Ποῦ ἤσουν ἀγανακτισμένε;

Photo: Μαρία Μαράκη

Ἕνα σκληρό κείμενο ἀλλὰ ἔντιμο.

Ἀφιερωμένο σὲ κάθε «ἀγανακτισμένο» κι ἀγανακτισμένο. Μήπως, ἐςτω καὶ τώρα, σκεφτοῦμε… Δὲν εἶναι καὶ τόσο ἀργά… Διότι ἐὰν δὲν κυττάξουμε μέσα μας… Ἐὰν δὲν ἀντιληφθοῦμε τὶς εὐθύνες μας.. Ἐὰν δὲν ἀναγνωρίσουμε τὴν δική μας συμμετοχή καὶ πάντα γιὰ ὅλα φταῖνε ὅλοι οἱ ἄλλοι ἐκτὸς ἀπὸ ἐμᾶς, μὴν γελιέστε… Τίποτα δὲν θὰ ἀλλάξῃ…

Φιλονόη.

Που ήσουνα  Αγανακτισμένε να διαμαρτυρηθείς:

  • Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου)  κατανάλωνες  12% πάνω από τον μέσο όρο της ΕΕ, ενώ το εισόδημά σου ήταν 5% κάτω του μέσου όρου και η  παραγωγικότητα της εργασίας σου  20% χαμηλότερη;
  • Όταν εσύ (και/ή οι γονείς σου) άρχισες να παίρνεις σύνταξη στα 55 σου παίρνοντας το σκανδαλώδες  ποσοστό του 96% των μέσων αποδοχών και επιβαρύνοντας το ΑΕΠ με 13,5% –ενώ αντίστοιχα οι “μη αγανακτισμένοι” μαλάκες στις χώρες του ΟΟΣΑ άρχιζαν να παίρνουν σύνταξη στα 63, έπαιρναν μόλις το 61% των αποδοχών τους και επιβάρυναν το ΑΕΠ με 10%; 
  • Όταν εσύ(και/ή οι γονείς σου) είχατε στήσει την μεγάλη φιέστα των απεργιών την δεκαετία του 80 υπονομεύοντας έτσι την ανταγωνιστικότητα της χώρας; Σύμφωνα με στοιχεία  του Διεθνούς Οργανισμού Εργασίας  κατά την περίοδο 1976-1988 χάθηκαν, εξαιτίας νομίμων απεργιών και μόνο 0,36 εργάσιμες μέρες ανά 1 εκατομμύριο κατοίκων στην Ελλάδα έναντι 0,06 στις ΗΠΑ και 0,14 στην Ιταλία και την Ισπανία.
  • Όταν ο Ανδρέας έπαιρνε το δημόσιο χρέος της Ελλάδας στις αρχές της δεκαετία του 80 στο 20% και το ανέβαζε μέσα σε μια δεκατία σε 80%;-το μεγαλύτερο μέρος του οποίου δαπανήθηκε όχι σε επενδύσεις αλλά για τους μισθούς και συντάξεις των «πρασινοφρουρών » με τους οποίους γέμισε το δημόσιο;
  • Όταν  Παγκόσμια Τράπεζα κατέτασσε την Ελλάδα 81η από 202 χώρες στην πάταξη της διαφθοράς και  η Διεθνής Διαφάνεια την ταξινομούσε το 2009  σαν την χώρα με τον πιο διεφθαρμένο δημόσιο τομέα μεταξύ των EΕ-27;
