Εξέφρασα κάπου μια παράδοξη άποψη για τον πατριωτισμό. Ήθελα να μην τον μπερδεύω με τις παρελάσεις, τις αντιευρωπαϊκές υστερίες, την εθνικιστική περηφάνια, τα Ίμια και τις κούφιες ιστορικές αναδρομές των περασμένων μεγαλείων. Επικρίθηκα. Και αναγκάσθηκα να γράψω ένα κείμενο για να απολογηθώ.
Αγαπητέ φίλε
Σε ευχαριστώ που μου δίνεις την ευκαιρία να πω την άποψη μου για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα. Πριν ξεκινήσω όμως επίτρεψε μου να σου θυμίσω την κραυγή που είχε ακουσθεί το καλοκαίρι του 2007 στις μεγάλες πυρκαγιές της νότιας Ελλάδας. «Εδώ καίγονται οι άνθρωποι», φώναζαν κάποιοι, «και μείς τρέχουμε να σώσουμε τις πέτρες». Δεν θα το σχολιάσω περισσότερο τώρα. Κράτησε το για την συνέχεια. Συνέχεια
