Οἱ πιὸ ἔνδοξες στιγμὲς τῆς ζωῆς δὲν εἶναι οἱ λεγόμενες ἡμέρες ἐπιτυχίας, ἀλλά, περισσότερο, οἱ ἡμέρες ἐκεῖνες πού, μετὰ ἀπὸ ἀπόῤῥιψι καὶ ἀπελπισία, αἰσθάνεσαι νὰ μεγαλώνῃ μέσα σου ἡ θέλησις γιὰ ζωὴ καὶ ἡ ὑπόσχεσις γιὰ μελλοντικὰ ἐπιτεύγματα. Συνέχεια
Εἶναι ὑποκρισία τὸ νὰ φρονῇς καὶ νὰ διατυμπανίζῃς ὅτι «ἄνθρωπος» εἶναι μόνον τὸ πλᾶσμα αὐτὸ τὸ ὁποῖον ἐξῆλθεν ἐκ μιᾶς μήτρας καὶ ἠκούσθη ἡ φωνὴ του, ἐνῷ τὸ «ἄλλον», τὸ βυθισμένον στὴν ἱερᾶν, ὑγρᾶν σιγὴν τοῦ Mobilis in Mobili μιᾶς μήτρας, Συνέχεια
Ἡ Ἑνετικὴ πρέπει νὰ ὑπῆρξεν ἡ μακροβιωτέρα δημοκρατία ὅλων τῶν ἐποχῶν.
«Ἔζησε» ἀπὸ τὸ 697 ἔως τὸ 1797 μ.Χ. Δηλαδὴ 1100 ἔτη. Ἕνδεκα αἰώνας, ξεπερνώντας καὶ τὴν «μητέρα» της Κωνσταντινούπολιν.
Πέντε τρομερωτάτους πολέμους διεξήγαγε κατὰ τῆς ἐλεεινῆς Ὀθωμανίας καὶ δεκάδας ἄλλους κατὰ χριστιανικῶν ἐθνῶν.
Ὑπέστη καὶ τρεῖς παπικοὺς ἀφορισμούς, ἐπειδὴ οἱ αὐθένται τοῦ προπυργίου αὐτοῦ τοῦ Χριστιανισμοῦ, εἶχον ὡς ἀξίωμα τὸ «Πρῶτα Ἑνετὸς καὶ ἔπειτα Χριστιανός»… Συνέχεια
Χμμμ…
Σήμερα σᾶς ἔχω δύσκολα…
Οἱ πολλοὶ λατρεύουν τὴν Ἀλίκη…
Οἱ λίγοι πάλι ὄχι… Συνέχεια
Περὶ τοῦ πλαστοῦ «ὄρκου τοῦ Μ. Ἀλεξάνδρου», ἔμπλεου διεθνιστικῆς προπαγάνδας, ποὺ περιφέρουν κάποιοι ἐπιτήδειοι – καὶ δεῖτε τὶ εἴδους:
«…Αὐτὸ εἶναι γνωστὴ ἱστορία ποὺ κρατάει χρόνια.
Ὁ ὅρκος δὲν εἶναι τίποτα ἄλλο ἀπὸ μία συγγραφικὴ δημιουργία ποὺ τὴν ἔγραψε ὁ Ζαλόκωστας, βάσει λογοτεχνικῆς ἀδείας, πολὺ ἀργότερα, τὸ 1951. Πῆρε ἀφορμὴ ἀπὸ μία πρόταση τοῦ Πλούταρχου κι ἔγραψε αὐτὸν τὸν «ὅρκο» ποὺ τὸν ἀπέδωσε στὸν Μ’ Ἀλέξανδρο. . Ψάξε νὰ βρεῖς τὸ ἔργο τοῦ Ζαλοκώστα ποὺ τὸν ἀναφέρει, καὶ θὰ καταλάβεις τί σου λέω…» Συνέχεια
Εἶδα τὴν ἐκπομπὴ τοῦ Χ”Νικολάου ἐχθές…
…Θλιβερὴ νότα ἡ ἐκπρόσωπος τύπου Ἄννα-Μισὲλ Ἀσημακοπούλου, ἡ ὁποία μὲ δικολαβισμοὺς προσπαθοῦσε νὰ ἀπαντήσῃ στὶς κραυγὲς ἀπογνώσεως τῶν παρισταμένων πολιτῶν…
Συνέχεια