  • Όταν οι συντεχνίες επέβαλλαν κάθε είδους εμπόδια στην αγορά εργασίας που καταλαμβάνει τη χειρότερη 5η θέση στον ΟΟΣΑ; Με αποτέλεσμα η ανεργία μεταξύ των νέων να φτάνει στο 20%, και να αποθαρρύνονται οι ξένες επενδύσεις;
  • Όταν  στην Ελλάδα οι «προοδευτικές δυνάμεις» οικοδομούσαν ένα νομικό πλαίσιο που στοχεύει στην εξόντωση των επενδυτών: Σύμφωνα με την μελέτη Doing Business 2011 της Παγκόσμιας Τράπεζας, η Ελλάδα αξιολογείται  154η μεταξύ 183 χωρών ως προς την ποιότητα και εφαρμογή των νόμων που αφορούν την προστασία των επενδυτών.
  • Όταν οι δημόσιοι υπάλληλοι έστηναν το μεγαλύτερο φαγοπότι που γνώρισε ο πλανήτης δημιουργώντας έναν δημόσιο τομέα όπου οι δαπάνες μισθών και συντάξεων του δημοσίου τo 2009 απορροφούν το 55% των εσόδων του δημοσίου σε σχέση με το 38% αντίστοιχα που απορροφούν στην υπόλοιπη Ευρώπη;
  • Όταν χτιζόταν το τεράστιο Ελληνικό κράτος-δεύτερο σε μέγεθος μετά την Πορτογαλία στην ΕΕ (με βάση τις δημόσιες δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ σε σχέση με το κατά κεφαλή ΑΕΠ);
  • Όταν η Ελλάδα δαπανούσε για την δημόσια διοίκηση το μεγαλύτερο ποσοστό του ΑΕΠ απ όλες τις χώρες του ΟΟΣΑ -19.7%-με μέσο όρο ΟΟΣΑ 13,5%(2004)
  • Όταν η αποτελεσματικότητα των υπηρεσιών του δημόσιου τομέα στην  Ελλάδα ήταν στον πάτο μεταξύ των  23 χωρών της ΕΕ (2000);
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες  ύψωναν τους περισσότερους φραγμούς στην επιχειρηματικότητα  σε σχέση με τις άλλες χώρες της ΕΕ;
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν την μεγαλύτερη χρήση διοικητικών μέτρων εναντίων των επιχειρήσεων στην ΕΕ;
  • Όταν στην Ελλάδα το κράτος/συντεχνίες επέβαλλαν το μεγαλύτερο διοικητικό βάρος (κόστος κρατικής γραφειοκρατίας)  στις επιχειρήσεις μεταξύ των χωρών της ΕΕ(το 2003 εκτιμάτο μεταξύ 5,4%-6,8% του ΑΕΠ);
  • Όταν τα τελευταία οκτώ χρόνια η Ελλάδα βρίσκεται  όσον αφορά την ανταγωνιστικότητα της οικονομίας  της στην  προτελευταία θέση μεταξύ των χωρών της ΕΕ-27;
  • Όταν τον Μάιο πριν από ένα έτος κάτι άλλοι «αγανακτισμένοι» δολοφονούσαν εν ψυχρώ τρεις εργαζόμενους επειδή οι τελευταίοι αρνήθηκαν να υπακούσουν στις ντιρεκτίβες τους;
