Ἔχει καὶ ἡ πλήξις τὶς ἀρετές της…

Ἔχει καὶ ἡ πλήξις τὶς ἀρετές της.

Ἀφοῦ μᾶς ἐξουθενώσει, μᾶς ὑποχρεώνει νὰ δραστηριοποιηθοῦμε καὶ νὰ ἐκμεταλευθοῦμε τὶς ἀπίθανες δυνατότητες, ποὺ μᾶς προσφέρει αὐτὸ τὸ ἀργὸ κύλισμα τοῦ χρόνου. Συνέχεια

Τὸ μεγαλύτερο δῶρο πρὸς τὸν ἑαυτόν μας εἶναι ἡ ἐπικοινωνία μας μὲ τὸν ἑαυτόν μας!

Τὸ μεγαλύτερο δῶρο εἶναι ἡ ἐπικοινωνία ποὺ ἔχουμε μὲ τὸν ἑαυτὸ μας.
Καὶ τὸ μεγαλύτερο λάθος μας εἶναι ἡ κατασπατάλησις αὐτῆς τῆς ἐπικοινωνίας. Συνέχεια

Γιατί περιγελᾶμε τίς ἁπλές χαρές;

 Γιατὶ περιγελάμε τις ἀπλὲς χαρές;
Μήπως ἐπειδή τίς θεωροῦμε ὑπερβολικά πληβεῖες;
Ἴσως ἐπειδὴ δεν θέλουμε μιὰ κοινὴ εὐτυχία…
Θέλουμε μιὰ εὐτυχία ποὺ νὰ μποροῦμε νὰ τὴν ἐπιδείξουμε…
Μία εὐτυχία μὲ τίτλο εὐγενείας, ποὺ ἔχει προέλθει ἀπὸ τὸ ξεχωριστό μας κατόρθωμα. Συνέχεια

Ζωὴ σημαίνει συμμετοχή.

Δυστυχῶς πολλὲς φορὲς τὸ ἀληθινὸ νόημα τῆς ζωῆς μας χάνεται στὸν κόσμο τῆς δυσπιστίας. Φοβόμαστε τὴν ζωή, γι΄ αὐτὸ δεν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ νοιώσει, νὰ αἰσθανθεῖ, νὰ τολμήσει, νὰ νοιαστεῖ….
Δὲν ἀφήνουμε τὸν ἑαυτό μας νὰ ζήσει. Συνέχεια

Γιὰ μίαν ἀρμονικὴ συμβίωσιν…

Σὲ μιὰ μελέτη, ποὺ ἔγινε  σὲ 264 ζευγάρια, προέκυψε ὅτι γιὰ τὶς γυναῖκες, ἀλλὰ ὄχι γιὰ τοὺς ἄντρες, ἀπαραίτητος προϋπόθεσις γιὰ νὰ νοιώσουν ὅτι ἡ σχέσις τους πάει καλά, εἶναι τὸ νὰ ὑπάρχῃ καλὴ ἐπικοινωνία.
Για τὶς γυναῖκες οἰκειότητα καὶ βαθειὰ ἐπαφὴ εἶναι νὰ κουβεντιάζῃς γιὰ τὰ πράγματα καὶ ἰδιαίτερα νὰ συζητᾶς γιὰ τὴν ἴδια τὴν σχέση.
Ἀντίθετα οἱ ἄντρες γενικὰ δὲν τὸ καταλαβαίνουν αὐτὸ καὶ παραπονιούνται λέγοντας: θέλω νὰ κάνω τόσα πράγματα μαζύ της, ἀλλὰ ἐκείνη τὸ μόνο ποὺ θέλει εἶναι κουβέντα. Συνέχεια

Νὰ συνεχίζουμε τὸν δρόμο ἀκόμη καὶ ὅταν αὐτὸ θεωρεῖται ἀδύνατον.

Οἱ ἰσχυρὲς ψυχὲς ἔχουν σκοποὺς καὶ οἱ ἀδύναμες ἔχουν ἐπιθυμίες.
Τὸ θέμα εἶναι νὰ δεσμευθοῦμε νὰ προχωροῦμε ἀκόμη καὶ ὅταν τὰ πράγματα εἶναι δύσκολα, ὅταν τὰ πάντα μέσα μας, μᾶς λέν: ὄχι, αὐτὸ δὲν μπορὼ νὰ τὸ κάνω…
Δὲν μπορῶ νὰ ἀνεβῶ σὲ αὐτὸ τὸ βουνό… Εἶμαι κουρασμένος… Συνέχεια