμιν ποὺ μὲ αὐτὴν μὲ γεμίζει…
Κι ὅσο ἀνασαίνω, τόσο πεισμώνω…
Ἔχω ἀκόμη δυνάμεις…
Ἔχω ἀκόμη θέσιν στὸν πλανήτη…
Πῆρα τὴν ἀνάσα μου… Πρέπει νὰ ἐπιστρέψῃ τὸν Ἀγώνα…!!! Συνέχεια
Ἡ καλημέρα νὰ εἶναι τῆς καρδιᾶς…
Ὅταν ἡ ἡμέρα μας ξεκινᾶ, εἶτε ἀπὸ συνήθεια, εἶτε ἀπὸ μίμησιν καλημερίζουμε τοὺς συνανθρώπους μας.
Σπανίως ὅμως αὐτὸ τὸ καλημέρισμα πηγάζει ἀπὸ τὴν καρδιά μας…
Σπανίως …εἴμαστε ἐκεῖ, μὲ ὅλο μας τὸ εἶναι… Συνέχεια
Νά ἐλευθερώσουμε τό παιδί πού κρύβουμε μέσα μας;
Ναί, νὰ τὸ ἐλευθερώσουμε.
Νὰ τὸ βγάλουμε ἀπὸ ντουλάπες, ἀπὸ ἀραχνιασμένα ὑπόγεια…
Νὰ πετάξουμε κάθε τὶ ποὺ τὸ κρύβει ἤ τὸ πνίγει…
Νὰ τοῦ ἀναγνωρίσουμε δικαίωμα στὴν ζωή…
Νὰ τὸ …«ταΐσουμε» γιὰ νὰ ξαναζωντανεύσῃ…
Νὰ τοῦ δόσουμε χῶρο καὶ χρόνο γιὰ νὰ ἐκδηλωθῇ… Συνέχεια