  • Όταν  οι πραιτοριανοί  του ΚΚΕ συνελάμβαναν το περασμένο έτος τους 900 τουρίστες-εισβολείς του  κρουαζιερόπλοιου  Ζενίθ επιβάλλοντας στο ισπανικό πρακτορείο να βγάλει την Ελλάδα από το σχεδιασμό των «ιμπεριαλιστικών» κρουαζιερών  που οργάνωνε;.
  • Όταν οι άμεσες ξένες επενδύσεις στην Ελλάδα μεταξύ των ετών 2003-2008  αντιπροσώπευαν μόνο το 1% του ΑΕΠ όταν ο μέσος όρος στις χώρες του ΟΟΣΑ είναι 4,1%;
  • Όταν οι 11 πιο ζημιογόνες ΔΕΚΟ (με συσσωρευμένες ζημίες 1,7 δις ) στην Ελλάδα πλήρωναν το 2010 μέσο μισθό 40772 ευρώ  ανά εργαζόμενο –διπλάσιο από τον αντίστοιχο του ιδιωτικού;
  • Όταν τα παλληκάρια της ΓΕΝΟΠ-ΔΕΗ απαλλοτρίωναν τους κοινωνικούς πόρους για να κάνουν «αγανακτισμένες» κρουαζιέρες στην Άπω Ανατολή η στις Μπαχάμες;
  • Όταν ο μέσος όρος απόδοσης των Ελληνόπουλων στις διεθνείς εξετάσεις στην PIZA ήταν ο χαμηλότερος μεταξύ των χωρών του ΟΟΣΑ-με εξαίρεση το Μεξικό και την Τουρκία; Παρά το γεγονός ότι η Ελλάδα απασχολεί τους περισσότερους εκπαιδευτικούς ανά μαθητή σε σύγκριση με τον ευρωπαϊκό μέσο όρο;
  • Όταν δεν υπάρχει ούτε ένα ελληνικό ΑΕΙ μεταξύ των καλύτερων 100 στον κόσμο;Ότι  το πτυχίο του ΑΕΙ βελτιώνει μισθούς κατά μόνο 32%, (έναντι 61% στην ΕΕ) αποφέροντας έτσι απόδοση 3,5% στο κόστος της εκπαίδευσης (έναντι 7% στην ΕΕ);
  • Όταν επί δεκαετίες τώρα άλλοι  «αγανακτισμένοι» καταστρέφουν τις πανεπιστημιακές εγκαταστάσεις, εμποδίζουν τα μαθήματα και  εξευτελίζουν τους καθηγητές απαξιώνοντας έτσι ακόμα περισσότερο την τριτοβάθμια εκπαίδευση;  
  • Όταν τα διπλώματα  ευρεσιτεχνίας στην Ελλάδα είναι μόλις 0,2% δηλαδή δέκα φορές λιγότερα από αυτά που της αναλογούν σε σχέση με τον πληθυσμό της;
  • Όταν τέλος, σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ μεταξύ 183 χωρών, η Ελλάδα κατατάσσεται 84η στους θεσμούς, 123η στο μακροοικονομικό περιβάλλον, 94η στην αποδοτικότητα στην αγορά αγαθών, 93η στην ανάπτυξη της χρηματοοικονομικής αγοράς, 74η στην εξειδίκευση των επιχειρήσεων και 79η στις καινοτομίες;

