Πολλὲς ἐκδοχὲς ἀκούγονται, εἰδικῶς γιὰ τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας, ὅμως οὐδὲ μία ἐξ αὐτῶν ἐμπεριέχει τὴν πλήρη καὶ ἀπόλυτο ἀλήθεια, παρὰ μόνον μικρὸ ἢ μεγάλο τμῆμα της. Προσωπικῶς ἐπιλέγω νὰ κρατῶ κυρίως τὰ ἱστορικῶς αὐταπόδεικτα στοιχεία, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κατανοῶ κάποιους ἐκ τῶν πραγματικῶν μηχανισμῶν (καὶ σχεδιασμῶν), ποὺ ὑφίστανται πίσω ἀπὸ ὅλην αὐτὴν τὴν προπαγάνδα καὶ τὰ μηχανεύματα, γνωρίζοντας, ἐκ τῶν προτέρων, πὼς ἐφ΄ ὄσον δὲν διαθέτω ὅλα τὰ στοιχεία, σαφῶς καὶ μέρος τῶν συμπερασμάτων μου θὰ ἐμπεριέχουν καὶ λάθη. Ὅμως ἀντιλαμβάνομαι σαφῶς πὼς ἡ ἐποχή μας εἶναι τέτοια ποὺ …«δικαιολογεῖ» πλήρως μίαν ἀπόλυτο ἀλλαγὴ σκηνικοῦ στὸν τρόπο καταστολῆς, ἐλέεγχου καὶ χειραγωγήσεως τῶν λαῶν. Κι ἀκριβῶς ἐπεὶ δὴ τὰ «σημάδια» εἶναι ὁρατά, μπορῶ πλέον, σὲ ἔναν βαθμὸ πάντα, νὰ διακρίνω ἀρκετὰ ἀπὸ τὰ ὅσα δὲν ὁμολογῶνται δημοσίως.
Συνέχεια →