Ὁ Ὀδυσσέας Ἐλύτης (Ἡράκλειο Κρήτης 2-11-1911 -Ἀθήνα 18-3-1996) στὸ Ἀλβανικὸ Μέτωπο, 1941.
…Ποιᾶς φυλῆς ἀνύπαρχτης ὁ γόνος νά ‘μουν
τότε μόνο ἐννόησα
ποὺ ἡ σκέψη τοῦ Ἄλλου
διαγώνια σὰν ἀκμή γυαλιοῦ
καὶ Ὀρθόν ὥς πέρα μὲ χάραζε!..
Εἶδα μέσα μου στὰ σπίτια καθαρά σὰν νὰ μὴν ἦταν τοῖχοι
μὲ τὸ λύχνο στὸ χέρι νὰ περνοῦν γερόντισσες
Συνέχεια

Αὐτὴ ἡ πολὺ γνωστὴ φωτογραφία ἀπὸ τὸ ᾿40 εἶναι κατ᾿ εὐθείαν βγαλμένη ἀπὸ τὸν Ὅμηρο (ἡ σκηνὴ μὲ τὸν Ἕκτορα καὶ τὸν μικρὸ Ἀστυάνακτα ποὺ στρέφει τὸ κεφάλι φοβισμένος ἀπὸ τὴν περικεφαλαία τοῦ πατέρα του.) Κατ᾿ εὐθείαν ἀπὸ τὸν Ὅμηρο, κι ὅμως, σκηνὴ ζωντανὴ ἐμπρός μας – προχθὲς μόλις. Ἀλλὰ φυσικά. Ἀφοῦ ἐκεῖνες οἱ μεγάλες στιγμές, ἔκαναν τοὺς παπποῦδες μας (ἴσαμε χθὲς ζοῦσαν ἀκόμη, δίπλα μας, καθημερινο
Καὶ μία καὶ θυμόμαστε τὸ ’40, ἄς θυμηθοῦμε καὶ τοὺς ῥουφιάνους ποὺ …«ἄλλαξαν» προβιὰ μεταπολεμικά!!!
