Μά ποῦ …ἐχάθη ἡ Γερμανία καλέ;

Τί νά σᾶς πῶ;
Ἐδῶ καὶ λίγες ἡμέρες μὲ τὴν εἰδησεογραφία δὲν τὰ πάω πάρα πολὺ καλά. Προσπαθῶ νὰ τὴν …ἀποφύγω, ἀλλὰ ὅλο …πέφτω ἐπάνω της.
Ἐχθὲς τὸ βράδυ λοιπόν, μοῦ τηλεφώνησε φίλος γιὰ νὰ μὲ ἐνημερώσῃ γιὰ τὴν Γερμανία καὶ τὰ νέα καλούδια ποὺ τῆς …ἔτυχαν.
Πάει ἡ Γερμανία, λέει ὁ φίλος. Πνίγηκε. Χάθηκε κάτω ἀπὸ τὰ νερὰ καὶ τὰ νερὰ καὶ τὰ νερά…

Ἄσχετὴ ἐγώ, διότι εἴπαμε, μὲ τὴν εἰδησεογραφία …μαλώσαμε, τώρα τελευταῖα, κάνω τὴν μικρή μου ἔρευνα καὶ  μένω ἄναυδη!!!
Πῶς; Ποῦ; Γιατί;
Συνέχεια

Ἡ παγίδα τῆς πρασίνου ἀναπτύξεως!!!

Νέοι φόροι, νέες ἐπιβαρύνσεις καὶ νέοι ἔλεγχοι μὲ τὴν «πράσινη» ὑπ-ἀνάπτυξι…
Δῆλα δή, ὅσοι μπῆκαν, μπῆκαν, στὸ παιχνίδι. Ἀλλὰ γιὰ νὰ βγοῦν δὲν προβλέπεται…
Καὶ μὴ πιστεύετε πὼς οἱ «μεγάλοι» θὰ γλυτώσουν… Τς τς τς… Ἀποκλείεται…
Αὐτὴν τὴν στιγμὴ ἀκόμη καὶ οἱ ἐπιστάτες πρέπει νὰ πέσουν στὰ γόνατα…
Ἐάν κι αὐτοί δέν πέσουν στά γόνατα, πῶς θά καταφέρουν οἱ ἄλλοι νά μᾶς ἐλέγξουν ἀπόλυτα;
Συνέχεια

Ὁ ὑπέροχος κηφήνας.

Οἱ κηφῆνες, διόλου παρεξηγημένοι, πράγματι ὑπάρχουν μόνον γιὰ τὴν ἀναπαραγωγὴ καὶ τρέφονται ἀπὸ τὶς ὑπόλοιπες μέλισσες. Ὅμως…
Αὐτὸ ποὺ μὲ κάνει νὰ τὸν ἀποκαλῶ ὑπέροχο εἶναι πὼς εἶναι τέλειο τῆς Φύσεως πλάσμα, ποὺ οὐσιαστικῶς ὑπάρχει μόνον γιὰ νὰ δόσῃ τὴν δυνατότητα ἀναπαραγωγῆς στὴν βασίλισσα.
Τόσο παρεξηγημένη, ἀλλὰ τόσο σημαντικὴ διεργασία.

Συνέχεια

Τὸ ἀπολύτως ἄσχετον μὲ τὴν «κλιματικὴ ἀλλαγὴ» διοξείδιον τοῦ ἄνθρακος.

 Ἄσχετον;
Μά εἶναι δυνατόν ἡ πηγή τῆς ζωῆς νά εἶναι ἐπικίνδυνη γιά τήν ὑγεία καί τήν ἐπιβίωσι τῶν ἐμβίων ὄντων;
Μάλλον λάθος καταλάβαμε.
Δίχως τὸ διοξείδιον τοῦ ἄνθρακος τὰ φυτὰ πεθαίνουν.
Μὲ τὸ διοξείδιον τοῦ ἄνθρακος τὰ φυτὰ ἀναπτύσσονται.
Ἄρα; Ποιά ἔνωσις εἶναι αυτή πού καταστρέφει τήν ζωή στόν πλανήτη; Μήπως ὄχι τό διοξείδιον; Μήπως μόνον τό ἀποτέλεσμα τῆς ἀτελεοῦς καύσεως πού λεγεται μόνοξείδιον τοῦ ἄνθρακος;
Συνέχεια

«Θὰ σᾶς προτιμήσουμε! Θὰ ἀγοράζουμε μόνον τὸν δικό σας χρυσό»!!!

Ἔλεγε (περίπου) ὁ ἀνεγκέφαλος τῶν ΜΑΤ ποὺ ἐκλήθῃ γιὰ νὰ προστατεύσῃ τὴν «ἐπένδυσι» τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν. Θὰ ἤθελα ὅμως πράγματι νὰ τὸν δῶ σὲ λίγο καιρό, τότε ποὺ θὰ βογκᾶ ἀπὸ τὴν ἀσιτία, μὲ τὶ θὰ ἀγοράζῃ τὸν χρυσό. Μέ τό ψωμί πού δέν θά ἔχῃ ἤ μέ τό κρεβάτι πού ἐπίσης δέν θά ἔχῃ

Γεμίσαμε πανηλιθίους, ὑβριστές, ἀνωμάλους, παρανοϊκους, καλαμοκαβαλημένους καὶ ντοπαρισμένους.
Τόσο πολὺ γεμίσαμε ποὺ τώρα πιὰ θεωρῶ πὼς μόνον ἐὰν πιάσουμε τὴν μάνικα θὰ καταφέρουμε νὰ Συνέχεια

Ἡ «πράσινη» ὑπανάπτυξις πού πάλι ἐμεῖς θὰ πληρώσουμε.

Ἡ κομπίνα μεγάλη.
Ἡ ἀσκήμια τους ἀκόμη μεγαλυτέρα.
Ἡ ἀλητεία δὲν ἔχει ὅρια.
Ἀλλὰ εὐτυχῶς, ἤ δυστυχῶς, αὐτὸ δὲν εἶναι ἐγχώριον λέλουδον. Ἄλλως τε, τὸ ψάρι ἀπὸ τὸ κεφάλι βρωμᾶ.
Ὅσο γιὰ τὸ ποιὸς θὰ πληρώσῃ τὸν λογαριασμό, τὸ ξέρουμε…
Συνέχεια