Ἀρχεῖα ἐτικέττας: τό ἀπό κάτω

Μίκης-Καραμπελιᾶς, σημειώσατε τί;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Ἔφυγε ὁ Καραμπελιᾶς ἀπὸ τὴν σπίθα. Καὶ τί ἔγινε θὰ μοῦ πεῖτε; Ἀπὸ πίττα ποὺ δὲν τρῶς….

Δὲν εἶναι τόσο ἁπλᾶ τὰ πράγματα… Τί εἶναι ἡ σπίθα; Τί ῥόλο παίζει μέσα στὴν κοινωνία μας; Ποῦ στοχεύει; Τί προσπαθεῖ νὰ κάνῃ; Νὰ ἐνώσῃ ἢ νὰ κατευθύνῃ; Ἔχει καθαρὲς θέσεις ἢ «καθαρές» θέσεις;

Ἔχω γράψει πάρα πολλὲς φορὲς καὶ δὲν θὰ κάτσω σήμερα νὰ ἀσχοληθῶ μὲ ὅσα κρύβονται ἀπό πίσω. Ἔχουν γράψει κι ἄλλοι πολλοί. Θὰ σταθῶ μόνον σὲ ἕνα σημεῖον, ποὺ θὰ τὸ γράψω σὲ μορφὴ ἐρωτημάτων:

Γιατί τώρα «ἐσηκώθη» ὁ Μίκης;  Γιατί ἐπιμερίζει τὰ προβλήματά μας ὡς κοινωνίας; Γιατί δὲν «ἐσηκώθη» πρὸ δύο ἐτῶν ἢ πέντε ἢ ἔςτῳ ἀμέσως μετὰ ἀπὸ τὶς ἐκλογὲς τοῦ 2009; Τί περίμενε;

Συνέχεια →

Οὒπς… Ὄξω ἀπὸ τὴν σπίθα κι ὁ Καραμπελιᾶς;

ἀπὸ τὸν/τὴν

3

Πάει ὁ Ληναῖος… Πάει κι ὁ Καζάκης… Πάει κι ὁ Καραμπελιᾶς…. Τὸν ἀνθρωποδιώκτη ἔχει πιὰ αὐτὴ ἡ σπίθα; Ἤ μήπως κάπως καθυστερημένα παίρνουν ἕνας ἕνας εἴδησι πὼς (συμφώνως μὲ τὶς καταγγελίες Καζάκη) τὸ κέντρο ἐλέγχου της εὑρίσκεται πέραν τοῦ Ἀτλαντικοῦ; 

Γιὰ νὰ δοῦμε… (ἀπό Ὀλυμπία τὸ παρακάτω)

παραίτηση Καραμπελιά από τη Σπίθα του Μίκη Θεοδωράκη

Συνέχεια →

Ἡ ἄνω κάτω πλατεία.

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ παρακάτω ἄρθρο τοῦ καθηγητοῦ Κωνσταντίνου Ῥωμανοῦ δημοσιεύθηκε στὸΠαρόν τῆς 12ης Ἰουνίου. Στὰ περισσότερα θὰ συμφωνήσω ἀπολύτως. Μία μικρὴ ἔνστασις μόνον. 

Πράγματι ὑπάρχει ὁ κόσμος τῆς ἐπάνω καὶ ὁ κόσμος της κάτω πλατείας. Πράγματι στὸ κάτω τμῆμα τῆς πλατείας γίνεται τῆς «κακομοίρας» ἀπὸ προπαγάνδα καὶ ἀνθελληνικά συνθήματα. Πράγματι οἱ τοῦ ἐπάνω τμήματος τῆς πλατείας ἔχουν μίαν πιὸ Ἑλληνική συνείδησι. Ἀλλὰ…..

