Ἡ νέα ταινία τοῦ φίλου μου Τζιχάντ, μᾶς φέρνει οὐσιαστικῶς ἐμπρὸς ἀπὸ τὴν σκληρὴ πραγματικότητα τῆς Παλαιστίνης. Εἰκόνες σκληρές, κι ἄς μᾶς τὶς παρουσιάζῃ ἕνας φακός, ποὺ ἀποτυπώνουν τὸ παράλογον τῆς ἐκεῖ πραγματικότητος.
Ἡ ὑπόθεσις, ἐὰν μποροῦμε νὰ μιλήσουμε γιὰ ὑπόθεσιν, εἶναι ἡ προσπάθεια ἑνὸς παιδιοῦ νὰ κερδίσῃ κάποιες σταγόνες …«ἐλευθερίας», ἀνταλλάσσοντας τὶς …«φιλάνθρωπα μοιρασμένες τροφές» του μὲ κάτι πιὸ γευστικό. Συνέχεια

Νὰ προσέχουμε.

