Τὸ παρακάτω κείμενον εἶναι ἁπλῶς μία καταγραφὴ τῶν ὅσων συμβαίνουν ἤδη στὴν πραγματικότητά μας.
Οὐδέποτε ἤμου ῥατσίστρια καὶ οὐδέποτε εἶχα φοβίες γιὰ ἄλλες φυλὲς ἢ λαούς.
….κι ἀκόμα δέν εἴδαμε τίποτα. Μπῆκαν στό σπίτι μας καί ἔχουν καί τό θράσος νά ἐπιβάλλουν τόν «πολιτισμό» τους. Ἀλλά ὅταν δέν ὑπάρχει σοβαρό κράτος νά ἀναλάβῃ τίς εὐθύνες του ἔναντι τῶν ἀγρίως φορολογουμένων πολιτῶν του, θά ἀκούσουμε πολλά καί θά δοῦμε πολλά, ἀκόμη. Ἄς ἐλπίσουμε νά μή θρηνήσουμε θύματα. (Τουλάχιστον ἀπό τήν δική μας πλευρά). Συνέχεια
Δὲν ὑπάρχει ἐπιχείρησις στὴν ἀγορά, ποὺ νὰ ἀσχολεῖται μὲ τρόφιμα καὶ νὰ μὴν ὑποφέρῃ.
Στὶς παραγγελίες της ἀπαιτοῦνται προκαταβολικῶς τὰ χρήματα καὶ φυσικὰ κάτι τέτοιο, σταδιακῶς καταντᾶ ὅλο καὶ πιὸ δύσκολο.
Ἐκρήξεις στὴν Λιέγη.
Ἐκρήξεις στὴν Ἀθήνα.
Ἐκρήξεις στὴν Συρία, στὸ Ἰράκ, στὴν Φλωρεντία, στὴν….
Ἐκρήξεις σκέτο.
Τὴν μία ἕνας παρανοϊκὸς σκοτώνει δεκάδες ἄτομα καὶ τὴν ἄλλη κάποιος ἄλλος μετατρέπεται σὲ ἀνθρώπινη βόμβα καὶ ἀφανίζει.
Ἐκρήξεις μικρές, ἀλλὰ παγκόσμιες.
Ἐκρήξεις ποὺ μᾶς ἔχουν κάνει νὰ μὴν τὶς παρατηροῦμε κἂν, λόγῳ τῆς συχνότητός τους.
Ἐκρήξεις.
Τὸ χᾶος ποὺ λέγαμε.