Το πρωί ήμουν στο γυμναστήριο για την πρωινή μου προπόνηση. Στη διπλανή τροχαλία ένας τύπος γύρω στο 1.80 με μια τεράστια κοιλιά, αγκομαχούσε με την κάθε του κίνηση, ενώ φορούσε μία μπλούζα με τα σήματα των Μονάδων Ελληνικών Καταδρομών, δύο τρία νούμερα μικρότερα από όσο ήταν το νούμερό του.
Ο τύπος από την αρχή φαινόταν ότι είχε θέμα με τον … εαυτό του, φωνάζοντας και βρίζοντας δεξιά αριστερά. Σαν κάτι σκυλάκια που γαυγίζουν, γαυγίζουν και συνεχίζουν να γαυγίζουν, αλλά όταν έλθει η ώρα να αποδείξουν ότι η δύναμή τους δεν εξαντλείται μόνο στην φωνή τους … λουφάζουν με την ουρά στα σκέλια.
Αν και λόγω τόσο επαγγέλματος όσο και στάσης ζωής δεν μου αρέσει να έρχομαι στα χέρια με κάποιον, κάποιες φορές καλείσαι να αμυνθείς … άλλωστε όποιος γνωρίζει από Πολεμικές Τέχνες, γνωρίζει πως η φιλοσοφία τους βασίζεται στην απόκρουση της εχθρικής επίθεσης.