Γιατί Αγανακτισμένε δεν σε είδα ποτέ να διαμαρτύρεσαι για όλα αυτά;
Τάκης Μίχας  ἀπὸ  protagon

 

(Visited 10 times, 1 visits today)




5 thoughts on “Ποῦ ἤσουν ἀγανακτισμένε;

  1. Δεν θα συμφωνίσω καθόλου με το συγκεκριμένο άρθρο, διότι παρόλο που λέει πολλές αλήθειες ο τρόπος με τον οποίο τσουβαλιάζει όλους τους έλληνες δεν είναι καθόλου έντιμος. Αν ήταν μια ανοιχτη επιστολή προς πολιτικούς και ανθρώπους που διαχειρίστηκαν τα ζητήματα της χώρας καθώς και ανθρώπους του πνεύματος (αυτούς εμπιστέυονταν το μεγάλο ποσοστό του λαού τόσα χρόνια κι έφαγε τα μούτρα του) θυμάμαι τον πατέρα μου να μου λέει για τους δημοσιογράφους: να τους ακούς τι λένε γιατί ξέρουν γράμματα αυτοί, θα ήμουν πολύ σύμφωνη με τα παραπάνω, αλλά όχι έτσι. Ως δημοσιογράφος θα πρέπει να γνωρίζει για την προπαγάνδα και το ψέμα το οποίο τρώει τόσα χρόνια ο ελληνικός λαός από πολιτικούς αλλά και από το συνάφι του τους δημοσιογράφους, ανύμπορος να έρθει αντιμέτωπος με ένα σύστημα που έχει φτιαχτεί από κλίκες για κλίκες και οτι οι αντιφρονούντες αποβάλλονταν από την κλίκα ως παράσιτα. Όπως για παράδειγμα ένας νέος ο οποίος πήγε με ελπίδα να δώσει ΑΣΕΠ για να πιάσει δουλειά να επιβιώσει και όχι να γίνει ζάμπλουτος και συνειδητοποιούσε οτι και ο ΑΣΕΠ σε μεγάλο ποσοστό ηταν φωτογραφημένος. Και πολλά άλλα μπορώ να παραθέσω εδώ. Μου θυμίζει πάλι τους ΤΑτσοβερέμηδες που λέγαν, που ήταν 200 χρόνια οι επαναστάτες έλληνες του 21; πέρναγαν καλά με τους τούρκους τόσα χρόνια και μόλις αυξήθηκαν οι φόροι επαναστάτησαν, ότι όλοι οι έλληνες ηταν ραγιάδες κτλ κτλ. Όχι λοιπόν καθόλου έντιμο δεν μου φαίνεται το άρθρο ίσα ίσα που μου φαίνεται ύποπτο πολύ υποπτο διότι δεν βλέπω καμία πρόταση να κάνει παρα μόνο λασπολογία και τσουβάλιασμα όλων. Θέλω να επισημάνω και το εξής, η κίνηση των αγανακτησμένων στην πλειοψηφία της στηριχθηκε αρχικώς από νέους ανθρώπους (facebook), και ακολούθησαν οι μεγαλύτεροι, η γεννιά των 20 και των 30 δεν έλαβε τίποτα από τα παραπάνω παρα μόνο στο ξεκίνημα της ζωής τους τους λένε κάποιο λάθος έγινε παιδιά και δεν έχετε μέλλον, σας εξαναγκάσαμε με κάθε τρόπο, από την ώρα που πρωτοπήγατε σχολείο να αφιερώσεται 5 ολόκληρα χρόνια από τη ζωή σας για να αποκτήσετε κάποιο πτυχίο
    για να αντεπεξέλθετε στον μοντέρνο κόσμο αλλά συγνώμη κάναμε λάθος, τώρα σκύστε τα πτυχία σας και πηγαίντε στο χωριό του παππού να γίνετε αγρότες διότι η ελλάδα δεν παράγει τίποτα και πώς θα πάει μπροστά ετσι αυτ´η η χώρα. Όσοι δεν θέλεται να τα σκύσετε μεταναστεύτε. Γι’ αυτό λοιπόν ζητάω από τον αξιότιμο αυτό κύριο να μου πεί πρώτα τι έκανε αυτός τόσα χρόνια για να μην συμβεί αυτό διότι οι δικοί μου γονείς ηταν αγράμματοι και το μόνο που μου λέγαν από μικρή ήταν να μάθω γράμματα και να αποκτ´ισω ένα πτυχίο για να ζώ καλύτερα. Δεν πήραν κανένα δάνειο , ζούσαμε τσίμα τσίμα και ο πατέρας μου έκανε 2 δουλειές και η μάνα μου καθάριζε σκάλες για να μπορεί να μας πηγαίνει φροντιστήρια διότι οι γραμματισμένοι σαν τον κύριο Μίχα δεν έδωσαν κανένα αγώνα για την παιδεία που είχαν βήμα να το κάνουν. Της μάνας μου το βήμα ηταν ο θυρωρός της πολυκατοικίας που καθάριζε.
    ΠΑρακαλώ πολύ λοιπόν αφήστε τις νέες γεννιές να δώσουν τον αγώνα τους όπως ξέρουν και που ξέρεις μπορεί να σώσουν κι τις προυγούμενες που απ’όσα μας λέει ο κύριος Μίχας δεν έκαναν τίποτα για να σωθούν αυτές και τα παιδιά τους.

