
Τὸ σπαθὶ τοῦ Μακρυγιάννη
Στὸ ξέσπασμα τῆς ἐπαναστάσεως, στὴν Ἄρτα, ὁ Μακρυγιάννης ἀκούει ἕναν μπέη νὰ μιλᾷ στοὺς φίλους του αὐτὰ τὰ λόγια, ποὺ σημειώνει:
Συνέχεια

Τὸ σπαθὶ τοῦ Μακρυγιάννη
Στὸ ξέσπασμα τῆς ἐπαναστάσεως, στὴν Ἄρτα, ὁ Μακρυγιάννης ἀκούει ἕναν μπέη νὰ μιλᾷ στοὺς φίλους του αὐτὰ τὰ λόγια, ποὺ σημειώνει:
Συνέχεια

Γέφυρα Πλάκας, πότισμα προβάτων. Φωτ. Κατσούλης Σοφοκλῆς
«Καλλίτερα νὰ εἶχαν πέσει τὰ σπίτια μας παρὰ τὸ γεφύρι»…. Μ’ αὐτὴ τὴν φράση οἱ κάτοικοι τῶν χωριῶν τῶν Τζουμέρκων μεταφέρουν τὸν πόνο καὶ τὴν πίκρα καθῶς τὸ πρωὶ τῆς Κυριακῆς, 1ης τοῦ Φλεβάρη 2015, χάθηκε ἕνα κομμάτι τῆς ἱστορίας καὶ τοῦ πολιτισμοῦ στὰ θολὰ νερὰ τοῦ Ἀράχθου!
Τὸ ἱστορικό γεφύρι τῆς Πλάκας ἔπαψε νὰ ὑπάρχῃ. Μπορεῖ νὰ ἄντεξε στὸ πέρασμα τοῦ χρόνου, ὅμως δὲν ἄντεξε τὴν μεγάλη καταιγίδα ποὺ χτύπησε τὴν περιοχὴ. Συνέχεια
«…Καὶ ὅλην αὐτή τὴν ὡραῖα συμφωνία τῆς γαλήνης καὶ τῆς χαρᾶς τοῦ ἀνοιξιάτικου ξυπνήματος, σπαράσσουν ἄγρια οἱ ἀπαίσιες βαρειὲς βροντὲς τῶν τηλεβόλων, τῶν ἔργων τοῦ θανάτου καὶ τοῦ ὁλέθρου… Χαρᾶ στὰ παλληκάρια, ποὺ δίνουν τόση ὁμορφιά στὴν φωτιὰ καὶ στὸν θάνατο, μὲ τὴν ὑπέροχη περιφρόνηση τοῦ κινδύνου καὶ μὲ τὴν ἀγάπη τῆς ὡραῖας πάλης γιὰ τὴν ἐλευθερία. Τραγουδοῦν τὰ ἡρωικά παιδιὰ, ἐνῷ οἱ ὀβίδες πέφτουν ἐπάνω στὰ βουνὰ, ἐκεῖ ποὺ θ’ ἀνεβοῦν…» Συνέχεια
Τὰ μαῦρα σύννεφα
ἀστραποβροντοῦν
στὸν ὁρίζοντα
Τὰ ζωντανὰ ρουθουνίζουν
Συνέχεια
Ζωηρὰ κίνησις ἤρξατο ἐν τοῖς ξενοδοχείοις τῆς πόλεως. Καὶ ἐχθὲς ἀφίκοντο ἐκ Πατρῶν οὐκ ὀλίγοι ἄγγλοι περιηγηταί, οἵτινες ἐξεχύθησαν εἰς τὰ πέριξ τῆς πόλεως, ἐνθουσιασμένοι διὰ τὸν λαμπρὸν ἥλιον τῆς ἐχθές. Πολλοὶ διηυθύνθησαν ἀμέσως εἰς τὴν Ἀκρόπολιν, ὅπου μετὰ μεσημβρίαν εἶχον συρρεύσει πολλοὶ περίεργοι παρακολουθοῦντες τὰς ἀρχαιολογικὰς ἀνασκαφάς. Συνέχεια