Γιατί νά κάθομαι νά βρίζῳ;
Γιατί νά λέῳ πώς ἔφυγα καί γλύτωσα;
Γιατὶ ῥὲ Ἄτταλε δὲν εἴμαστε ὅλοι ἴδιοι, μοῦ λὲν τάχα μας…
Βρὲ τὸ …ὄνειρο τοῦ κάθε ῥαγιᾶ εἶναι νὰ πάῃ στὰ μπουζούκια!
Ὑπάρχουμε κι ἐμεῖς που ὑποφέρουμε ἀκούγοντας πόσο ὡραία ἦταν ψές

ΦουΚαρράδες ὅλης τῆς Ἐπικρατείας Ἐνωθεῖτε…
Φᾶτε ὅ,τι ἀπέμεινε ἀπ’ τὰ Χριστούγεννα στὰ…ῥεβεγιόν!
Πὼς μοῦ τὴν δίνει ἡ λέξις μόνον «ῥεβεγιόν»  ..πάω νὰ σκάσῳ…Ἀπανέκαθεν λέμε…
Ἀκοῦς κάτι βλαχούρια…
Ἑλληνικὰ καλὰ δὲ ξέρουν νὰν τὴνε βγάλουν βρὲ οὔτε σὰν ῥαγιάδες. Συνέχεια →

Διαβάζω πὼς ἡ Ἑλλάδα, ἔχει 19.000 εὔρω κατὰ κεφαλὴν εἰσόδημα καὶ πὼς εἴμαστε μιὰ χαρά. Ὁμολογῶ πὼς τέτοιες ἀναρτήσεις μοῦ ἀπαγορεύουν οἱ γνώσεις μου νὰ τὶς παίρνω στὰ σοβαρά, διότι ἀφοροῦν σὲ μακροικονομικὲς δοξασίες. Ἀρχικὰ καὶ κύρια, ἡ στατιστικὴ εἶναι μιὰ ἐπιστήμη ἐξαπατήσεως καὶ ἐλέγχου πληθυσμῶν (ὅπως καὶ μακροοικονομία). Ἔστω ὅμως καὶ ἂν ἐπιχειρηθῇ νὰ ἀξιολογηθῇ μιὰ τέτοια στατιστική, τί ἀκριβῶς σημαίνει τό «κατά κεφαλήν εἰσόδημα»; Ὅταν κάποιος δὲν ἔχῃ καθόλου εἰσοδήματα, αὐτόματα μετατρέπεται σὲ ἔνα νούμερο, τὸ ὁποῖο ἡ «στατιστικὴ ἐπιστήμη»  βολεύει στὰ μοντέλα της, «ἀφαιρώντας» 19.000 εὔρω (ἀπὸ ἔναν κρατικοδίαιτο δημοσιογράφο π.χ. ποὺ κονομάει 500.000) ὥστε νὰ δημιουργήσῃ τὸν «μέσον ὅρον». Συνέχεια →