    • Καλημέρα Γεωργία.
      Μπορῶ νὰ σοῦ ἀπαντήσω παράγραφο τὴν παράγραφο γιὰ τὸ παραπάνω ἄρθρο, ἀλλά εἰλικρινῶς, πιστεύω πὼς θὰ μποῦμε σὲ ἕναν διάλογο ἄνευ ἀρχῆς καὶ τέλους.
      Αὐτὸ ποὺ μπορῶ νὰ κάνω ὅμως εἶναι νὰ σοῦ ἐξηγήσω κάποια πράγματα, ξεκαθαρίζοντας φυσικὰ πὼς ναί, δὲν εἴμαστε ὅλοι ἴδιοι, δὲν συμπράξαμε ὅλοι τὸ ἴδιο, δὲν συνεργήσαμε ἢ δὲν ἀνεκτήκαμε ὅλοι στὸν ἴδιο βαθμό.
      Ὅταν τελείωσα τὸ σχολεῖο, (μία τάξις μὲ 35 παιδιά) πῆγα νὰ σπουδάσω, ἐργαζόμενη καὶ μάλλιστα σὲ δύο ἐργασίες.
      Εἶχε ὁ πατέρας μου τὴν οἰκονομικὴ ἄνεσι νὰ μὲ σπουδάσῃ, ἀλλὰ δὲν ἤθελε νὰ φύγω μακρὰν τοῦ οἴκου, διότι τὰ μυαλά του ἦταν γεμάτα ἀρᾶχνες.
      Τὴν περίοδο τῶν σπουδῶν μου, κάποιοι παλαιοί μου συμμαθητές σπούδαζαν ἐπίσης, καὶ κάποιοι ἄλλοι, περισσότεροι, ἀνεζήτησαν ἐργασία.
      Ὅσοι ἀπὸ αὐτοὺς εἶχαν (καὶ σὲ πληροφορῶ ἦταν οἱ περισσότεροι) κάποιο «δόντι» σὲ μικρά χρονικὰ διαστήματα, τοὺς ἔβλεπες νὰ «βολεύονται». Ἄλλοι στὴν ΔΕΗ, ἄλλοι στὸν ΟΤΕ, ἄλλοι στὴν Νομαρχία, ἄλλοι στὸν Δῆμο, ἄλλοι στὸ ΙΚΑ…
      Ἤμασταν 114 παιδιά συνολικά, (τέσσερα τμήματα) καὶ οἱ περίπου 65-70 «βολεύτηκαν». Περίπου ἄλλοι 25-30 σπουδάζαμε καὶ οἱ ὑπόλοιποι ἀκόμη ἀναζητοῦν κατὰ περιόδους ἐργασία ἢ δουλειά ἢ ἕνα μεροκάματο στὴν χάση καὶ στὴν φέξη.
      Ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ σπουδάσαμε, μόνον ἐγώ, μία φαρμακοποιός κι ἕνας δικηγόρος δὲν μπήκαμε σὲ κάποια ὑπηρεσία τοῦ δημοσίου.
      Ὅπως σοῦ πρὸ ἀνέφερα, ἐργαζόμουν σὲ ὄλην τὴν διάρκεια τῶν σπουδῶν μου. Αὐτὸ μοῦ ἔδωσε ἕναν «ἀέρα» σὲ σχέσι μὲ ὅλους τοὺς ἄλλους κι ἑνα θρᾶσσος ἔναντι τῆς ζωῆς. Ἔκανα κάθε ἐργασία ποὺ εὕρισκα. Ἰδιαίτερα μαθήματα, πωλήσεις, τὴν καθαρίστρια, λογιστικά… Ὅ,τι εὕρισκα καὶ μὲ ἐξυπηρετοῦσε γιὰ τὴν σχολή. Ἀλλὰ δὲν ὑπῆρξε ἡμέρα ποὺ νὰ μὴν ἐργαστῶ. Ἔως καὶ στὰ χωράφια πήγαινα τὰ καλοκαίρια καὶ τὸν χειμώνα. Δὲν μὲ ἐνοχλοῦσε διόλου.
      Σήμερα, σχεδὸν 20 χρόνια ἀργότερα, κυττάζω πίσω μου καὶ χαμογελῶ. Κυττῶ ἐκείνους τοὺς παλαιούς συμμαθητές, (ὅσους ἀκόμη μπορῶ νὰ ἐντοπίσω) καὶ θλίβομαι. ΔΥΣΤΥΧΩΣ, πλὴν ἐλαχίστων ποὺ πρὸ ἀνέφερα, ΟΛΟΙ εἶναι κάπου χωμένοι καὶ βολεμένοι.
