Λέμε ἐπιχειρηματικότης κι ἐννοοῦμε …life style!!!

Είκοσι χρόνια τώρα, από την εποχή της αστακομακαρονάδας, τότε που μετρούσαμε περήφανα τον εξευρωπαϊσμό μας με κριτήριο το πόσα κακόγουστα και εκτρωματικά mall κτίζονταν κάθε χρόνο, η επιχειρηματικότητα στην χώρα ταυτίσθηκε με κάτι τύπους σαν τον Λαυρεντιάδη, τον Κοπελούζο, τον μακαρίτη τον Βγενόπουλο και ένα σωρό άλλους που έπαιζαν με επιτυχία τον ρόλο που απαιτούσε το life style. Διότι όπως και όλα τα άλλα έτσι και η επιχειρηματικότητα στο μυαλό του μέσου πολιτικού και του μέσου αποβλακωμένου οπαδού του ήταν και εξακολουθεί να είναι life style. Περιτύλιγμα ενός πράγματος, που στην ουσία του παραμένει άγνωστο και είναι ασφαλώς ανύπαρκτο.

Ο κ. Σαββίδης δεν είναι παρά η συνέχεια της ίδιας λογικής υπό το καθεστώς των διαφορετικών συνθηκών που δημιούργησε η κρίση. Ένας μεγιστάνας, θαυματοποιός με υπερφυσικές δυνάμεις, με σατανικό, απόλυτο σχεδιασμό σε ό,τι κάνει, με προσβάσεις παντού και δυνατότητες που ξεπερνούν κατά πολύ αυτές των κοινών θνητών. Που αν θέλει, με μιά του κίνηση, αυτός και οι ελάχιστοι όμοιοι του, μπορεί να σκορπίσει γύρω του ανάπτυξη και ευημερία. Πάντα χάρη στις υπερφυσικές του δυνατότητες.

Άλλο είδος επιχειρηματία και επιχειρηματικότητας εκτός από αυτό που υπακούει στις νόρμες φτηνής τηλεοπτικής σειράς δεν νοείται. Οι χιλιάδες απλοί άνθρωποι ανάμεσα μας, οι πραγματικοί επιχειρηματίες, με την σκληρή τους καθημερινότητα, τα μυριάδες προβλήματα, τον αγώνα και τις αγωνίες τους, αυτοί που πραγματικά παράγουν ακόμη και σήμερα τον πλούτο που καταναλώνεται, απλά δεν υπάρχουν. Και αν υπάρχουν είναι επειδή έτυχε να υπάρχουν. Και δεν τους βλέπει κάποιος σαν κάτι άλλο εκτός από προσωρινή φορολογητέα ύλη, που αφού απομυζηθεί και εξαντληθεί τίποτα σημαντικό δεν θα αλλάξει, μια και ο ρόλος τους είναι ασήμαντος.

Και όλοι περιμένουν να σωθούν από τους κεφαλαιούχους καθώς και από τα άλλα μυθικά τέρατα της αναπτύξεως, τους μάνατζερ των πολυεθνικών, έτσι γενικώς και αορίστως, που και αυτοί μαζί με τους εγχωρίους κουβαλούν στα τέλεια μυαλά τους το κλειδί της σωτηρίας μας.

Με αυτά και με αυτά ροκανίζουμε τον χρόνο και καταστρέφουμε κάθε ημέρα που περνά την πραγματική επιχειρηματικότητα, των πολλών μικρών που δίνουν αφανείς και κυνηγημένοι τον μόνο αγώνα που αξίζει να τιμηθεί. Καταστρέφουμε την μόνη επιχειρηματικότητα που μπορεί να σώσει την χώρα, περιμένοντας τους Σαββίδηδες με τα μαγικά ραβδιά. Όπως στην τηλεόραση.

Θέμης Καζαντζίδης

εἰκὼν

(Visited 104 times, 1 visits today)




Leave a Reply