Αὐτὸ ποὺ θὰ μπορούσαμε νὰ δοῦμε, ὡς «μεταφορικὴ εἰκόνα», εἶναι ἡ διαβάθμισις. Δῆλα δή, ὅταν κάποιος φθάνει στὴν πλατεία μὲ τὸν ἠλεκτρικό Συνέχεια →

Νὰ σοῦ πῶ τί θὰ γίνῃ αὔριο στὴν πλατεία;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Στὴν κάτω μεριὰ τῆς πλατείας  εἶναι οἱ μέν. Στὴν ἄνω μεριὰ τῆς πλατείας οἱ δέ. Ἔξω ἀπὸ τὴν πλατεία εἶναι ὅλοι οἱ ὑπόλοιποι. Σκόρπιοι, ἄσχετοι, ἀνένταχτοι, καθοδηγητές, καπελωτές, ντουντουκαδόροι…. Ὅταν μαζεύεται κόσμος, οἱ κάτω Συνέχεια →

Θὰ βάλουν πλάτη ἢ θὰ μᾶς βγάλουν τὸ μάτι;

ἀπὸ τὸν/τὴν

0

Τὸ ἐρώτημα (ἐν τελῶς ἐγκυκλοπαιδικό) ἀπευθύνεται στοὺς ἑταίρους μας κι ὅλους αὐτοὺς τοὺς «καλοὺς» ἀνθρώπους ἀνὰ τὸν πλανήτη, ποὺ τοὺς ἔχει πιάσει ἕνας βαθύτατος πόνος γιὰ τὸ πῶς θὰ πορευτοῦμε.

Θὰ σταθῶ ὅμως περισσότερο στοὺς Γερμανοὺς καὶ τὰ δικά τους ἔργα καὶ λόγια. Βλέπετε, εἶναι αὐτοὶ ποὺ κόπτονται περισσότερο ὅλων γιὰ τὸ καλό μας καὶ γιὰ τὴν παραδειγματικὴ τιμωρία μας. Βλέπετε, ἐμεῖς τὰ κακὰ παιδιὰ τῆς Εὐρώπης, ποὺ ζοῦμε τζᾶμπα καὶ εἰς βάρος τῶν «καλῶν» καὶ  ἐργατικῶν λοιπῶν Εὐρωπαίων, πρέπει νὰ πληρώσουμε τὸ μάρμαρο… 

Μία ὅμως καὶ πιάστηκα μὲ τοὺς Γερμανούς, ἂς θυμηθοῦμε τίς ὧρες Συνέχεια →

Δὲν ἀνατρέπεται. Μήπως ὅμως ξεπερνιέται;

ἀπὸ τὸν/τὴν

2

Διάβαζα στὸ Βῆμα τὰ περί τείχους καὶ γελοῦσα… Ἔχουν γελοιοποιηθεῖ ἅπαντες ἔως σημείου ποὺ δὲν χωρᾶ πλέον ἄλλη γελοιοποίησις! Εἶναι γιὰ γέλια, διότι τὰ κλάμματα πλέον τελείωσαν. 

Ὁ τοῖχος τῆς ντροπῆς. Διότι δὲν εἶναι φράκτης αὐτός. Τοῖχος εἶναι. Ἕνας ἀκόμη τοῖχος ποὺ ἀποξενώνει κι ἀποκόβει διὰ παντὸς τὸ ξερό κεφάλι τῆς κακῆς διακυβερνήσεως ἀπὸ ἕναν λαὸ ποὺ  μόλις ἔπιασε νὰ σκέπτεται καὶ νὰ θυμᾶται. Καὶ ἴσως αὐτὸς ὁ λαὸς νὰ ἐφέρθῃ πάρα πολλὲς φορὲς ἀνώριμα, ἐπιπόλαια, ἐγωϊστικά… Ἀλλὰ πάντα κυττοῦσε μὲ προσμονή κι ἐλπίδα (κακῶς, πολὺ κακῶς) πρὸς ὅλους αὐτοὺς ποὺ σήμερα στήνουν φράκτες καὶ τοίχους. 

Οἱ φωτογραφίες εἶναι πράγματι πολὺ ἀστεῖες. 

Συνέχεια →