      Ὑπάρχουν ὅμως καὶ οἱ ἐργᾶτες τῆς λαχαναγορᾶς ἢ τοῦ λιμανιοῦ, τῆς καπνοβιομηχανίας ἢ καὶ κάποιοι ξενιτεμένοι. Ὑπάρχουν ἄνεργοι κι ἕνας ἀνάπηρος. Ὅπως καὶ δύο νεκροί.
      Κυττάζω ἐπίσης στὴν παλαιά μου γειτονιά. Βλέπω ἔως κι ἐλαιοχρωματιστές δημοσίους ὑπαλλήλους. Δασκάλους, ἀστυνομικούς, στρατιωτικούς, ὑπαλλήλους στὴν καθαριότητα τοῦ δήμου, στὴν νομαρχία, στὴν τοπικὴ αὐτοδιοικησι γενικότερα, στὴν ΔΕΗ, στὸ ΙΚΑ, στὸ παλαιό ΤΕΒΕ, σὲ κάτι ὑπηρεσίες ποὺ ἀμφιβάλλω ἐὰν τὶς γνωρίζουν καὶ οἱ ὑπεύθυνοι. Ἐκεῖ γνώρισαν τοὺς συντρόφους τους, ἢ φρόντισαν νὰ γνωρίσουν συντρόφους μὲ τὰ ἴδια καὶ παρόμοια ἐπαγγελματικὰ χαρακτηριστικά, ἐκεῖ χώθηκαν καὶ οἱ γονεῖς τους, ὡς φύλακες, καθαρίστριες, καφετζοῦδες, φωτοτυποῦδες, πρὸ κειμένου νὰ πάρουν μίαν ὑψηλοτέρα σύνταξι τὰ 7 τελευταῖα χρόνια.
      Ἡ δική μου πραγματικότητα ὅπως βλέπεις διαφέρει ἀπό τὴν δική σου, Ὁ πατέρας μου μᾶς ἔμαθε νὰ στηριζόμαστε στὰ πόδια μας. Ἔχει πρὸ πολλοὺ ξεπεράσει τὰ 70 ἀλλὰ ἐργάζεται καθημερινῶς καὶ δὲν χρωστᾶ ἐπίσης σὲ κανέναν.
      Θυμᾶμαι ἕνα ἀστεῖο περιστατικό, ὅσο καὶ τραγικό.
      Ὅταν μία γειτόνισσά μου, στὰ 17-18 της ἀγόρασε τηλεόρασι, βγῆκε στὴν βεράντα τοῦ σπιτιοῦ της καὶ φώναζε ὡς ὑστερική. (Ἦταν γιὰ λύπησι!!!) Ὁ πατέρας της εἶχε μόλις πάρει τὸ ἐφ ἄπαξ (τότε 7.000.000, πάααααααααρα πολλάααααααα χρήματα) κι ἀγόρασαν αὐτοκίνητο, στερεοφωνικό, τηλεόρασι, φραπεδιέρα… Λίγα χρόνια ἀργότερα ἡ ἴδια ἔγινε δασκάλα, παντρεύτηκε κι ἕναν δάσκαλο καὶ ζοῦν ζωή χαρισάμενη.
      Ξέρεις ποιό εἶναι τὸ κωμικοτραγικό; Αὐτό τό κορίτσι μίαν ζωή τὸ θυμᾶμαι νὰ πεινᾶ. Νὰ μᾶς βλέπῃ νὰ τρῶμε καὶ νὰ τοῦ τρέχουν τὰ σάλια. Νὰ ζηλεύῃ καὶ τὴν σκιά της. Ἐμεῖς εἴχαμε αὐτοκίνητο. Καὶ τηλεόρασι. Καὶ ψυγεῖο. Καὶ τὰ πάντα. Ἀλλὰ ὁ πατέρας μου ἐργάσθηκε 17 χρόνια στοὺς 50-60 βαθμούς Κελσίου καθημερινῶς, δίχως ἀργίες. Δὲν τὰ ἔκλεψε ἀπό κανέναν. Τὰ κέρδισε μὲ τὸν ἱδρώτα του.
