Διότι πάντα κάτι ἔχουν νὰ μᾶς μάθουν…
Ἀκόμη κι ἐὰν αἰσθανόμεθα πὼς κατέχουμε κάτι καλλίτερα ἀπὸ τὸν συνομιλητή μας, εἶναι σημαντικὸ νὰ τοῦ δίδουμε χῶρο καὶ τόπο γιὰ νὰ ἐκφρασθῇ.
Θὰ μάθουμε πολλά… Πάρα πολλά…
Θὰ μάθουμε τὴν ὀπτική του, τὶς σκέψεις του καὶ ἴσως πράγματα ποὺ δὲν γνωρίζουμε, μὰ κυρίως θὰ μάθουμε νὰ ἐξασκοῦμε κάτι ποὺ ἐχάσαμε: τὴν ὑπομονή. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἀνθρώπινες σχέσεις
Τί μεταστρέφει σέ ὀργή τήν ἀγάπη;
Ἀναρωτιέμαι πολλὲς φορές τὶ εἶναι αὐτὸ ποὺ μεταστρέφει τὴν ἀγάπη σὲ ὀργὴ καὶ κάποιες ἄλλες φορὲς ἀκόμη καὶ σὲ μῖσος.
Ἡ ἀνάγκη νὰ κατέχουν οἱ ἄνθρωποι ὁ ἕνας τὸν ἄλλο γιὰ πάντα νομίζω πὼς εἶναι ἕνας τρόπος γιὰ νὰ κατανικήσουν τὸν φόβο τῆς φθορᾶς τῆς γηΐνου ὑποστάσεώς των…
Κανένα πλάσμα, ἀκόμη καὶ αὐτό που ἀνταποκρίνεται στὰ συναισθήματά μας, δὲν μᾶς ἀνήκει… Συνέχεια
Ἡ φράσις «σὲ χρειάζομαι»…
Φοβούμεθα σὰν τὴν πανούκλα τὴ φράσι «σὲ χρειάζομαι» γιατί θεωροῦμε δύναμι τὸ νὰ μὴν ἔχουμε ἀνάγκη κανέναν καὶ νὰ τὰ καταφέρνουμε ὅλα μόνοι μας…
Ὁ κάθε ἄνθρωπος γεννιέται ὁλοκληρωτικὰ ἐξαρτώμενος ἀπὸ τὸ περιβάλλον του καὶ μετὰ κάνει προσπάθεια νὰ κάνῃ τὸ βῆμα ἀπὸ τὴν ὁλοκληρωτικὴ ἐξάρτησι στὴν ἀνεξαρτησία. Ἀλλὰ ἡ ἐξέλιξις δὲν σταματᾶ ἐδῶ. Ὑπάρχει ἕνα ἀκόμη βῆμα…
Ἕνα βῆμα θάῤῤους καὶ ἀληθινῆς δυνάμεως… Συνέχεια
Ψυχραιμία…
Ναί, δυστυχῶς, ἀπαιτεῖται ψυχραιμία.
Ἤδη κατέγραψα τὶς ἐμπειρίες μου, τῶν τελευταίων ἡμερῶν, ποὺ ἀποδεικνύουν πὼς κάτι τρέχει στὴν ψυχοσύνθεσίν μας.
Κάπου ἔχουμε χάσει τὴν ἐπικοινωνία μὲ τὸν ἴδιο μας τὸν ἑαυτό, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδυνατοῦμε νὰ ἐπικοινωνήσουμε γιὰ τὰ ἁπλούστερα.
Μᾶς φταίει ὁ γάιδαρος καὶ βαροῦμε τὸ σαμάρι. Συνέχεια
Πόρνη λοιπόν ἡ θηλάζουσα;
Μοῦ ἔχει συμβῇ, πρὸ μερικῶν ἐτῶν, νὰ γίνω μάρτυς τραγικῆς σκηνῆς.
Ἤμουν σὲ κάποιο κατάστημα καὶ περίμενα τὴν σειρά μου νὰ ἐξυπηρετηθῶ.
Μία κοπέλλα ἐθήλαζε τὸ παιδί της, στὸ πίσω τμῆμα ἑνὸς καταστήματος, ἀλλὰ δὲν τὴν εἶχα ἀκόμη δεῖ.
Ἡ ἰδιοκτήτρια τοῦ καταστήματος εἶχε ἕνα ἐγγονάκι, περίπου δέκα ἐτῶν τότε, ποὺ ἦταν μαζύ της στὸ κατάστημα, ὅταν ἐξυπηρετοῦσε ἡ γιαγιά του τοὺς πελάτες της. Κάποιαν στιγμὴ ὁ μικρὸς ἐγκατέλειψε τὸ κατάστημα, εἰσερχόμενος στὰ ἐνδότερα. Καὶ λίγες στιγμὲς ἀργότερα ἀκούσαμε ὅλοι τὶς κραυγές του: «Πόρνη!!! Πόρνη!!! Ἔβγαλες τὸ βυζὶ ἔξω!!!! Πόρνη!!! Πουτάνα!!!!… Γιαγιὰ μάζεψε τὴν πουτάνα ἀπὸ ἐδῶ…»
Κι ἄλλα πολλὰ εἶπε. Εἶχα ἀναστατωθεῖ! Εἶδα τὴν κοπέλλα, ποὺ ἐπάσκιζε νὰ κρύψῃ ἀκόμη καλλίτερα τὸν μαστό της, ἀλλὰ φαινόταν ἤδη ἀρκετὰ ταραγμένη. Δὲν εἶναι καὶ λίγο ἐδῶ ποὺ τὰ λέμε ἕνα τέτοιο σκηνικό… Συνέχεια
Πράγματι, τὰ καλλίτερα πράγματα τὰ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο.
Ἔμαθα νὰ σέβομαι τοὺς ἀνθρώπους. Νὰ ἀναγνωρίζω τὰ δικαιώματά μου ἀλλὰ καὶ τὰ δικαιώματα τῶν ἄλλων. Νὰ ἐκτιμῶ τὸ παιχνίδι, τὴν ζωή, τὸν ἥλιο, τὰ χρώματα, τοὺς φίλους… Μετὰ τὰ ἐλησμόνησα ὅλα αὐτὰ καὶ προσεπάθησα νὰ γίνω «χρήσιμος» ἄνθρωπος. Ἤ ὀρθότερα προσεπάθησα νὰ ἐνταχθῶ, νὰ μάθω κάποιαν τέχνη, γιὰ νὰ μπορῶ νὰ κερδίζω χρήματα καὶ νὰ ἐπιβιώνω…
Καὶ τελικῶς ὅλα αὐτὰ ποὺ ἔμαθα στὸ νηπιαγωγεῖο τὰ ἐλησμόνησα… Γιὰ πάντα… Συνέχεια