Η ένταση και η αδρεναλίνη της χθεσινής βραδιάς κατέβηκαν ώστε να μπορούμε σήμερα με ελάχιστη περισσότερη νηφαλιότητα μέσα σε αυτό το χάος να δούμε λίγο καλύτερα την κατάσταση.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: πλιάτσικο
Ἀκολουθεῖ μία πολύ μεγάλη ἔκρηξις;
Μά τί σκέπτομαι τώρα; Μήπως πολλές πληροφορίες μαζεμένες μᾶς ἐφορτώθησαν; Μήπως ἀδυνατοῦμε νά τίς χωνεύσουμε; Ἤ μήπως εἶναι πολύ ἁπλᾶ ὅλα κι ἁπλῶς, ἐάν τά βάλουμε σέ σειρά, θά καταλάβουμε τούς πραγματικούς στόχους κάποιων;
Ἔχουμε λοιπὸν καὶ λέμε…
Εἶσαι στὴν Λίστα, δὲν χρωστᾶς!!! Εἶσαι μισθωτός, χρωστᾶς καὶ πρέπει νὰ πληρώσῃς!
Όχι μόνο δεν εισέπραξαν χρήματα απο τους εμπλεκόμενους στη Λίστα Λαγκάρντ αλλά 28/2 κρυφά κάποιοι απο το Υπουργείο Οικονομικών που συμπαθούν τους εμπλεκόμενους στην Λίστα πήγαν να περάσουν τροπολογία που προέβλεπε τη μείωση κατά 80% των προσαυξήσεων και των προστίμων σε όσους κάνουν συμπληρωματικές δηλώσεις για εισοδήματα προγενέστερα του 2007 και αφορούσε τους 5.000 που ελέγχει το ΣΔΟΕ και είχε ζητήσει το άνοιγμα των λογαριασμών τους.
Συνέχεια
Μήπως νά μή πανηγυρίζουμε τόσο πολὺ γιὰ τὴν Κύπρο.
Ὁ τύραννος τῶν Συρακουσῶν Διονύσιος ἦταν ἕνας παμπόνηρος τύπος, ποὺ δὲν ἔχανε εὐκαιρία νὰ φορολογῇ τοὺς πολῖτες τῶν Συρακουσῶν. Αὐτὸ βέβαια σήμερα, γιὰ ἐμᾶς τοὺς παρατηρητές, φαντάζει κάπως κωμικοτραγικό. Ὅμως κατ’ οὐσίαν ὅσα μέτρα ἐφήρμοσε ὁ Διονύσιος, καθῶς κι ἄλλοι, ἀρκετοὶ ὅμοιοί του, εὑρίσκουν θαυμαστὲς καὶ μιμητὲς στὰ σύγχρονα παζάρια ἐλέγχου τῆς ἐλευθερίας τῶν λαῶν.
Κάποτε λοιπόν, κατ’ Ἀριστοτέλη πάντα, ἤθελε νὰ ναυπηγήσῃ μερικὲς τριήρεις. Χρειαζόταν μεγάλα ποσά, ἀλλὰ δὲν ἐσκόπευε νὰ τὰ πληρώσῃ μόνος του.
Συνέχεια
Χρυσοπράσινο φύλλο…
γραφει ο αρισταρχος
Kαι τώρα τι γίνεται; Θα βγει η Κύπρος από το ευρώ; Θα πτωχεύσει; Θα χάσει τα πετρέλαια και το αέριο μαζί; Τα πάντα παίζονται. Όλα είναι ρευστά και κανένας δεν μπορεί να πει με σιγουριά κάτι. Το μόνο σίγουρο είναι ότι Μέρκελ και Σόϊμπλε έσπασαν τα μούτρα τους. Έσπασε ο τσαμπουκάς τους! Αυτό που περίμεναν να συμβεί και να κλείσει ομαλά ήταν η εντός τριημέρου υποταγή στην μπότα τους η μικρή δεύτερη Ελληνική πολιτεία “για να ξεμπερδεύουμε με αυτή την κακιά φάρα”.
Ποῦ θά καταλήξουν τά δάνεια τῶν τραπεζῶν εἴπαμε;
Δῆλα δή τά δικά μας; Δῆλα δή τά σπίτια μας; Ἔ;
Κατὰ πῶς φαίνεται καὶ κατὰ πῶς ἔχουν ἀποφασίσῃ καὶ κατὰ πῶς ἔχουν ὑπογράψῃ, τὰ δάνεια τῶν τραπεζῶν δὲν θὰ καταλήξουν στὸ Ἑλληνικὸ δημόσιο ἀλλὰ κάπου ἀλλοῦ.
Κι αὐτὸ τὸ κάπου ἀλλοῦ δὲν μᾶς ἔχουν ῥωτήσῃ γιὰ νὰ τὸ ἐφαρμόσουν.
Κι ἐπεὶ δὴ τόσα χρόνια τὶς τράπεζες σώζαμε, πρὸ κειμένου νὰ μείνουν, σὲ κάποιον ὑψηλὸ βαθμό, «καθαρές» Συνέχεια