Ὁ Κωνσταντῖνος Καραθεοδωρῆ (Βερολίνο, 13 Σεπτεμβρίου 1873 – Μόναχο, 2 Φεβρουαρίου 1950) στὴν εἴσοδο τοῦ Πανεπιστημίου τῆς Σμύρνης. «Οὐδεῖς ἀγεωμέτρητος εἰσίτω».
Ἀρχεῖα συγγραφέως: Χλόη
Εὔζωνες στὴν Αὐστραλία
Πάντα ἰσχυρὴ ἡ ἑλληνικὴ παρουσία στὴν Αὐστραλία.
Εὔζωνες παρελαύνουν στὸ Brisbane.
Συνέχεια
Οἱ συνθῆκες ποὺ ὁδήγησαν στὸν ἀφορισμὸ τῆς Ἐπαναστάσεως
«Ἡ Ἑλλάς Εὐγνωμονοῦσα», Θεόδωρος Βρυζάκης (1814-1878).
Ἀριστερὰ τῆς Ἑλλάδος εἰκονίζεται ἡ μορφή τοῦ Κοραῆ.
Ὁ Ἀδαμάντιος Κοραῆς ὁρίζει ὅτι ἡ ἀναγέννηση τοῦ ἑλληνισμοῦ ἄρχισε στὰ μισὰ τοῦ ΙΗ’ αἰώνα. Τὸ 1815 διαπιστώνει μὲ ἐνθουσιασμὸ ὅτι «δὲν ἒμεινεν ἀμφιβολία, πλὴν εἰς τὰς κεφαλὰς τῶν μωρῶν ἢ τῶν κακῶν, ὃτι ἒφθασε καὶ τῶν Γραικῶν ὁ καλὸς καιρός· καὶ ἒφθασε μὲ τόσην ὁρμὴν ὣστε καμμία δύναμις ἀνθρώπινος δὲν εἶναι πλέον καλὴ νὰ μᾶς ὀπισθοδιγήσῃ».
Πραγματικά, ἦταν μία ἐποχὴ ὅπου πολλοὶ φιλόμουσοι, φιλογενεῖς καὶ εὐεργετικοὶ ἄνδρες ἐγείρουν μουσεῖα καὶ δαπανοῦν χρήματα γιὰ ἐκτυπώσεις βιβλίων τὰ ὁποῖα διανέμουν δωρεὰν στὸ γένος, προσπαθῶντας μὲ κάθε τρόπο τὴν βελτίωση καὶ ἀναπτέρωση τῆς πατρίδος.
Ὁ ἑλληνισμὸς ἐκεῖνα τὰ χρόνια κινεῖται μὲ ἐξαιρετικὰ γοργὸ ρυθμό, ὥστε κάποτε νὰ διαπιστώνονται ἀδεξιότητες ἢ καὶ ἀστοχίες στὶς ἐπιδιώξεις αὐτὲς. Τὰ σφάλματα αὐτὰ ἔδωσαν ἀφορμὲς στοὺς συντηρητικοὺς νὰ καταδικάσουν ὄχι μόνο ἄτομα ἢ μεμονωμένες προσπάθειες, ἀλλὰ τὸ ἴδιο τὸ πνεῦμα τοῦ ἀνακαινισμοῦ.
Συνέχεια
Ἡ Ἤπειρος τοῦ 1913.
Ἡ Ἤπειρος τὸ 1913, παλεύει νὰ σταθῇ στὰ πόδια της.
Οἱ μάχες ποὺ πρὶν λίγο καιρὸ ἔληξαν νικηφόρα γιὰ τὴν ἑλληνικὴ πλευρά, ἔφεραν τὴν πολυπόθητο ἕνωση τῆς Ἠπείρου μὲ τὴν ὑπόλοιπη Ἑλλάδα. Ἀλλὰ ὁ πόλεμος πάντα ἀφήνει βαθειὰ σημάδια στὸ λαό.
Τὸ γιοφύρι τοῦ Μανώλη…
Ἡ Τσοῦκα, οἰκισμὸς τοῦ Παλιοκάτουνου, (Δῆμος Φραγκίστας, Εὐρυτανία) φαντάζει ἀσήμαντη στὸ πέρασμα τοῦ ματιοῦ ἀπὸ χάρτη τῆς περιοχῆς, ἔχει ὅμως νὰ ἐπιδείξῃ πολλά. Πρῶτο τὸ Κὰστρο της, στὸ ἐπάνω χωριό, μὲ περίμετρο περίπου τὰ 500 μέτρα, ἕνα ἀνεξερεύνητο κάστρο ποὺ σὲ πιάνει δέος στὸ ἀντίκρυσμά του. Ἐπάνω στὸ παλαιό, κτίσθηκε μετέπειτα ἄλλο, ποὺ τὰ σημάδια του εἶναι ἔντονα κι αὐτά. Συνέχεια
Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ὡς Ἡρακλῆς.
Ἑλληνιστικὸ δακτυλίδι ἀπὸ ἀσήμι καὶ σάρδιο λίθο, 2ος – 1ος αἰ. π.Χ..
Ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος εἰκονίζεται ὡς Ἡρακλῆς, φορῶντας λεοντή. Τὸ στοιχεῖο αὐτὸ συμβολίζει τὴν οἰκογενειακὴ συγγένειά του μὲ τὸν Ἡρακλῆ, ὁ ὁποῖος ὑπῆρξε γενάρχης τῆς δυναστείας τῶν Ἀργεαδῶν Μακεδόνων.
Συνέχεια