Ἡ μυγδαλιά

ἀμυγδαλιά

Ἐκoύνησε τὴν ἀνθισμένη μυγδαλιὰ 
μὲ τὰ χεράκια της 
κι ἐγέμισε ἀπὸ ἄνθη ἡ πλάτη, ἡ ἀγκαλιὰ 
καὶ τὰ μαλλάκια της.

Ἄχ! χιονισμένη σὰν τὴν εἶδα τὴν τρελλὴ 
γλυκὰ τὴ φίλησα, 
τῆς τίναξα τὰ ἄνθη ἀπ᾿ τὴν κεφαλὴ 
κι ἔτσι τῆς μίλησα:

-Τρελλὴ νὰ φέρεις στὰ μαλλιά σου τὴ χιονιὰ 
τὶ τόσο βιάζεσαι; 
Μόνη της θὲ νὰ ῾ρθεῖ ἡ βαρυχειμωνιά, 
δὲν τὸ στοχάζεσαι;

Τοῦ κάκου τότε θὰ θυμᾶσαι τὰ παλιὰ 
τὰ παιχνιδάκια σου, 
κοντὴ γριούλα μὲ τὰ κάτασπρα μαλλιὰ 
καὶ τὰ γυαλάκια σου.

Γεώργιος Δροσίνης

(Visited 20 times, 1 visits today)




Leave a Reply