Γράφω αὐτοθεραπεία κι ὄχι θεραπεία. Τὰ Τ-λεμφοκύτταρα, ποὺ ἀναφέρονται παρακάτω, εἶναι κύτταρα ποὺ παράγονται στὸν μυελὸ τῶν ὀστῶν καὶ ἔχουν σὰν κύριον ῥόλο τους τὴν καταστροφὴ κυττάρων τοῦ ὀργανισμοῦ ποὺ νοσοῦν.
Ἀρχεῖα ἐτικέττας: ὑγεία
Ἑλλάς: δὲν πωλεῖται, χαρίζεται!
Κι ὅμως, τὸ παρακάτω ἄρθρον εἶναι πέρα γιὰ πέρα ἀληθές!
ΤΡΑΓΙΚΗ ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ : ΕΛΛΑΔΑ, η πρώτη χώρα στον κόσμο που δεν πωλείται ! Απλώς, τη δίνουν ΔΩΡΕΑΝ και τσάμπα.
Τὸ θαῦμα τῆς ….ἐλιᾶς!
Ἡ ἐλιὰ ὡς φάρμακο ἔχει συζητηθεῖ ἀρκετὲς φορὲς στὸ παρελθόν. Ἰατρός γνωστός εἶχε δουλέψει χρόνια μὲ τὴν χρήσι του καὶ εἶχε νὰ παρουσιάσῃ θεαματικὰ ἀποτελέσματα. Ἐρευνητὲς ἀναζητοῦν λύσεις καὶ θεραπεῖες βασιζόμενες στὴν ἐλιά.
Κι ἐδῶ, στὸ Ἑλλαδοξεφτιλιστάν, διώκονται πάσῃς φύσεως ἔρευνες. Χαρακτηρίζονται ὡς σαχλοὶ κι ἀδαεῖς ὅσοι ἰσχυρίζονται τὶς θεραπευτικές της ἰδιότητες.
Τελικῶς, εἶναι πολλὰ τὰ λεφτά …Ἄρη!
Τρεῖς μοῖρες Ἑλλήνων καταδρομέων ἀρκοῦν γιὰ τοὺς γείτονες!
Ἀπὸ τὸν Ὀδυσσέα μία ἐνδιαφέρουσα τοποθέτησις-ἀναγνώρισις, τοῦ «σθένους», τῆς «παλληκαριᾶς» καὶ τοῦ
«ἑτοιμοπολέμου» τῶν γειτόνων. Μεταξύ μας; Κατὰ βάθος ὅλοι τὸ γνωρίζουμε. Ἀλλὰ ἂς ὄψεται ἡ βλακεία τῶν κουδουνισμένων ποὺ δὲν μᾶς ἐπιτρέπουν νὰ βάλουμε τὰ πράγματα στὴν θέσι τους.
Υ.Γ. Ἐπεί δή ξέρουμε, κι ἐπεί δή ξέρετε, κι ἐπεί δή συντόμως κάποιοι θὰ ἀσχοληθοῦν καὶ μὲ τὶς δικές σας Ὕβρεις, καλὸ θὰ ἦταν νὰ μαζευόσασταν. Ποτὲ δὲν ξέρεις τί καὶ πῶς κι ἀπὸ ποῦ θὰ σὲ βρῇ!
Προς Αλβανούς κατσαπλιάδες:
Τρεις μοίρες Ελλήνων Καταδρομέων αρκούν για σας. Εξ άλλου οι Ηπειρώτες (βόρειοι και νότιοι) είναι εδώ και έτοιμοι!
Ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου ἀπαρχὴ τῆς σημερινῆς μας κατάντιας;
Τὸ παρακάτω ἄρθρον μὲ εὑρίσκει σύμφωνη. Ναί, ἔτσι ἐξεκίνησε. Ὄχι, δὲν μποροῦμε νὰ ἀποδώσουμε στὴν προδοσία τῆς Κύπρου τὰ μύρια κακὰ τῆς Μοίρας μας. Ἀλλὰ δὲν γίνεται νὰ μὴν ἀναγνωρίσουμε τὴν κατρακύλα ποὺ πορευόμαστε στὸν τραγικὸ Ἰούλιο τοῦ 1974.
Γιὰ πόσο ἀκόμη; Γιὰ ὅσο χρειασθεῖ. Ἡ τραγωδία τῆς Κύπρου ἦταν ἠ «πύλη» ποὺ ἀνοίξαμε γιὰ νὰ περάσουμε στὴν ἄλλην ὄχθη. Καὶ τώρα θὰ Συνέχεια
Ὁ Καραμανλῆς, οἱ συμφωνίες ποὺ τὸν «ἀνέδειξαν» καὶ ἡ Κύπρος.
Τὸ «θέμα Κύπρος» σὲ συνδυασμὸ μὲ τὸν Καραμανλῆ, ἐμένα πλέον, μὲ παραπέμπει σὲ συνειδητὸ ξεπούλημα, μὲ στόχο τὴν ἀνέλιξι τοῦ Καραμανλῆ πολιτικῶς. Αὐτὸ ἄλλως τε βγαίνει πλέον ἀπὸ ὅλο καὶ περισσότερες καταγγελίες, μαρτυρίες καὶ βιογραφίες τῆς ἐποχῆς.
Σήμερα μία ἀκόμη καταγραφὴ ἀπὸ τὸν Φιλίστορα ποὺ ἁπλῶς ἐπιβεβαιώνει τὰ γνωστά: «ἡ Κύπρος κεῖται μακράν» γιὰ τὸν «ἐθνάρχη»… Ἢ ἄλλως, γιὰ κάθε πρόσωπο ποὺ πέρασε ἀπὸ τὶς κυβερνητικὲς καρέκλες τοῦ τόπου μὲ μοναδικόν του στόχο τὴν προσωπική του προβολή, θυσιάζοντας κάθε ἠθικὸν καὶ δίκαιον.
Ἀκόμη κάποιοι νοσταλγοὶ τοῦ δοσιλογισμοῦ του τὸν ὑμνοῦν… Ντροπή τους καὶ ντροπή μας.
Η πολιτική κρίση του 1955 και η ανάδειξη του Κωνσταντίνου Καραμανλή στην εξουσία (5 Οκτωβρίου 1955)
Μετά τις δημοτικές εκλογές του 1954 προέκυψε μεγάλη πολιτική κρίση στην Ελλάδα, λόγω της ασθένειας του Πρωθυπουργού Αλέξανδρου Παπάγου. Ως τις αρχές του 1955, η κεντρική θέση του Παπάγου στα πολιτικά δρώμενα της Χώρας ήταν αδιαμφισβήτητη, ενώ ο Εθνικός Συναγερμός διέθετε μια άνετη πλειοψηφία στην βουλή χάρις την σαρωτική εκλογική νίκη του 1952. Ήδη όμως από την Άνοιξη του 1955 με την επιστροφή του από την Ελβετία, η υγεία του Παπάγου είχε επιδεινωθεί σοβαρά και είχε ξεκινήσει μια άτυπη κούρσα διαδοχής μέσα στους κόλπους του “Εθνικού Συναγερμού” μεταξύ των δύο βασικότερων και επικρατέστερων διεκδικητών της πρωθυπουργίας Παναγιώτη Κανελλόπουλου και Στέφανου Στεφανόπουλου. Συνέχεια