Συζήτηση με Έλληνα μετανάστη
(Δεν χρειάζεται κόπο για να επιβληθεί το δίκαιο, αποδίδεται συμπαντικά. Αυτός που την έκανε από την χώρα και δεν βίωσε τον ορυμαγδό ζει στα παλιά. Η ιστορία δεν κάθεται να περιμένει, όποιος μείνει πίσω τον προσπερνά.)
Γ.Π.: Δουλεύω εκτός Ελλάδος εδώ και 2 χρόνια, επειδή 1.200.000 καλοπερνάγανε στις πλάτες του ιδιωτικού τομέα.
Δεν συμμετείχα σε καμία μάσα ποτέ και τώρα πρέπει να δουλεύω στους διαόλου τη μάνα για άλλους που καλοπερνάγανε ψηφίζοντας κατουρημένες ποδιές
Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀπόψεις
Ἐξοργισμένοι ἀνεργοι καταστρέφουν τὸ κοινοβούλιον.
Ὁ ἀγαπημένος τοῦ φίλου Χρυσοστόμου εἶναι ὁ γελωτοποιός.
Διάβασα τὸ κείμενον μὲ μεγάλη προσοχή, ἀλλὰ ἀν τὶ νὰ χαμογελάσω προβληματίστηκα.
Ὁ θεὸς σώζει τὸν πρωθυπουργό, λέει… Στὸ τέλος…
Ἐγὼ θὰ ἔλεγα πλέον πὼς κανένας θεός, ἀπὸ καμμία κοσμοθέασιν, δὲν σώζει κανέναν πρωθυπουργό….
Ὅπως δὲν σώζει καὶ τίποτα ἀπὸ τὰ ὑλικὰ τῆς κατεδαφίσεως…
Συνέχεια
Ὄχι, ὄχι, ὄχι στὴν φιλανθρωπία τῶν βολεμένων.
Ὄχι… Ὄχι… Ὄχι…
Στὴν φιλανθρωπία τῶν βολεμένων…
Ἔλεος… Ὄχι ἄλλα δάκρυα ἐλεημοσύνης καὶ φιλανθρωπίας.
Ἡ Ῥεπούση κι ὁ ψαρᾶς τῆς λιμνοθαλάσσης.
Ἄν καὶ μὲ τὸν Ἀλβερέλ, ποὺ ἀναφέρεται στὸ τέλος τοῦ ἄρθρου, δὲν ἐπιθυμῶ σοβαρὲς σχέσεις, γενικῶς συμφωνῶ μὲ τὰ ὅσα γράφει ὁ …ψαρᾶς τοῦ Μεσολογγίου.
Ἡ μανδὰμ Ῥεπούση, ἡ βο(υ)λευτὴς τῶν 1627 ψήφων, δὲν δικαιοῦται οὔτε νὰ ὁμιλῇ οὔτε νὰ τὸ παίζῃ ἐκπρόσωπος κάποιου. 1627 κολλητοί της, ποὺ τοὺς ἔταξε κάτι ἤ ποὺ τοὺς ἐξυπηρέτησε σὲ κάτι ἤ ποὺ τέλος πάντων δὲν κατάλαβαν τὸ εἶδος της, δὲν εἶναι ἀντιπροσωπευτικὸ δεῖγμα πληθυσμοῦ καὶ σαφῶς δὲν ἔχει οὐσιαστικῶς δικαίωμα νὰ παραμένῃ μέσα στὸ κΥνοβούλιο. Πολλῷ δὲ μᾶλλον νὰ ἐκφέρῃ λόγο.
Συνέχεια
Μὴ περιμένεις πολλοὶ νὰ δεκτοῦν τὶς ἀπόψεις σου.
Mὴ περιμένῃς οἱ πολλοὶ νὰ δεκτοῦν τὶς ἀπόψεις σου!
Μάλιστα νὰ ἀρχίσῃς νὰ ἀνησυχῇς ὅταν οἱ περισσότεροι συμφωνοῦν μαζύ σου.
Ἀντιθέτως, νὰ χαίρεσαι ὅταν βαδίζῃς σὲ δύσκολα μονοπάτια, γιατί ἐκεῖ θὰ συναντήσῃς λίγους ἀνθρώπους ἀλλὰ θὰ εἶναι ἀληθινοὶ «ἐργάτες» ποὺ ἔχουν τὴν γνῶσι καὶ τὴν δύναμι νὰ σὲ καθοδηγήσουν σὲ νέες ἀτραπούς.
Συνέχεια
Ἁπλᾶ, ἀρνοῦμαι…
Γράφει ὁ Simple Man
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιοδήποτε νόμο έχει μπει σε ισχύ από την ώρα που προδότες μετατρέψανε την χώρα μου σε χρεωκοπημένο υποκατάστημα παγκόσμιας τράπεζας.
Υπάρχει μια αόρατη γραμμή μεταξύ εκείνης της ημέρας και της προηγούμενης . Στέκομαι πάνω της κοντά τρία χρόνια σαν να βρίσκομαι στην ζώνη πολέμου μεταξύ της χώρας μου και του κράτους τους.
Αρνούμαι να αποδεχθώ οποιαδήποτε απόφαση δικαστηρίου που θα στηρίζεται σε αυτούς τους κατοχικούς νόμους και βεβαίως δεν πρόκειται να δείξω κανέναν σεβασμό στους δικαστές που θα κληθούν να με κρίνουν. Τους έχω ήδη καταδικάσει από την ώρα που περίμενα σε εκείνη την γραμμή με τα δυο μου πόδια μες στο κρύο να έρθουν να αποδώσουν την δικαιοσύνη στην οποία ορκίστηκαν να υπηρετούν μέχρι θανάτου.
Συνέχεια