Χμμμ… Ἐγὼ θὰ ἔλεγα μόνον πόλεμος ἐντυπώσεων…
Διότι, ποιοί μᾶς ἔφεραν τόσο πλαστικό στήν ζωή μας;
Τόσο ἀλουμίνιο; Τόσο χαρτί;
Γιατί τελικῶς νά καταντοῦμε, πρό κειμένου νὰ ἐπιβιώσουμε, τμήματα τῆς Ὕβρεως;
Διότι παράγουμε Ὕβρι. Καθημερινῶς. Ὁπουδήποτε. Ἀπὸ τὸ ἁπλὸ καλαμάκι τοῦ καφέ, ἔως τὸ μακαρόνι ποὺ βράζουμε.
Ποιός ὅμως νά σταθῇ ἐμπρός στήν Κοινή Λογική καί νά τήν ἀνασύρῃ ἀπό τήν Λήθη;
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: περιβάλλον
Τὸ πρῶτο βραβεῖο «Εὐρωπαϊκοῦ σκοταδισμοῦ».
Παρόμοια συμπεράσματα κατέθεσα κι ἐγὼ σὲ κάποιες μου ἀναρτήσεις, προερχόμενες ἀπὸ τὴν τάχα μου προώθησι τῆς πράσινης ἀναπτύξεως.
Δὲν γνωρίζω τὰ κριτήρια μὲ τὰ ὁποῖα τοὺς ἐπιλέγουν, ἀλλὰ σαφῶς δὲν θὰ ἐπέλεγαν κάποιον ποὺ ἔχει γνώσεις, τρόπο νὰ τὶς ἐπεκτείνῃ καὶ σοβαρὰ ἐπιχειρήματα. Τί νά τόν κάνουν;
Αὐτοὶ χρειάζονται ἤ ἄβουλα ὄντα ἤ ἡμιμαθῆ, καὶ κατ’ ἐπέκτασιν ἄβουλα, ἤ ἐν τελῶς ἀδαῆ. Σὲ καμμίαν περίπτωσιν δὲν ἐξυπηρετοῦνται ἀπὸ πραγματικοὺς ἐρευνητές, ποὺ ἀγαποῦν μὲ ὅλην τήν δύναμί τους τὸ ἀντικείμενόν τους καὶ ποὺ δὲν θὰ λογάριαζαν τιμήματα γιὰ νὰ τιμήσουν τὴν ἀλήθεια.
Ἔ, ἀφ’ οὔ ὑπερδιπλασιάσθη ἡ ἰσχὺς τῶν φωτοβολταϊκῶν…
Τὸ σώσαμε τὸ μαγαζάκι τοῦ Ἑλλαδοκαφριστᾶν!!!
Κι εὐτυχῶς, διότι μίαν ἀγωνία τὴν εἶχα…
Καὶ δὲν κοιμόμουν… Καὶ δὲν ἔτρωγα… Καὶ δὲν μποροῦσα νὰ ἡρεμήσω….
Τόση καούρα οὐδεπόποτε!!!
Ἡσύχασα τώρα!!!
Κι ὄχι μόνον ἡσύχασα, ἀλλὰ ἀπεφάσισα πὼς ἀπὸ ἐδῶ καὶ πέρα εἶμαι ὑπερπλήρης!
Τί ἄλλο νά ζητήσω ἀπό τήν ζωή μου;
Τὰ ἔχω ὅλα…
Αὐτό δέν ὀνειρευόσασταν κι ἐσεῖς;
Ναί, ἡ αἰθαλομίχλη εἶναι τὸ πρόβλημά μας!
Κατὰ πῶς μᾶς τὰ λέν, ἐμμέσως πλὴν σαφῶς, τὸ διοξείδιον καὶ τὸ μονοξείδιον τοῦ ἄνθρακος, μὲ πρῶτο καὶ κύριον τὸ διοξείδιον, ἦταν πολὺ καλλίτερον αὐτοῦ ποὺ ἀποβάλλουμε τώρα ἀπὸ τὶς καμινάδες μας. Αὐτό δέν ἰσχυρίζονται συμπερασματικῶς οἱ νεώτερες ἀνακοινώσεις πού προέρχονται ἀπό τίς νεώτερες μετρήσεις; Αὐτό δέν ἀντικρύζουμε κάθε πρωΐ πού μᾶς σκιάζει τό φῶς τοῦ ἡλίου; Συνέχεια
Κατὰ πῶς φαίνεται, δὲν θὰ καταστραφοῦμε ἀπὸ τὸ πολὺ διοξείδιον τοῦ ἄνθρακος!
Τὸ διοξείδιον τοῦ ἄνθρακος, ἐὰν δὲν τὸ θυμόμαστε, τρέφει τὰ φυτά.
Πάσῃς φύσεως φυτά! Ἀπὸ τὰ μικρότερα ἔως τὰ μεγαλύτερα!
Κι ὄχι μόνον τὰ τρέφει, ἀλλὰ δίχως του τὰ φυτὰ πεθαίνουν…
Ἀπὸ τὴν ἄλλην, ἐὰν περάσετε ἀπὸ τὴν ἐθνικὴ ὁδό, στὸ ὕψος τῆς Χαλυβουργικῆς, ἐκεῖ στὸ Θριάσιο, θὰ διαπιστώσετε πὼς Συνέχεια
Τέλος καὶ μὲ τὰ ὑπεραιωνόβια δένδρα!
Μὲ ἐνοχλεῖ!
Μὲ κάνει ἔξω φρενῶν ἡ παραλογία κάποιων, ποὺ στοχεύουν σὲ ὅλα ὅσα δὲν τοὺς ἐξυπηρετοῦν, ἀνεξαρτήτως τοῦ ἐὰν παραβιάζουν βασικοὺς κανόνες τῆς φύσεως.