      Σήμερα, αὐτή ἡ κυρία κερδίζει περίπου 5-8.000 εὐρώ τὸν μήνα. (Ἀναλόγως τοῦ μηνός.) (Μαζὺ μὲ τὸν σύζυγο καὶ τὰ μαῦρα ἰδιαίτερα. Πολλὰ ἰδιαίτερα!!! Πάρα πολλλά!) Εἶναι κολλητὴ μὲ κάτι ὑποργούς, δὲν πέρασε ΠΟΤΕ ἀπὸ (τότε ἴσχυε γιὰ τὰ παιδιά τῶν κατώτερων θεῶν) ἐπετηρίδα, διότι εἶχε «δόντι»… Δὲν δούλεψε ΠΟΤΕ στὸ σχολεῖο περισσότερες ἀπὸ 4-5 ὧρες ἡμερησίως. Κι ὅμως, αὐτὴ ἀμοίβεται κι ἐμένα τὰ εἰσοδήματά μου ἔχουν σχεδὸν ἐξαφανιστεῖ.
      Μπορῶ νὰ σοῦ φέρω δεκᾶδες παραδείγματα. Ἀπὸ φίλους, συμμαθητές, γείτονες, γνωστούς….
      Ὅσα γράφεις εἶναι ἀπολύτως σωστά. Ἀλλὰ ὑπάρχει καὶ ἡ ἄλλη πλευρά τῆς κοινωνίας μας, ποὺ χρησιμοποίησε (καὶ χρησιμοποιεῖ) αὐτὴν τὴν σαπίλα γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ καὶ νὰ κατακλέψῃ σὲ κάποιες περιπτώσεις. (Τοὺς ὁποίους θεωρῶ συνυπευθύνους κατὰ 50%)
      Ὁ Χί ὑπουργός ποὺ ἐλάμβανε τὶς μίζες ἀπὸ ἐλικόπτερα, ἀεροπλᾶνα καὶ ὑποβρύχια, ἔπρεπε νὰ ἔχῃ κάποιες δεκάδες ὑπαλλήλων ποὺ ἔκαναν τὶς διαμεσολαβήσεις. Τὴν διερεύνησι. Καὶ δὲν εἶναι ἀθῶοι.
      Ξέρεις πόσες χιλιᾶδες συνταξιούχων, μὲ μόλις ἐλάχιστα ἔνσημα στὸ δημόσιο, πῆραν παχυλές συντάξεις; Εἶτε γιατί μπῆκε κάποιο «δόντι» στὴν μέσι, εἶτε γιατί ἐμφανίστηκε κάποια «ἀναπηρία», εἶτε γιατί ἔφερναν ψηφαλάκια στὰ ἀφεντικά τους…
      Κάθε συνδικαλιστής καὶ μία φαγάνα.
      Θυμᾶμαι περίπτωσι, ἤμουν ἀρκετά μικρή ἀλλὰ τὸ θυμᾶμαι πολύ καλά, ἐπὶ Οἰκουμενικῆς. Εἴχαμε μία οἰκογενειακή φίλη ποὺ διορίστηκε στὸ ΙΚΑ καὶ πήγαινε στὴν δουλειά της ἀπὸ τὶς 5:00 τὸ πρωΐ γιὰ νὰ βρῇ θέσι!!! Διότι ΤΟΥΛΑΧΙΣΤΟΝ ΟΙ ΜΙΣΟΙ στέκονταν ὄρθιοι!! Τὸ καταλαβαίνεις;
      Σὲ αὐτοὺς ἀναφέρεται τὸ ἄρθρο. Ὄχι σὲ ἐσένα καὶ σὲ ὅσους ἀγωνίζονται μὲ καθαρό μέτωπο καὶ καθαρή καρδιά.
      Διότι, ἂς μὴν τὸ ξεχνᾶμε, ἕνα μεγᾶλο τμῆμα τῶν «ἀγανακτισμένων» προέρχονται ἀπὸ αὐτὴν τὴν φουρνιά. Καὶ μπορῶ νὰ σοῦ τὸ ἀποδείξω ὅποτε θέλεις.
      Μπορῶ νὰ σὲ πάρω καὶ νὰ πᾶμε σὲ συγκεκριμένες πλατεῖες, νὰ σοῦ γνωρίσω τοὺς βολεμένους, τοὺς γλεῖφτες, τοὺς συνταξιοδοτημένους (ναί, ἔχω καὶ τέτοιους συμμαθητές!!!), τοὺς διπλοθεσίτες, τοὺς παρανομοῦντες (μὲ τὰ ἰδιαίτερα, μὲ τὶς μίζες, μὲ τὶς προμήθειες), τοὺς «ἐξωτερικούς συμβούλους»…
