Το σκοτάδι απλωνόταν γύρω του…
Ένα ανάλαφρο αεράκι που του χάιδευε το πρόσωπο, ήταν το μόνο σημάδι πως κάπου κοντά υπήρχε μια πόρτα.
Μέσα στο πηχτό, πυκνό σκοτάδι δεν είχε καμία αίσθηση προσανατολισμού… αριστερά, δεξιά, μπρος, πίσω… οι κατευθύνσεις είχαν πάψει να υπάρχουν σαν έννοιες, παραμένοντας απλά και μόνον λέξεις.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: σκέψεις
Ἀπάντησις σὲ μερικοὺς ἠλιθίους…
Πρὸ ἡμερῶν δημοσίευσα ἄρθρον μὲ τίτλο:
Ἀπαγορεύεται ἡ συλλογὴ βοτάνων!!! Ὁριστικόν!!!
Τὸ ἄρθρον αὐτὸ τὸ ἀνεδημοσίευσαν διάφορα ἱστολόγια, μεταξὺ αὐτῶν καὶ τὸ «Ὀλυμπία» ἐδῶ.
Κάποιος τύπος, ὀνόματι Χατζηαγγελίδης Ἱπποκράτης, κατὰ πῶς δηλώνει, προσεπάθησε νὰ σχολιάσῃ στὸ Ὀλυμπία καὶ δὲν ἐνέκριναν τὸ σχόλιό του, κατὰ πῶς γράφει. (Ψευδές. Τὸ σχόλιον ἦταν μέσα!!!)
Κατόπιν τούτου ἀπεφάσισε νὰ μὲ ἐξευτελίσῃ.
Ἐπεὶ δὴ ὅμως ὅλα αὐτὰ συνέβησαν σὲ σελίδα τοῦ γνωστοῦ μας καὶ μὴ ἐξαιρετέου mister Sorras, οὐδόλως ἄσχετον τὸ θεωρῶ μὲ τὸν mister Sorras.
Πάντως ὁ τύπος μὲ προεκάλεσε κι Συνέχεια
Ἡ ἁπλῆ μέθοδος τοῦ …πολιτικοῦ!
« Να κλείσει η στρόφιγγα σπαταλών από τα υπουργεία».«Τα συνδικάτα να σκέφτονται και τους ανέργους» και «οι επιχειρήσεις να μειώσουν το κέρδος τους χωρίς να μειώσουν τις θέσεις εργασίας».Τάδε έφη Κώστας Καραμανλής πρωθυπουργός της Ελλάδας το 2008 την 31η Οκτωβρίου στο Ελληνικό Κοινοβούλιο.
Να πάρουν αυτόν τον πολιτικό λόγο και να τον αναρτήσουν σε όλες τις σχολές Οικονομικών και Πολιτικών Επιστημών στον κόσμο. Να βλέπουν οι υποψήφιοι κυβερνήτες του πλανήτη τι διαμάντι έχει το σινάφι τους. Ο κόσμος σε πλήρη σύγχυση, οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις κυριολεκτικά να φυτοζωούν μόνο και μόνο από τα μηνιαία χαράτσια των Υπουργών, η ανεργία με τους πραγματικούς δείκτες των Εργατικών Κέντρων (και όχι Συνέχεια
Φιλόλογε, πολύ ἀργά γιά δάκρυα;
Και ξαφνικά εμείς οι φιλόλογοι, η ελίτ του σχολείου, οι θεματοφύλακες της ελληνικής παιδείας, συνειδητοποιήσαμε ότι εν τέλει μπορεί και να μην είμαστε τόσο απαραίτητοι στο σχολείο της αποικίας Ελλάδα και ότι υπάρχουν κι άλλοι που μπορούν να διδάξουν τα πολυπληθή και πολυποίκιλα διδακτικά μας αντικείμενα. Κι έτσι καθόμαστε και απελπιζόμαστε τώρα εδώ και άλλο δεν σκεπτόμαστε, τον νουν μας τρώγει αυτή η τύχη.
Αλλά δεν ακούσαμε ποτέ κρότον κτιστών ή ήχον; Ανεπαισθήτως μας απέκλεισαν από τας αναθέσεις;
Ὅταν ἡ «κυβέρνησις» ἑτοιμάζεται γιὰ «ἀνάπτυξι»…
Θέτει τέτοιους κανόνες ἀσφαλείας.
Βέβαια, γιὰ νὰ λέμε καὶ τοῦ στραβοῦ τὸ δίκαιον, ἔχουν κι αὐτὰ τὰ τσαμένα ἕνα δίκαιον βουνό.
Ἐὰν λίγο παρακκλίνουν ἀπὸ τὶς ἐντολὲς ποὺ ἔχουν λάβῃ, ἐὰν γιὰ μίαν μόνον στιγμὴ δὲν ὑπακούσουν, τότε νὰ δεῖτε τὶ διασυρμὸς θὰ ὑπάρξῃ.
Διότι κάτι ποὺ δὲν ἔχουμε λάβῃ ὑπ’ ὄψιν μας εἶναι πὼς κάποιοι «κρατοῦν γερὰ» κάποιους ἄλλους, καὶ μὲ αὐτὸν τὸν τρόπο καταφέρνουν νὰ περνοῦν ὅλες τὶς παρανοϊκότητές τους μέσα ἀπὸ τὴν βο(υ)λή.
Μὴ τοὺς βλέπετε τόσο «φανατικοὺς» ὑπερασπιστὲς τῶν «νομοτύπων καὶ ἀναπτυξιακῶν» προγραμμάτων. Συνέχεια
Τὸ λευκὸ στὶς τελετές.
Ἀπό ποῦ προῆλθε ἡ ἐσφαλμένη ἰδέα ὅ,τι στίς τελετές πρέπει νά φέρουμε λευκά κι ὄχι ἔγχρωμα;;
Κάποτε στὴν Ἀγγλία τοῦ 19ου αἰῶνος γεννήθηκε μία γελοία ψευδοσυμβολικὴ τῶν χρωμάτων καὶ εἶπαν:
Λευκὸ ἴσον ΑΓΝΟΤΗΣ καὶ θὰ φοροῦν τὰ ἀγνᾶ μας κορίτσα λευκὰ νυφικά (στὸν Ἑλληνικό, ῥωμαϊκὸ καὶ στὸν λαϊκό μας πολιτισμό, ἡ νύφη φορᾶ κόκκινο!!!)