Ἀρκεῖ νὰ βγοῦμε στὸν …δρόμο!!!

Ἀρκεῖ νὰ κάνουμε τὸ πρῶτο βῆμα.
Ἀρκεῖ νὰ λάβουμε τὶς ἀποφάσεις μας καὶ νὰ δεσμευθοῦμε γιὰ αὐτές… Συνέχεια

Γιατί …«γυαλίζει»;

Συνήθως αὐτὸ ποὺ (στὰ μάτια μας) φαίνεται νὰ γυαλίζῃ εἶναι ἕνα μικρό, σπασμένο, βρωμερὸ καθρεπτάκι, ποὺ ἐμφανίζει μόνον ἀντίγραφα μίας εἰκόνος καὶ οὐδέποτε τὴν πραγματική. Συνέχεια

Θεωρίες ὑποδούλων;

Ἔχουμε πεισθῆ, λόγῳ τῆς πολλῶν αἰώνων ἐκπαιδεύσεώς μας, νὰ θεωροῦμε πὼς ἄλλοι κινοῦν τὰ νήματα γύρω μας.
Ἔχουμε ἐπίσης πεισθῆ πὼς δὲν θὰ ἐπιτύχουμε κάτι, ἐὰν δὲν συγκροτηθοῦν οἱ ἀναγκαῖες ἐκεῖνες δυνάμεις ποὺ θὰ σχηματίσουν μίαν σχετικὰ σημαντικὴ πλειοψηφία, γιὰ νὰ μαχηθῇ, ὅπου κι ὅταν ἀπαιτηθῇ, γιὰ νὰ μᾶς ἀπελευθερώσῃ.
Ἔχουμε τέλος πεισθῆ πὼς κάθε μάχη, κάθε ἐπιπέδου ἀγῶνες, κάθε μορφὴ πάλης πρέπει νὰ γίνῃ μὲ τὰ ὅπλα ποὺ μᾶς προσφέρῃ αὐτὸς ποὺ μᾶς κρατᾶ ἐν καταστολῇ…
…μὰ ἂς τελειώσῃ τώρα πιὰ τὸ …παραμύθι, διότι ἀκριβῶς ἔτσι ἤθελαν κάποιοι νὰ πιστεύουμε πὼς συμβαίνει. Καί, τελικῶς, καταλήξαμε νὰ ἀναπαράγουμε ὅσα μᾶς ἔχουν ἐκπαιδεύση, μεθοδικότατα, νὰ πιστεύουμε, δίχως νὰ ἀναρωτώμεθα γιὰ τὴν ἀλήθεια τους ἀλλά, τελικῶς, νὰ παραμένουμε ἐθελοβούλως ἐθελόδουλοι.

Συνέχεια

Δὲν ζητᾶμε Ἐλευθερία… Τὴν κτίζουμε…

Τὸ δυσκολότερον σημεῖον-κλειδὶ ποὺ ὀφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε, ἐὰν κι ἐφ’ ὅσον πράγματι λαχταροῦμε νὰ βιώσουμε ἐπὶ τέλους ὅλα ἐκεῖνα ποὺ ἀπαιτῶνται, γιὰ νὰ ἀνακτήσουμε τὴν ἐλευθερία μας, εἶναι ἕνα καὶ μοναδικό: νὰ γίνουμε ἐμεῖς πράγματι ἐλεύθεροι Ἄνθρωποι. Συνέχεια

Θωρακιζόμεθα!!!

Εἶναι κάποιες στιγμὲς στὴν ζωή μας ποὺ εἶτε κάποια σπουδαία ἰδέα, εἶτε κάποια σημαντικὴ διαπίστωσις, εἶτε ἀκόμη καὶ κάποια βαθειὰ συνειδητοποίησις, μᾶς …«ἀνοίγει» νέους ὁρίζοντες.
Ὁρίζοντες ποὺ γιὰ νὰ τοὺς φθάσουμε χρειάζεται ἀγῶνας, θέλησις μὰ κυρίως θωράκισις.
Διότι ὁ κόσμος μας εἶναι φορτωμένος μὲ φόβους, ἀσκήμιες, προσκυνημένους. Συνέχεια

Δὲν εἶναι νὰ κλαῖς…

…μὲ αὐτὰ ποὺ συμβαίνουν στὶς ἡμέρες μας.
Εἶναι νὰ γελᾷς καὶ νὰ χαίρεσαι…

Συνέχεια