      Ναί, δὲν εἶναι ὅλοι ἔτσι. Θλίβομαι γιὰ τοὺς 25-30 (ἀπὸ τοὺς 114) ποὺ δυστυχοῦν. Διότι κάποιων τὰ παιδιά πεινοῦν. Διότι κάποιοι ἔχουν νὰ ἐργαστοῦν τοὐλάχιστον δύο χρόνια. Διότι δὲν ἔγλειψαν καὶ δὲν παρακάλεσαν. (Δυστυχῶς τώρα παρακαλοῦν γιὰ ἔνα μεροκάματο. Καὶ εἰλικρινῶς πονάω γιὰ αὐτούς πάρα πολύ διότι δὲν μπορῶ νὰ βοηθήσω.)
      Σὲ ζάλισα.
      Τὸ ἄρθρο ἀνέβηκε, ὄχι γιατί εἶναι ὅλοι ἔτσι. Ἀλοίμονο! Αὐτὸ μᾶς ἔλειπε.
      Ἀνέβηκε γιὰ νὰ καταρρίψῃ τὸν μύθο τῶν ὑποκριτῶν. (Θυμᾶσαι ποιοί εἶναι πίσω ἀπό ὀργανώσεις καὶ κινήματα; Νομίζω τὸ εἴχαμε συζητήσει ἀναλυτικότατα. Καὶ ἰδίως πίσω ἀπό τοὺς «ἀγανακτισμένους»)
      Κι ἐπεί δὴ δὲν εἶναι ὅλοι ἔτσι, προσωπικῶς πιστεύω πὼς αὐτὸ ποὺ ἔρχεται, ἡ πραγματικὴ ἀλλαγή φρουρᾶς, θὰ γίνῃ ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ δὲν εἶναι ἔτσι. Τὸ 1/3; Τὸ 1/4; Τὸ 1/5; Ἂς μὴν κρίνω ἐξ ἰδίων τὰ ἀλλότρια. Ἡ δική μου γειτονιά ἴσως νὰ ἦταν ἡ χειρότερη τῆς Ἑλλάδος. (Βέβαια, τὸ 20- 25% τῶν κατοίκων τοῦ Ἡρακλείου καὶ τῆς Καρδίτσας ἔχουν ἀναπηρικές συντάξεις… Καὶ μᾶλλον βρωμάει …κομματοσκυλίασι κάτι τέτοιο…)
      Ἀπὸ ἐσένα, ἀπὸ τὸν πατέρα σου, ἀπὸ τὸν παλιόφιλό μου, ἀπὸ κάθε ἕναν ποὺ κράτησε ἀντιστάσεις.
      ΠΟΤΕ ἀπὸ αὐτούς ποὺ ἄλλαξαν προβιά. (Κι ἐπεί δή σίγουρα εἶναι καὶ κάποιοι ποὺ ἔχουν ἀρχίσει νὰ συνειδητοποιοῦν τὴν εὐθύνη τους, ἴσως κι ἀπό αὐτοὺς ἐὰν εἶναι εἰλικρινεῖς μὲ τοὺς ἑαυτούς τους.)
      Σὲ ἀφήνω. Κουράστηκα.
      Δὲν ἀπήντησα νωρίτερα γιατί δὲν εἶχα χρόνο.
      Φιλονόη.

    • δεν αντιλέγω σίγουρα κα συμφωνώ με όλα τα παραπάνω, μα δεν συμφώνησα με το άρθρο διότι παρουσίασε τα πράγματα μονόπλευρα κι έβαλε τους πάντες σε ένα τσουβάλι. Τώρα πιά, κι φέρεις κι εσύ την ευθύνη σου σε αυτό, θέλω να ακούω και το έτσι και το γιουβέτσι αλλιώς μου βρωμάει η δουλειά…

      • Συνήθως ἔχω κάποιον καλό λόγο γιὰ ὄλα τὰ στραβά. Ἀλλὰ δὲν πρέπει νὰ ἀγνοοῦμε τὰ στραβά. Εἶναι σὰν νὰ τὰ ἀφήνουμε ἀτιμώρητα. Καὶ ὅσο κι ἐὰν μὲ πονάῃ, νὰ εἶσαι σίγουρη πὼς κι αὐτό πρέπει νὰ τὸ ζήσουμε κάποιοι. Εἶναι μία μορφή καθάρσεως.

Leave a Reply