Ἄκουγα πρὸ ἡμερῶν κάποια σεμινάρια ἱστορίας, ἀπὸ γνωστὴ ἱστορικὸ τοῦ ΕΚΠΑ, ποὺ οὔτε λίγο οὔτε πολὺ ἔλεγε πὼς εἴχαμε καὶ …ἐπιμειξίες. Αὐτὸ τὸ «εἴχαμε καὶ …ἐπιμειξίες» ὅμως εἰπώθηκε μὲ τέτοιον τρόπο, μὲ μπόλικο ὑπονοούμενο καὶ «παιχνίδισμα» στὴν φωνή, ποὺ τελικῶς, τὸ συμπέρασμα τοῦ ἀκροατοῦ εἶναι ἕνα: Οἱ ἐπιμειξίες ἦσαν ἰσχυρότατες καὶ μᾶς ἀλλοίωσαν, ἤ ἀκόμη καὶ μᾶς ἐξηφάνισαν αὐτὲς οἱ ἐπιμειξίες. Συνέχεια
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ἱστορία
Ἀσσασίνοι
Οι Εκτελεστές προέρχονταν από προσήλυτους της κατώτερης τάξεως, που είχαν κατηχηθεί από τους Νταήδες και είχαν κριθεί άξιοι για τον «Παράδεισο». Μετά το πέρας της κατηχήσρως, μεταφέρονταν στους θαυμάσιους κήπους των ανακτόρων, όπου ναρκωμένοι από ινδική κάνναβη και άλλες ουσίες, απελάμβαναν κάθε δυνατή απόλαυση από τις θελκτικότατες γυναίκες, τα Ουρί του Παράδεισου, που τους αποκοίμιζαν μέσα σε μια ηδονική ατμόσφαιρα. Μετά το ξύπνημά τους επανέρχονταν στη φυσιολογική τους ζωή, έχοντας την έντονη εντύπωση, ότι είχαν δοκιμάσει για λίγες ημέρες τις ηδονές του μέλλοντος Παράδεισου των Ισμαηλιτών και τίποτα πλέον δεν μπορούσε να τους συγκρατήσει. Συνέχεια
Μακεδόνες στὰ σκλαβοπάζαρα τῆς Κρήτης
Στὸ Κρατικὸ Ἀρχεῖο τῆς Βενετίας διασώζονται μεταξὺ ἄλλων καὶ τὰ ἀρχεῖα τῶν Κρητῶν συμβολαιογράφων Μανώλη Μπρεσιάνου καὶ Ἀντώνη Μπρεσιάνου γιὰ τὰ ἔτη 1381-1388, στὰ ὁποῖα περιέχονται πολλὰ συμβόλαια ἀγοραπωλησίας αἰχμαλώτων Κιρκασίων, Ταρτάρων, Τούρκων, Ἀλβανῶν, Βουλγάρων καὶ Ἑλλήνων. Συνέχεια
Τρώγονταν οἱ ὕαινες ἐπάνω ἀπὸ τὴν λαβωμένη Ἑλλάδα…
Φεύγοντας γιὰ τὸ μέτωπο…
Ἀπὸ τὸ ἡμερολόγιο τοῦ Ἀγγέλου Τερζάκη:
«18/11/1940
Φεύγουμε γιὰ τὸ Μέτωπο.
Κυριακὴ ἀπόγευμα ὥρα 4.40΄. Συνέχεια
Ὁ …«ἀνθρωπισμός» καὶ ὁ …«πολιτισμός» τῶν μπολσεβίκων!
Οἱ διεστραμμένοι δολοφόνοι Μπολσεβίκοι θεώρησαν σωστὸ νὰ ἐκτελέσουν ἀκόμη καὶ τὰ μικρὰ παιδιὰ τῆς οἰκογενείας τοῦ Τσάρου Νικολάου Ῥομανῶφ.
Ἐκτὸς τοῦ ὅ,τι ἐξετέλεσαν ὁλόκληρη τὴν οἰκογένεια τῶν Ῥομανῶφ, ἔκοψαν τὰ πτώματα σὲ κομμάτια καὶ τὰ ἔκαψαν!!!
