Δὲν θυμᾶμαι πολλὰ πράγματα ἀπὸ τὴν ἑπταετία τοῦ 1967-1974.
Μόνον τὸ ὅ,τι μὲ τὸν λόγο ἑνὸς ῥουφιάνου ἀπελύθη ὁ πατέρας μου ἀπὸ τὸ Ὑπουργεῖο Συγκοινωνιῶν, ὅπου ἠργάζετο καὶ ἠναγκάσθημεν νὰ ζοῦμε χωρὶς αὐτὸν γιὰ τοὐλάχιστον πέντε ἡμέρες τὴν Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀλήθειες
Ὅταν ἐσὺ κοιμόσουν…
Ὅταν ἐσὺ κοιμόσουν…
Δὲν εἶναι δοκιμαστικὸς σωλήνας ἐργαστηρίου ὁ Κόσμος μας…
Ἡ ἐπιστημονικὴ οὐτοπία ἢ ἀλλιῶς «τὸ νὰ ἐργάζεσαι ἐπάνω στὴν ὑποδούλωση τῆς ἀνθρωπότητος δὲν ὀνομάζεται ἀκαδημαϊκὴ ἔρευνα».
Δέν εἶναι καιρός νά ἀποδοθοῦν εὐθύνες ἐκεῖ ὅπου πρέπει;
Ἡ ἀφελὴς πεποίθησις ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἦταν ἡ ἀπάντησις ὡς πρὸς τὸ ἐρώτημα τῆς προόδου τῆς ἀνθρωπότητος, ὁδήγησε σὲ ἕναν ὁλοκληρωτικὸ ἐφιάλτη. Καὶ σὲ μία ἀκόμη αἱματηρὴ ἐπανάσταση ποὺ ἔρχεται τὰ ἐπόμενα χρόνια. Καὶ ποὺ θὰ μποροῦσε νὰ εἶχε ἀποφευχθεῖ ἐὰν ἡ πορεία εἶχε ἀφεθῆ νὰ γίνῃ φυσιολογικά, καὶ ὄχι μὲ βεβιασμένες παρεμβάσεις λόγῳ τῶν ἐπικινδύνων οὐτοπιστῶν, ποὺ ἐπεθύμησαν νὰ κατασκευάσουν ἕνα τεχνητὸ μέλλον καὶ νὰ τὸ ἐπιβάλουν. Συνέχεια
Ψευδαισθητικὲς ἀντιλήψεις περὶ πολιτικοῦ γίγνεσθαι
Οἱ Τσίπρας, Φλαμπουράρης, Πολάκης, Κατρούγκαλος, Σκουρλέτης, Φίλης, Κουρουμπλῆς κοκ, καθὼς καὶ οἱ Γεροβασίλη, Κατριβάνου, Φωτίου, Αὐλωνίτου κοκ, ἀποτελοῦν τὸν κανόνα τῆς κοινωνίας τῆς μεταπολιτευτικὴς Ἑλλάδος.
Τὰ παιδιὰ τῶν Ἑλλήνων
Τι θα γίνουν τα παιδιά μας; Είναι μια ερώτηση που ακούς συχνότατα τον τελευταίο καιρό στην αποκαλούμενη ακόμη Ελλάδα. Είναι η ανησυχία των γονιών που θέλουν το καλλίτερο για τους απογόνους τους. Ας μην μείνουμε στο ότι όλη η Ελλάδα εδώ και χρόνια γέμισε με ταράτσες και σκουριασμένα σίδερα αναμονής για τα παιδιά. Ας μην κλάψουμε ως κροκόδειλοι για τις χαμένες γενιές και τους νέους μας που πήραν τον δρόμο του ξενιτεμού. Ας μην εκφράσουμε άλλο την συμπόνια μας για το «μέλλον» που αντιπροσωπεύουν, διότι με ανύπαρκτο παρόν δεν υπάρχει μέλλον. Συνέχεια
Δύο ἀναγκαία βήματα γιὰ τὴν ἀνάκαμψιν…
Οἱ Ἕλληνες θὰ ἀνακάμψουμε μόνον ὅταν πετάξουμε τὰ «δεξιά» καὶ τὰ ἀριστερά», μαζὺ μὲ τὰ …«συγγενῆ κόμματα.
