Πριν από αρκετά χρόνια, ίσως και δέκα, σε ένα παλιό αφιέρωμα της ΕΣΤΙΑΣ για το Άγιον Όρος που έπεσε στα χέρια μου, διάβασα ένα πολύ όμορφο κείμενο του Φώτη Κόντογλου. Μιλούσε για την ολιγοήμερη παραμονή του σε μια καλύβα ψαράδων μοναχών στην Έρημο του Όρους, κάπου κοντά στα Καυσοκαλύβια. Και με την συγκίνηση του ανθρώπου που λιγότερο παρατηρεί και μελετά και περισσότερο μετέχει, εικονογραφούσε με ενάργεια έναν τρόπο ζωής, ένα αρχαίο, ορθόδοξο και ελληνικό βίωμα που πλέον έχει χαθεί για πάντα. Έγραφε ο Κόντογλου: Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: Ἕρμιππος Ἑρμιππίου
Μία σοβαρὴ (ἑλληνική) κυβέρνησις θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς πάρῃ καὶ τὰ …σώβρακα!!!
Οἱ ἑταῖροι καὶ δανειστές μας ἔχουν πολλοὺς σκελετοὺς στὴν ντουλάπα τους. Τόσους πολλούς, πού, μία σοβαρὴ ἑλληνικὴ κυβέρνησις θὰ μποροῦσε νὰ τοὺς πάρῃ μέχρι καὶ τὰ σώβρακα.
Ὅλο τὸ ἑλληνικό, πολιτικὸ πρόβλημα σὲ …τέσσερεις λέξεις!!!
Γράφει τὸ ΒΗΜΑ, ὅτι κάθε φορὰ ποὺ ἡ Ἑλλὰς πῆγε νὰ κάνῃ μαγκιές, (νὰ ξεπεράσῃ τοὺς ἀριθμοὺς καὶ νὰ ἐπιδιώξῃ πολιτικὴ διαπραγμάτευσι – δῶστε μας τὰ λεφτὰ πέρα ἀπὸ ὅρους καὶ συμφωνηθέντα, ἐπειδὴ οἱ καταστάσεις εἶναι, καὶ καλά, ἔκτακτες, δηλαδή), εὑρῆκε ἐμπρός του τὸ δίδυμον ΔΝΤ – Γερμανικὸ Ὑπουργεῖο Οἰκονομικῶν. Τὰ πανίσχυρα τεχνοκρατικὰ μέρη τῆς ἐποπτείας, μὲ ἄλλα λόγια.
Νά συμφωνήσουμε ἤ νά μή συμφωνήσουμε μέ τούς δανειστές μας;
Ἐὰν δὲν κάνουμε συμφωνία θὰ χρεωκοπήσουμε κι ἐπισήμως.
Ἐὰν κάνουμε συμφωνία, σὲ ἕναν χρόνο θὰ χρωστᾶμε περισσότερα ἀπὸ ὅ,τι σήμερα (καί, τὸ χρέος θὰ εἶναι ἀκόμη περισσότερο μὴ βιώσιμο, ἀπὸ ὅ,τι ἤδη εἶναι), καὶ θὰ τρέχουμε πανικόβλητοι καὶ ὑπὸ δυσμενέστερες συνθῆκες νὰ προλάβουμε νὰ κάνουμε μίαν νέα συμφωνία, γιὰ νὰ μὴ χρεωκοπήσουμε. Γιὰ πολλοστὴ φορά.
Τά ψέμματα μέ τά ἐλλείμματα τώρα μᾶς προέκυψαν;
Ἔγινε ὁλόκληρη ἱστορία γιὰ νὰ μπουζουριάσουν αὐτοὺς ποὺ (δῆθεν) ἔκαναν συνωμοσία, γιὰ νὰ ἐμφανίσουν τὸ ἔλλειμμα τοῦ 2009 ἀπὸ 14%, ποὺ (δῆθεν) πραγματικὰ ἦταν, στὸ 15%, ὥστε νὰ πραγματοποιήσουν ἔτσι τὰ σκοτεινά τους σχέδια. Συνέχεια
Προσποιούμενοι πὼς ἀσκοῦν …δημοσιογραφία!!!
[…] Νὰ μάθουμε τὴν ἀλήθεια – Μία χώρα ποὺ θέλει νὰ πάῃ ἐμπρὸς ψάχνει, μὲ ὡριμότητα καὶ σοβαρότητα, τί πῆγε λάθος στὸ παρελθόν της. Ἡ Ἑλλὰς ἔφθασε σὲ μίαν πρωτοφανὴ κρίσι χρέους καὶ δημοσιονομικῆς καταῤῥεύσεως, γιατί τὸ πολιτικό της σύστημα ἐξόδευε, χωρὶς ὅριο, αὐξάνοντας ταὐτοχρόνως τὸ χρέος […]
Ξανὰ καὶ ξανὰ ἡ ἰδία μονότονος ἐπαναλαμβανομένη ἀνοησία. Ἀπὸ τὸ κύριον ἄρθρον τῆς ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗΣ, τοῦ, μὲ ἀπόστασι, πιὸ σιχαμεροῦ ἐντύπου, ἀπὸ ὅλα ὅσα κυκλοφοροῦν στὴν χώρα, προσποιούμενα ὅτι ἀσκοῦν δημοσιογραφία.